CONTENT WARNING

The contents of this blog and the language used herein are "mature" and suited only for non-idiot adults. Stay away if you do not wish to be offended. You've been warned !

Mar 30, 2008

മനുഷ്യന്‍ ഒന്നാണെന്ന ശാസ്ത്രസത്യം...!

റോബി ജീയുടെ ഐറിസ് എന്ന ബ്ലോഗില്‍ ലേഖനം : "ആദവും ഹവ്വയും: ചില ശാസ്ത്രചിന്തകള്‍"

ബൈബിളില്‍ പറയുന്ന ആദത്തിന്റെയും ഹവ്വയുടെയും കഥ ഏറെപേര്‍ക്കും അറിയാമെന്നു തോന്നുന്നു. അടുത്തിടെ ഉണ്ടായ ചില ശാസ്ത്രീയ കണ്ടെത്തലുകള്‍ ഇന്നുള്ള എല്ലാമനുഷ്യരുടെയും പൊതുവായ പൂര്‍വികരെക്കുറിച്ച്‌ ചില പുതിയ അറിവുകള്‍ നല്‍കുന്നുണ്ട്‌.....DNA replication പഠിക്കുമ്പോളറിയാം, കോശവിഭജനത്തില്‍ നമ്മുടെ DNA യിലെ ഓരോ strand-കളും രണ്ടായി പിരിയുന്നു. അമ്മകോശത്തിലെ ഓരോ സ്ട്രാന്‍ഡുകളും കേടുപാടുകലില്ലാതെ പുതിയ കോശങ്ങളില്‍ നിലനില്‍ക്കുന്നു. അതായത്‌ നിങ്ങളിലിന്നുള്ള DNAയിലെ ചില സ്ട്രാന്‍ഡുകള്‍ ആയിരക്കണക്കിനു വര്‍ഷം മുന്‍പ്‌ രൂപം കൊണ്ടതാകാം. അന്ന് അതിന്റെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു complimentary strand ഇന്ന് ആഫ്രിക്കയിലോ അമേരിക്കയിലോ ജപ്പാനിലോ ഉള്ള ഏതെങ്കിലും വ്യക്തിയിലാകാം....ജീനുകള്‍ തരുന്ന സന്ദേശം വ്യക്തമാണ്‌.നമ്മളെല്ലാം സഹോദരീസഹോദരന്മാരാണ്‌, കുറഞ്ഞപക്ഷം കസിന്‍സെങ്കിലുമാണ്‌....

പോസ്റ്റിനുള്ള പ്രതികരണം :

പ്രിയ റോബി ജീ,

പോസ്റ്റ് വളരെ മികച്ച ഒരു ഉദ്യമമായി.

മനുഷ്യ ജാതി എന്നത് മതം/നിറം/ഭാഷ/തൊഴില്‍/പ്രത്യയശാസ്ത്രം എന്നിങ്ങനെയുള്ള സ്റ്റുപ്പിഡ് വേര്‍തിരിവുകള്‍ക്കപ്പുറം, ഒരു വിശാല സാഹോദര്യത്തെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത് എന്ന് മറ്റാരേക്കാളും ഉച്ചത്തില്‍ വിളിച്ചു പറയേണ്ടത് ശാസ്ത്രകാരന്മാരാണ്. അതിലേക്കുള്ള പടികളില്‍ ഒന്നാവട്ടെ ഈ പോസ്റ്റിലെ വിഷയം.

ചില വസ്തുതാപരമായ കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കലുകള്‍ :

1. Bryan Sykes mtDNA-യെ ഒരു മോളിക്യുലാര്‍ ഘടികാരമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതികളെക്കുറിച്ച് വളരെ നല്ല വിശകലനങ്ങളും പോപ്പുലര്‍ സയന്‍സ് പുസ്തകങ്ങളും എഴുതിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും "മൈറ്റോക്കോണ്ട്രിയല്‍ ഹവ്വ" എന്ന സങ്കല്‍പ്പം ആദ്യമായി ഗവേഷിച്ചതും 1980കളില്‍ പേപ്പറുകള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച് അതിനെ ലോകശ്രദ്ധയില്‍ കൊണ്ടുവന്നതും ബെര്‍ക്ലിയിലെ ഡോ. അലന്‍ വിത്സണും എമറി യൂണിവേഴ്സിറ്റി (അറ്റ്ലാന്റ)യിലെ ഡോ. ഡഗ്ലസ് വാലസുമാണ്. ഈ വിഷയം പത്രമാധ്യമങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധയില്‍ പെടുന്നത് 1986, മാര്‍ച്ച് 24-ലെ സാന്‍ ഫ്രാന്‍സിസ്കോ ക്രോണിക്കിളിലെ The mother of us all - A Scientist's Theory എന്ന ലേഖനത്തിനു ശേഷമാണ് എന്ന് ചരിത്രം.

1987-ലാണ് ഡോ. വിത്സണും സംഘവും പൂര്‍ണ്ണ റിപ്പോര്‍ട്ട് - നരവംശ ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ പിന്തുണ കുറിപ്പുകളോടെ - അവതരിപ്പിച്ചത്. ഈ ഗവേഷണത്തിനു ശേഷവും ഡോ. അലന്‍ വിത്സണ്‍ മൈറ്റോകോണ്ട്രിയല്‍ ഡി.എന്‍ ഏ ഉപയോഗിച്ചുള്ള വിശകലനങ്ങള്‍ നടത്തുകയും ചിമ്പാന്‍സിയും മനുഷ്യനും ആള്‍ക്കുരങ്ങു വര്‍ഗ്ഗവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധമടക്കം ആന്ത്രപ്പോളജിയിലെ ഒട്ടുവളരെ വിഷയങ്ങളില്‍ അന്വേഷണങ്ങള്‍ നടത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

'ഹവ്വ' തിയറിയുടെ പിതാവ് എന്ന ഖ്യാതി തീര്‍ച്ചയായും അലന്‍ വിത്സണും ഡഗ്ലസ് വാലസിനും അര്‍ഹതപ്പെട്ടതാണ്.

2. 'മൈറ്റോകോണ്ട്രിയല്‍ ഹവ്വ' എന്ന ഈ സിദ്ധാന്തം പൂര്‍ണമായും ശാസ്ത്രലോകം അംഗീകരിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നു പറയാനാവില്ല. ഈ സിദ്ധാന്തത്തിലെ ചില പ്രശ്നങ്ങള്‍ (സ്റ്റീഫന്‍ ഓ ബ്രയനും മില്ഫോഡ് വൂള്‍പോഫും ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയവ) ഇവയാണ് :

a) നമ്മുടെ പൂര്‍വികരുടേതെന്നു ഈ തിയറിയില്‍ അവകാശപ്പെടുന്ന പ്രാചീനമായ
മൈറ്റോകോണ്ട്രിയല്‍ ജനിതകവ്സ്തു കാലത്തിന്റെ പാരിണാമിക കുത്തൊഴുക്കില്‍
നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാകാം- വിശേഷിച്ച് മനുഷ്യസമൂഹങ്ങളുടെ ജനസംഖ്യ തീരെച്ചെറുതാകുന്ന
മഹാമാരി/പ്രകൃതിക്ഷോഭം തുടങ്ങിയ അവസരങ്ങളില്‍.

b) പ്രകൃതി നിര്‍ധാരണം വഴി ഭാഗ്യവശാല്‍ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ഏതെങ്കിലും mt-DNA
യാകാം ആഫ്രിക്കന്‍ വേരുകളുള്ള അലന്‍ വിത്സന്റെ 'മൈറ്റോകോണ്ട്രിയല്‍ ഹവ്വ'.
യഥാര്‍ത്ഥ Most recent mitochondrial ancestor ഇതാകണമെന്നില്ല എന്നര്‍ത്ഥം.

3. എന്നാല്‍ ഈ സിദ്ധാന്തം Noah's Ark തിയറി, Candelabra തിയറി എന്നീ രണ്ടു വിരുദ്ധ സിദ്ധാന്തങ്ങളുടെ യുദ്ധത്തിന്റെ ഉപോല്‍പ്പന്നമാണ് എന്ന രസകരമായ ഒരു സംഗതികൂടിയുണ്ട്.

ഇന്നു കാണുന്ന മനുഷ്യസമുദായങ്ങളെ പരിണാമത്തിന്റെ ഏറ്റവും ആദ്യപടിയില്‍ തന്നെ നിര്‍ത്താനും ഓരോ സമുദായത്തിനും സ്വന്തമായ ഒരു ഹോമോ സാപ്പിയന്‍ (ആധുനിക മനുഷ്യന്‍) പൂര്‍വികനായി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു സമര്‍ത്ഥിക്കാനും മുന്നോട്ടു വയ്ക്കപ്പെട്ട -രാഷ്ട്രീയ/സാംസ്കാരിക പ്രേരിതം എന്നുതന്നെ പറയാവുന്ന - സിദ്ധാന്തമാണ് Candelabra തിയറി. ഇതനുസരിച്ച് യൂറൊപ്പിലും ആ‍ഫ്രിക്കയിലും ഏഷ്യയിലും ഓരോ ആദിപൂര്‍വിക മനുഷ്യവര്‍ഗ്ഗം സ്വതന്ത്രമായി പരിണമിക്കുകയും അവ സ്വതന്ത്രമായി തന്നെ ആധുനിക മനുഷ്യന്മാരായി ഉരുത്തിരിയുകയും ചെയ്തുവത്രെ.

ഈ തിയറിയുടെ രാഷ്ട്രീയ അടിയൊഴുക്കുകള്‍ വ്യക്തമാണ് - മനുഷ്യസമുദായങ്ങള്‍ സമാനരല്ല, അവര്‍ വ്യത്യസ്ഥ വര്‍ഗ്ഗങ്ങളായി തന്നെ ആദിപൂര്‍വികരില്‍ നിന്നും ഉരുത്തിരിഞ്ഞവരാണ്, ബൌദ്ധികവും സാംകാരികവുമായ മേഖലകളിലും ഇതേ ഈഷദ് വ്യത്യാസങ്ങളുണ്ട്. സ്വാഭാവികമായും Candelabra തിയറി സാമുദായിക ഉച്ചനീചത്വങ്ങള്‍ പ്രകൃത്യാതന്നെ നിലനില്‍ക്കുന്നതും ന്യായീകരിക്കപ്പെടേണ്ടതുമാണ് എന്ന വലതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയ കാഴ്ചപ്പാടുകാരുടെ കണ്ണിലുണ്ണിയാണ് - എന്നും. (ഈ Candelabra സിദ്ധാന്തത്തെ വലിച്ചു നീട്ടിയാല്‍ കറുത്തവര്‍ഗ്ഗക്കാര്‍ ബുദ്ധികുറഞ്ഞവരാണ്, അടിമകളാകാനാണ് ആദിവാസികള്‍ക്ക് യോഗ്യത എന്നിങ്ങനെയുള്ള ആശയങ്ങള്‍ മുതല്‍ പരിണാമസിദ്ധാന്തത്തിനും പ്രകൃതി നിര്‍ദ്ധാരണത്തിനും എതിരായതുകൊണ്ട് അവശവിഭാഗങ്ങള്‍ക്കു സംവരണം നല്‍കുന്നത് പ്രകൃതിവിരുദ്ധമാണ് എന്നുവരെയുള്ള ആശയങ്ങള്‍ കിട്ടും)

എന്നാല്‍ ഫോസില്‍ ഖനനങ്ങളും genetic drift പോലുള്ള ആധുനിക ജനിതകവിശകലനങ്ങളും Candelabra തിയറിയെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നില്ല. ഇവിടെയാണ് Noah's Ark സിദ്ധാന്തമെന്നും Garden of Eden സിദ്ധാന്തമെന്നും ഒടുവില്‍ Eve സിദ്ധാന്തമെന്നും നരവംശ ശാസ്ത്ര വൃത്തങ്ങളില്‍ പ്രസിദ്ധമായ ആധുനിക കാഴ്ചപ്പാടിന്റെ പ്രസക്തി.

Noah's Ark സിദ്ധാന്തമനുസരിച്ച് ആഫ്രിക്കയില്‍ തന്നെയാണ് ഹോമോ ഇറക്ടസ് എന്ന ആദിപൂര്‍വികന്റെ ഉല്പത്തി. ഈ വര്‍ഗ്ഗം ഏതാണ്ട് 5 ലക്ഷം വര്‍ഷങ്ങളുടെ പരിണാമത്തിനു വിധേയമായി പ്രാകൃത സാപ്പിയന്‍സ് വര്‍ഗ്ഗത്തിനു വഴിവച്ചു. ഈ ആര്‍കെയിക് സാപ്പിയന്‍ പിന്നീട് ആധുനിക മനുഷ്യനായ ഹോമോ സാപ്പിയന്‍സ് സാപ്പിയന്‍സിനും വഴിനല്‍കി. ആധുനിക മനുഷ്യന്‍ ആഫ്രിക്കയിലെ ഉല്പത്തി പ്രദേശങ്ങളില്‍ നിന്നും വേര്‍പിരിഞ്ഞ് സഞ്ചരിച്ച് യൂറോപ്പിലേയ്ക്കും മധ്യപൂര്‍വ്വേഷ്യ വഴി ഏഷ്യയിലേക്കും കുടിയേറി. ഈ കുടിയേറ്റത്തിനിടെ അവര്‍ സഞ്ചരിച്ച പ്രദേശങ്ങളിലെ നിയാണ്ടര്‍ത്താല്‍ മനുഷ്യനടക്കമുള്ള പ്രാചീന മനുഷ്യ രൂപമുള്ള ആദിമ വര്‍ഗ്ഗങ്ങളെ ബന്ധുത്വം വഴി സ്വാംശീകരിക്കുകയോ ആക്രമണങ്ങള്‍ വഴി ഇല്ലാതാക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടുണ്ടാവാം എന്നും അനുമാനിക്കപ്പെടുന്നു.

(നിയാണ്ടര്‍താല്‍ മനുഷ്യന്‍, ആറാ‍ഗോ മനുഷ്യന്‍, പെട്രലോണ മനുഷ്യന്‍, സ്റ്റെയിഹെയിം മനുഷ്യന്‍ എന്നിങ്ങനെയുള്ള Homo erectus ഗണത്തില്‍പ്പെടാത്ത പ്രാചീന മനുഷ്യവര്‍ഗ്ഗങ്ങളെ പരിണാമത്തിന്റെ കുത്തൊഴുക്കില്‍ ഹോമോ സാപ്പിയനുകള്‍ വിഴുങ്ങുകയാണുണ്ടായത് എന്ന് ഏതാണ്ട് തീര്‍ച്ചയായിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇത് ഗോത്രയുദ്ധങ്ങളിലൂടെയുള്ള ഉന്മൂലനമായിരുന്നോ അതോ വൈവാഹിക ബന്ധവും മറ്റും വഴി ക്രമേണയുള്ള ലയനമായിരുന്നോ എന്നകാര്യങ്ങള്‍ ഇന്നും വിവാദമുക്തമല്ല.)ഇത്തരമൊരു മഹാ കുടിയേറ്റത്തിന്റെ തെളിവുകള്‍ മധ്യപൂര്‍വേഷ്യയില്‍ പലയിടത്തായി ഖനനം ചെയ്തു കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്. ഇസ്രയേലിലെ നസ്രേത്തിനടുത്തിലെ ജബല്‍ ഖാഫ്സേ ഖനന സ്ഥലം ഒരുദാഹരണം.

Noah's Ark സിദ്ധാന്തത്തിനു ശാസ്ത്രീയമായ പിന്തുണ മാത്രമല്ല രാഷ്ട്രീയ പിന്തുണയും ലഭിച്ചു. സ്റ്റീഫന്‍ ജേയ് ഗൂള്‍ഡിനെപ്പോലെ പ്രത്യക്ഷമായിത്തന്നെ left liberal ആഭിമുഖ്യം പ്രകടിപ്പിച്ച പരിണാമ ശാസ്ത്രജ്ഞര്‍ ഈ സിദ്ധാന്തത്തെ മനുഷ്യവര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ ഏകത്വത്തിനുള്ള തെളിവായിട്ടാണ് ഉയര്‍ത്തിക്കാട്ടിയത്. ഇന്ന് മൈറ്റോകോണ്ട്രിയന്‍ ഹവ്വ എന്ന സൈദ്ധാന്തിക മാതാവിലൂടെ ലക്ഷക്കണക്കിനു മൈലുകള്‍ക്കപ്പുറം കിടക്കുന്ന സംസ്കാരങ്ങള്‍ ഒന്നിക്കുമ്പോഴും അതുതന്നെയാണ് നമുക്കോര്‍ക്കാനുള്ളത് - " We are one species, we are one people " (Origins by Richard Leakey)

March 30, 2008 5:28 AM

ഈ കുറിപ്പിലെ എന്റെ മൂന്നാമത്തെ കമന്റ് (ഡാലിച്ചേച്ചിയുടെയും മറ്റും സംശയങ്ങള്‍ക്ക്):

രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്കുള്ള ഏറ്റവും നല്ല പാത ശാസ്ത്രമാണ് എന്നാണ് എന്റെ തോന്നല്‍. കാരണം അതു വിശ്വാസത്തിന്റെ പുറത്ത് ചാഞ്ചാടുന്നില്ല, Objectivity-യിലാണ് ഉറച്ചിരിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അതിന്റെയത്രയും convincing ആയ politics മറ്റൊന്നിനില്ല.

ഇവിടെ കമന്റുകളില്‍ ചര്‍ച്ചയ്ക്കു വന്ന ചില വിഷയങ്ങളിലെ അഭിപ്രായം :

1. മൈറ്റോകോണ്ട്രിയല്‍ പൂര്‍വികയെക്കുറിച്ചു ചിലത് :

മൈറ്റോകോണ്ട്രിയല്‍ ഹവ്വ (ഈവി എന്ന് സായിപ്പ്) എന്നത് ഒരു സൌകര്യാര്‍ത്ഥമുള്ള പേരു മാത്രമാണ്. ഇന്ത്യാക്കാരന്‍ ആണ് ഈ ആശയത്തിന്റെ ഉപജ്ഞാതാവായിരുന്നതെങ്കില്‍ ആദിമാതാവ് എന്നോ ആദത്തിനു പകരം ദക്ഷപ്രജാപതിയെന്നൊ പേരിടും. അത്രേയുള്ളൂ ഈ ‘ഹവ്വ’ എന്ന വിളിപ്പേരിന്റെ സാംഗത്യം.

മൈറ്റോക്കോണ്ട്രിയല്‍ “ഹവ്വാദേവി” എന്നത് നമ്മുടെ ഏറ്റവും അടുത്ത രൂപപരമായ (anatomical) പൂര്‍വിക അല്ല. ജനിതകമായി ബന്ധമുള്ള ഏറ്റവുമടുത്ത പൂര്‍വികയുമല്ല! അവള്‍ മാതൃകമായി കിട്ടുന്ന ജനിതകവസ്തു പേറുന്ന ആദ്യ പൂര്‍വിക മാത്രമാണ് - അതായത്, പൈതൃകമായി (പിതാവില്‍ നിന്നും) കിട്ടുന്ന ജനിതകവസ്തുവച്ചു നോക്കിയാലോ, ശാരീരികമായ ഘടകങ്ങള്‍ വച്ചു നോക്കിയാലോ വേറെ പൂര്‍വികതന്തമാരും തള്ളമാരും ലക്ഷക്കണക്കിനു കാണും എന്ന് !

മൈറ്റോക്കോണ്ട്രിയല്‍ ഹവ്വാമ്മച്ചി സാങ്കല്പികമായ ഒരു പൂര്‍വികയുടെ ഏകദേശ ബിംബമാണ്. അങ്ങനെയൊരു ഒറ്റപ്പെട്ട വ്യക്തി ജീവിച്ചിരുന്നുവെന്നതിനു ഫോസില്‍ തെളിവുകള്‍ ഇതുവരെ ഇല്ല. അത്തരമൊരു പൂര്‍വ്വിക സ്ത്രീയിലേക്ക് നമ്മുടെയൊക്കെ മൈറ്റോക്കോണ്ട്രിയയിലെ ജനിതകവസ്തുവിനെ പിന്നോട്ട് track ചെയ്യാം എന്നുമാത്രമേ ഈ ആശയത്തിനു അര്‍ത്ഥം കല്പിക്കേണ്ടൂ.

ആന്ത്രപ്പോളജിക്കാരും ആര്‍ക്കിയോളജിസ്റ്റ് അണ്ണന്മാരും അണ്ണികളും ആഫ്രിക്കയിലെ മൂന്നു സ്ഥലങ്ങളെയാണ് ഇത്തരത്തിലുള്ള ഒരു പൂ‍ര്‍വിക വല്യമ്മൂമ്മ ഗോത്രം ഉരുത്തിരിഞ്ഞിരിക്കാന്‍ സാധ്യതയുള്ളതായി mark out ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.

ഈ വല്യമ്മൂമ്മയുടെ മൈറ്റോക്കോണ്ട്രിയല്‍ ജനിതകവസ്തു ഇന്നും ഏതാണ്ടെല്ലാ ആധുനിക മനുഷ്യരിലും കാണാം എന്ന് ആത്യന്തികമായി പറയാം. മോളീക്യുലാര്‍ ക്ലോക്ക് സാങ്കേതികവിദ്യയിലൂടെ ഇങ്ങനെ “പിന്നോട്ടു തപ്പല്‍” നടത്തുന്നതുകൊണ്ടാണ് ആദം അപ്പൂപ്പന്‍ ഹവ്വ അമ്മൂമ്മയേക്കാള്‍ late ആയി സീനില്‍ വരുന്നത് എന്ന് നമുക്ക് കാണാനാവുന്നത്. സത്യത്തില്‍ ഇപ്പോഴുള്ള മനുഷ്യരിലെ Y-ക്രോമസൊമിന്റെ ജനിതകഘടകങ്ങള്‍ തപ്പിനോക്കി പിന്നോട്ടുപിന്നോട്ടു പോയാല്‍ അതില്‍ ഒരു പൂര്‍വികന്‍ തന്തപ്പടിയുടെ പൊട്ടും പൊടിയും കാണാം എന്നതുമാത്രമാണ് അത്തരമൊരു ആദം/ദക്ഷപ്രജാപതി പൂര്‍വികനെ സങ്കല്‍പ്പിക്കാനുള്ള കാരണം.

ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാല്‍ ഇതൊരു backward mathematical extrapolation-ന്റെ സൃഷ്ടിയാണ്. അല്ലാതെ ആദ്യമാതാവെന്നോ ആദ്യ പിതാവെന്നോ ഉള്ള ഒരു മിഥോളജിക്കല്‍ സങ്കല്പത്തിന്റെയും സ്ഥിരീകരണമല്ല. ആദം എന്നും ഹവ്വ എന്നുമുള്ള പേരുകളെ നീലാണ്ടനെന്നും പങ്കജാക്ഷിയെന്നും മാറ്റി വിളിച്ചാലും വസ്തുതാപരമായി യ്ത്രൌ വ്യത്യാസവുമുണ്ടാവാനും പോകുന്നില്ല :)

മൈറ്റോക്കോണ്ട്രിയല്‍ ഹവ്വാമ്മൂമ്മയുടെ കൂടെ ആ ഗോത്രത്തില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന സ്ത്രീകളുടെ മൈറ്റോക്കോണ്ട്രിയയിലെ ജനിതകവസ്തുവിന്റെ പൊട്ടും പൊടിയും ഇന്നു ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന (ഹോമോ സാപ്പിയന്‍സ് സാപ്പിയന്‍സ്) മനുഷ്യരില്‍ കാണുന്നില്ല എന്ന കാരണത്താല്‍ , ഹവ്വാമ്മൂമ്മയ്ക്കു മാത്രമേ കൊച്ചുങ്ങളുണ്ടായുള്ളൂ എന്നും ബാക്കിയുള്ളോരുടെ പിള്ളാരൊന്നും പിഴച്ചില്ല എന്നും interpret ചെയ്യാനാവില്ല. ഹവ്വാമ്മൂമ്മയുടെ കൂടെയുള്ള സ്ത്രീകളും പലരീതിയില്‍ പില്‍ക്കാലതലമുറകളിലേക്ക് തങ്ങളുടെ ജനിതകവസ്തു നല്‍കിയിരിക്കാം - അവ കാലക്രമേണ (2 ലക്ഷം വര്‍ഷങ്ങള്‍) പലവഴിക്കും പിരിഞ്ഞു പോയിട്ടുണ്ടാകാം, ചിലപ്പോള്‍ വംശങ്ങള്‍ തന്നെ കുറ്റിയറ്റുപോകാം - നമ്മുടെ പല ആദിവാസി ഗോത്രങ്ങളും ഉദാഹരങ്ങങ്ങളാണല്ലോ.

കൂട്ടത്തില്‍ ഇത്രയും കൂടി :- നമുക്ക് ഹവ്വാമ്മൂമ്മയും ആദം അപ്പൂപ്പനും ഉള്ളതുപോലെ പല ജന്തുജാതികള്‍ക്കും ഇതുപോലുള്ള ജനിതകപൂര്‍വ്വികരും ശരീരഘടനാ പൂര്‍വ്വികരും ഉണ്ട്. അക്കാന്തോസ്റ്റേഗ എന്ന നാല്‍ക്കാലി മത്സ്യം ഇന്നു കരയില്‍ ജീവിക്കുന്ന നാല്‍ക്കാലി/ഇരുകാലി ജന്തുക്കളുടെയോക്കെ അനാട്ടമിക്കല്‍ പൂര്‍വികന്‍ ആണെന്നു പാലിയന്റോളജിസ്റ്റുകള്‍ ഏതാണ്ട് തീര്‍ച്ചയാക്കിയിട്ടുണ്ട്.

2. പ്രകൃതി നിര്‍ദ്ധാരണം, സര്‍വൈവല്‍ ഒഫ് ദ ഫിറ്റസ്റ്റ് എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ഒരല്‍പ്പം :

പരിണാമത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോള്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ഉപയോഗിച്ചു കാണുന്ന വാക്യമാണ് ശക്തന്റെ വിജയം, അല്ലെങ്കില്‍ കൈയ്യൂക്കുള്ളവന്‍ കാര്യക്കാരന്‍ (SURVIVAL OF THE FITTEST) എന്നത്. ഇവിടെ ശക്തന്റെ വിജയമെന്നതുകൊണ്ടുദ്ദേശിക്കുന്നത് അതിജീവനസാധ്യതയെയാണ്.

ശക്തി എന്നത് ശാരീരികശക്തിയായി തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെടുന്നു. യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ശക്തിയെന്നതുകൊണ്ടുദ്ദേശിക്കുന്നത് പരിതഃസ്ഥിതിയോടിണങ്ങാനുള്ള കഴിവിനെയാണ്. അന്ധരുടെ ലോകത്ത് കാഴ്ചയാണ് ശക്തി; മരച്ചില്ലകളില്‍ വസിക്കുന്ന ജീവികളുടെ ലോകത്ത് ഭാരക്കുറവാണു (light weight) ശക്തി; രോഗസാധ്യത കൂടുതലുള്ളവരുടെ ലോകത്ത് പ്രതിരോധശേഷിയാണ് (immunity) ശക്തി !

ശാരീരിക ശക്തിയും ഒരു അനുകൂലഗുണമായി വരുന്ന ഘട്ടങ്ങളുണ്ട്. ഉദാഹരണത്തിന് സിംഹങ്ങളുടെയോ കടുവകളുടെയോ ഒരു സമൂഹത്തില്‍ ശക്തനായ വ്യക്തി മികച്ച ജീനുകളുടെ ഒരു കൂട്ടത്തെ- പ്രകൃതിയാല്‍ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജീനുകളുടെ ഒരു സംഘാതത്തെ- പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പെണ്‍സിംഹങ്ങളും പെണ്‍കടുവകളും വംശം നിലനിര്‍ത്താന്‍ അത്തരം ആണുങ്ങളെ തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.വലിയ പീലിക്കണ്ണും, അതു നിവര്‍ത്തി നിര്‍ത്തുമ്പോഴുള്ള വലിപ്പവുമാണ് ആണ്‍മയിലിനെ ആകര്‍ഷണീയനാക്കുന്നത്. വലിപ്പവും നിറവും കൂടുതലുള്ള പീലികള്‍ ആരോഗ്യത്തെയും, രോഗാണുക്കളുടെ അഭാവത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നതുകൊണ്ടാണിത്. വലിയകൊമ്പുകളാണ് കലമാനിന്റെയും റെയ്ന്‍ഡിയറുകളുടെയും മറ്റും ആകര്‍ഷണീയത. എന്തിനധികം പറയുന്നു. ചിലയിനം പെണ്‍ എലികള്‍ക്ക് ആണ്‍ എലികളില്‍ ജനിതക വൈകല്യങ്ങളുണ്ടോയെന്നു വരെ തിരിച്ചറിയാനാവുമെന്ന് ശാസ്ത്രജ്ഞര്‍ സംശയിക്കുന്നുണ്ട് !

ശക്തി അഥവാ ആകര്‍ഷണീയത എന്നത് ആണിനെ തെരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള പെണ്ണിന്റെ അളവുകോല്‍ മാത്രമാണെന്നു മേല്‍പ്പറഞ്ഞതില്‍ നിന്നും ധരിക്കരുത്. പൂന്തേനും പൂമ്പൊടിയും തേടി വരുന്ന വണ്ടുകളെയും തേനീച്ചകളെയും ആകര്‍ഷിക്കുന്ന പൂവുകളുടെ നിറവും മണവുമൊക്കെ ഇത്തരത്തിലുള്ള ശക്തികളാണ്. തേനീച്ചകള്‍ക്ക് അള്‍ട്രാവയലറ്റ് രശ്മികള്‍ കാണാനാകും. അതുകൊണ്ടുതന്നെ നമമള്‍ മനുഷ്യര്‍ക്ക് മഞ്ഞയായിത്തോന്നാവുന്ന പൂവിതളുകള്‍ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഇളം നീല നിറത്തിലുള്ളവയായിട്ടാണ് തേനീച്ചകള്‍ കാണുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇത്തരത്തില്‍ പരാഗണം നടക്കുന്ന ചെടികളുടെ പൂക്കളധികവും മഞ്ഞയാണ്.

3.സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും പരിണാമത്തില്‍ :(ഡാലിച്ചേച്ചിയുടെ സംശയം)

സുകുമാര്‍ അഴീക്കോടിന്റെ ആ ലേഖനഭാഗം സ്കൂളില്‍ (ഒമ്പതാം ക്ലാസ്) വായിച്ചതായി ഓര്‍ക്കുന്നു. അതില്‍ സ്ത്രീകളായിരുന്നു വേട്ടയാടിയിരുന്നത് എന്നത് മൃഗങ്ങളെസംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ശരിയാണ് എങ്കിലും മനുഷ്യനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം തെറ്റാണ്. സിംഹങ്ങളെപ്പോലുള്ള പല സാമൂഹിക ഹിംസ്രജീവികളിലും പെണ്ണുങ്ങള്‍ വേട്ടയാടി ആണുങ്ങള്‍ക്കുകൂടി തിന്നാന്‍ കൊടുക്കേണ്ടിവരാറുണ്ട്. മറിച്ച് ആണുങ്ങള്‍ ആ സമുദായത്തെ പുറമേനിന്നുള്ള ആക്രമണങ്ങളില്‍ നിന്നും രക്ഷിക്കുകയും, ഒപ്പം വംശവൃദ്ധിക്കുള്ള ജീനുകള്‍ സംഭാവനചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു.

മനുഷ്യനില്‍ ആണുങ്ങള്‍ തന്നെയാണ് വേട്ടയാടിയിരുന്നതും വംശത്തെ രക്ഷിച്ചിരുന്നതും. സ്ത്രീകള്‍ കുഞ്ഞുങ്ങളെ പരിപാലിക്കലും ഗൃഹനിര്‍മ്മാണം, അലങ്കാരം ബന്ധുമിത്രാദികളെ പ്രീണിപ്പിച്ച് നിര്‍ത്തല്‍ തുടങ്ങീയ softskills ആണ് വികസിപ്പിച്ചത്. വാചകമടിയില്‍ സ്ത്രീകളുടെ മസ്തിഷകം മുന്നില്‍ നില്ക്കുന്നതും മറ്റൊന്നുകൊണ്ടല്ല.

(ഇന്ന് ഷോപ്പിംഗില്‍ നാം കാണുന്ന ആണ്‍ പെണ്‍ വ്യത്യാസം ഇതിന്റെ പ്രതിഫലനമാണ്- ആണുങ്ങള്‍ സാധനങ്ങളുടെ ക്വാളിറ്റി,നിറം,മണം ഗുണം എന്നിവയില്‍ അത്രകണ്ട് ശ്രദ്ധാലുക്കളല്ല. അവര്‍ ഷോപ്പിംഗിനു പൊതുവേ അധികം സമയമെടുക്കാറുമില്ല. ഇത് പ്രാചീനമായ ആ killer/hunter instinct ആണ്.കാര്യം നേടുക, വേഗം സ്ഥലം വിടുക എന്ന വാഞ്ഛ. അതേസമയം സ്ത്രീകളുടെ വിശദമായ ഷോപ്പിംഗ് രീതികള്‍ പ്രാചീനമായ gatherer/collector instinct ആണ് വെളിവാക്കുന്നത്.)

പരിണാമപരമായി നോക്കിയാല്‍ സ്ത്രീ കൂടുതല്‍ അഡ്വാന്‍സ്ഡ് ആണ് പല കാ‍ര്യത്തിലും. അസുഖങ്ങളില്‍ നിന്നും - അതു ജനിതക രോഗങ്ങളായാലും ഇന്‍ഫക്ഷന്‍ പോലുള്ള ആര്‍ജ്ജിത രോഗങ്ങളായാലും - സ്ത്രീകള്‍ കൂടുതല്‍ മുക്തരാണ്. ബന്ധുമിത്രാദികളുടെ മരണം, നഷ്ടങ്ങള്‍, കഷ്ടപ്പാടുകള്‍ എന്നിവയെ അതിജീവിക്കാനുള്ള മാനസിക ഉന്നതി സ്ത്രീക്കാണ് കൂടുതല്‍. സാഹചര്യങ്ങളുമായി ഇണങ്ങാനുള്ള കഴിവും കൂടുതലാണ്. ശരീരത്തില്‍ കൊഴുപ്പിന്റെ വിസ്ഥാപനം വച്ചുനോക്കുമ്പോള്‍ പട്ടിണിയെ കൂടുതല്‍ നേരിടാന്‍ സ്ത്രീശരീരത്തിനു കഴിവുണ്ട് (മസിലു പെരുപ്പിച്ചിട്ടു കാര്യമില്ല മച്ചാന്മാരേ..എന്ന്!).

ഗര്‍ഭസ്ഥശിശുക്കളില്‍ നോക്കിയാല്‍ പെണ്ണുങ്ങള്‍ കൂടുതല്‍ നന്നായി വിപരീതസാഹചര്യങ്ങളെ നേരിടുകയും ആരോഗ്യത്തോടെ വളരുകയും ചെയ്യും (എന്നിട്ടും ചില ചെറ്റകള്‍ സ്കാന്‍ ചെയ്ത് കണ്ടുപിടിച്ച് പെണ്ണാണെന്നുകാണുമ്പോള്‍ ഗര്‍ഭം കലക്കും!). ശാരീരിക രോമം കുറയുന്നത് മനുഷ്യന്റെ പരിണാമത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഒരു “പുരോഗമന” മാറ്റമാണ്. ആ ഒരു കോണിലൂടെ നോക്കിയാ‍ല്‍ സ്ത്രീ വീണ്ടും അഡ്വാന്‍സ്ഡ് ആണ്. സര്‍വ്വോപരി, മനുഷ്യന്റെ ലോലമായ വികാരങ്ങളുടെയും അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ബൌദ്ധികതയുടെയും emotional intelligence quotient അഥവാ EQ വിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ആധുനിക മനുഷ്യസമൂഹത്തിന്റെ പരിണാമത്തെ - അതും സാംസ്കാരികമായ പരിണാമത്തെ - നോക്കിയാല്‍ സ്ത്രീ വര്‍ഗ്ഗം പുരുഷവര്‍ഗ്ഗത്തേക്കാള്‍ മുന്നിലാണെന്നുകാണാം. (ഒരുപക്ഷേ നഗര സംസ്കാരത്തില്‍ പുരുഷന്മാരില്‍പ്പോലും macho പൌരുഷത്തെക്കാള്‍ സ്ത്രീത്വത്തിനു പ്രാധാന്യം കൂടുന്നത് ഇതിന്റെ ഒരു ലക്ഷണമാവാം.)
April 2, 2008 1:35 PM

Mar 18, 2008

The Evolution of Eyes: കണ്ണിന്റെ പരിണാമം - ചില ശാസ്ത്രവിശകലനങ്ങള്‍.

ഇത് പരിണാമ സിദ്ധാന്തത്തില്‍ കിറുക്കു മൂത്തിരിക്കുന്ന സമയത്ത് ഡാര്‍വിന്റെ സൈന്യം എന്ന പേരില്‍ ഞാന്‍ ഫൈനലിയര്‍ വിദ്യാര്‍ത്ഥിയായിരിക്കുമ്പോള്‍ എഴുതി 2006-ല്‍ ഡോ: ഏ.എന്‍ നംബൂതിരിയുടെ ആശീര്‍വാദത്തോടെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പുസ്തകത്തിലെ 5-ആം അധ്യായത്തിലെ പ്രസക്തഭാഗങ്ങളാണ്. പ്രയോജനപ്പെടുമെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു.



ഏകദേശം ഒന്‍പത് അടിസ്ഥാനവിഭാഗങ്ങളില്‍പെടുത്താവുന്ന കണ്ണുകളെങ്കിലും ഉണ്ട്, മനുഷ്യനാല്‍ അനാവരണം ചെയ്യപ്പെട്ട ജൈവ പ്രപഞ്ചത്തില്‍ ! കഴിഞ്ഞ നാനൂറുകോടി വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കിടെ ഇവ നാല്‍പ്പതോ അറുപതോ തവണയെങ്കിലും വിവിധ ജീവികളില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും പരിണമിച്ച് വൈജാത്യം നേടുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. കണ്ണുകള്‍ ഇന്നു വഹിക്കുന്ന ധര്‍മ്മം പ്രകാശത്തെയും അതിന്റെ അഭാവത്തെയും തിരിച്ചറിയലാണ് എന്ന് ഏറ്റവും ലളിതമായി പറയാം.അങ്ങനെയാണെങ്കില്‍ പ്രകാശകണികയുടെ, അഥവാ ഫോട്ടോണുകളുടെ സ്പര്‍ശനത്തിനോട് പ്രതികരിക്കുന്ന ഏതൊരു കോശവും ഒരു കണ്ണാണ്. മനുഷ്യശരീരമടക്കം സകല ജീവികളും പ്രകാശത്തോട് വ്യത്യസ്ഥ അളവുകളില്‍ പ്രതികരിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാല്‍ പ്രകാശത്തോട് മാത്രമായി പ്രതികരിക്കാന്‍ രൂപകല്പന ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കോശങ്ങളുണ്ട്. പ്രകൃതിയില്‍ ഇവയെയാണ് ആദിപൂര്‍വ്വികനേത്രമെന്നു നാം മനസ്സിലാക്കുന്നത്.
യുഗ്ളീന എന്ന ഏകകോശജീവിയുടെ ആഹാരം ഉള്ളിലാക്കുന്ന ഭാഗത്തിനടുത്തായി നേത്രബിന്ദു (eyespot) എന്നു വിളിക്കാവുന്ന അതിസൂക്ഷ്മാവയവമുണ്ട്. ഉജ്ജ്വലമായ പ്രകാശത്തിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യം മാത്രമേ പ്രാകൃതമായ ഈ കണ്ണുകൊണ്ട് തിരിച്ചറിയാനാകൂ. അല്പം കൂടി വികാസം പ്രാപിച്ച ബഹുകോശ ജീവികളായ നക്ഷത്രമത്സ്യങ്ങള്‍ക്കും ചിലയിനം വിരകള്‍ക്കും അട്ടകള്‍ക്കുമൊക്കെ ശരീരം മുഴുവന്‍ പ്രകാശത്തോട് പ്രതികരിക്കുന്ന ഇത്തരം കോശങ്ങളുണ്ട് .

ബാക്ടീരിയകള്‍ മുതല്‍ ജൈവ പ്രക്രിയകള്‍ക്ക് നേരിട്ട് പ്രകാശത്തെ പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്ന (ഹരിതകമുള്ള) ചെടികള്‍ വരെയുള്ള ജീവലോകം എന്താണ് നമ്മോട് പറയുന്നത്? ഒരു തരത്തിലല്ലെങ്കില്‍ മറ്റൊരുതരത്തില്‍ ഓരോ ജീവാണുവും പ്രകാശത്തോട് പ്രതികരിക്കുന്നുണ്ട് എന്നത്രെ. അപ്പോള്‍ കണ്ണ് എന്ന ആശയം ജീവന്റെ ഉല്പത്തി മുതല്‍ത്തന്നെ ജൈവലോകത്ത് നിലനിന്നിരുന്നു. കണ്ണ് ഇല്ലാത്ത ഒരവസ്ഥ ജീവപ്രപഞ്ചത്തിലൊരിക്കലുമുണ്ടായിരുന്നിരിക്കയുമില്ല. പറയാന്‍ വളരെ എളുപ്പമാണെങ്കിലും പ്രകാശത്തോട് പ്രതികരിക്കുന്ന കോശങ്ങളുടെ ഒരു കൂട്ടം പരിണമിച്ച്, ഇന്നുകാണുന്ന സങ്കീര്‍ണ്ണമായ ക്യാമറകളായി മാറിയതെങ്ങനെയെന്ന് പ്രായോഗികമായി തെളിയിക്കുകയെന്നത് അത്യധികം ശ്രമകരമാണ്. എന്നാല്‍ സ്വീഡീഷ് ജീവശാസ്ത്രജ്ഞരായ സൂസാന്‍ പെല്‍ജറും ഡാന്‍ നില്‍സണും ചെയ്തത് അതു തന്നെയാണ് ! ഇവരുടെ പരീക്ഷങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറയുംമുമ്പ് രണ്ടു കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് നാം അറിയേണ്ടതുണ്ട്: കണ്ണിന്റെ ഘടനയും പ്രവര്‍ത്തനവുമാണ് ഒന്ന്. ബയോമോര്‍ഫ് പ്രോഗ്രാമുകളുടെ പ്രവര്‍ത്തനമാണ് രണ്ടാമത്തേത്.

ഇന്നുകാണുന്ന പരിണാമപരമായി വികാസം പ്രാപിച്ച കണ്ണുകള്‍ക്ക് ഏറ്റവും ആവശ്യമായ മൂന്നു ഭാഗങ്ങളാണുള്ളത്: റെറ്റിന, സ്ക്ളീറ , ലെന്‍സ്. ഒരു റബ്ബര്‍ പന്ത് സങ്കല്‍പ്പിക്കുക. പന്തിന്റെ ഒരു വശത്ത് ഇരുപത്തിയഞ്ചുപൈസാ തുട്ടിന്റെ വലിപ്പത്തിലുള്ള ഒരു തുളയിടുക.ഈ തുളയിലൂടെയാണ് പ്രകാശം പന്തിനുള്ളില്‍ കടക്കുന്നത്. പന്തിന്റെ ഭാഗങ്ങളെ ചിത്രത്തില്‍ കാണുന്നതുപോലെ സ്ക്ളീറ, റെറ്റിന, പ്യൂപ്പിള്‍ എന്നിങ്ങനെയുള്ള കണ്ണിന്റെ ഭാഗങ്ങളായി കരുതാം. ഉള്ളിലേക്കു കടക്കുന്ന പ്രകാശത്തെ സ്വീകരിക്കുന്ന, പ്രകാശത്തോടു പ്രതികരിക്കുന്ന, കോശങ്ങളുള്ള ഒരു മെത്തയാണ് റെറ്റിന. പന്തിന്റെ പുറംഭാഗം കണ്ണിന്റെ വെളുത്ത ഭാഗമായി നാം പുറമേ കാണുന്ന സ്ക്ളീറയാണ്. പ്രകാശത്തെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളില്‍ക്കൂടി കയറാന്‍ സ്ക്ളീറ അനുവദിക്കുകയില്ല. ഒരു കണ്ണാടിയിലെ നിങ്ങളുടെ കണ്ണിന്റെ പ്രതിബിംബം മങ്ങിയ പ്രകാശത്തില്‍ പരിശോധിച്ചു നോക്കൂ.കൃഷ്ണമണിയുടെ ഒത്ത നടുക്കായി കറുത്ത ഒരു പൊട്ടുകാണാം. ഈ തുള (പ്യൂപ്പിള്‍) യിലൂടെയാണ് കണ്ണിലേയ്ക്ക് പ്രകാശം കടക്കുന്നത്. കൃഷ്ണമണിയിലെ ഐറിസ് എന്ന പാടയാണ് ഈ തുളയുടെ വലിപ്പം നിയന്ത്രിക്കുന്നത്. കണ്ണാടിക്കുമുമ്പില്‍ത്തന്നെ നിന്നു കൊണ്ടാണ് ഒരു ടോര്‍ച്ച് ലൈറ്റ് കണ്ണിലേയ്ക്കടിച്ചു നോക്കുക. നിങ്ങളുടെ ഐറിസ് പാട വികസിക്കുന്നതും, കണ്ണിലെ തുള ചുരുങ്ങുന്നതും കാണാം: അമിത പ്രകാശത്തില്‍ നിന്നും റെറ്റിനയെ രക്ഷിക്കാനുള്ള ഉപായം ! പന്തുകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ സാങ്കല്‍പിക കണ്ണില്‍ നിന്നും ഒരു വ്യത്യാസം യഥാര്‍ത്ഥകണ്ണിനുണ്ട്. ലെന്‍സ് ആണ് അത്. ഒരു ക്യാമറയുടെ ലെന്‍സ് പോലെ വസ്തുക്കളുടെ പ്രതിരൂപം റെറ്റിനയിലേക്കു ഫോക്കസ് ചെയ്യുകയാണ് ഇതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം. ഒരു പ്ളാസ്റിക് കവറില്‍ തെളിഞ്ഞവെള്ളം നിറച്ച് ഉണ്ടാക്കുന്ന ഒരു ബാഗ് പോലെയാണ് നമ്മുടെ കണ്ണിലെ ലെന്‍സ്. അതു കൃഷ്ണമണിയുടെ തൊട്ടുപിറകിലായി ചുറ്റിനും പേശികളുടെ നാരുകളാല്‍ ഘടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ പേശികളുടെ മുറുകലും അയഞ്ഞുപോകലും ആണ് ലെന്‍സിന്റെ വലിപ്പ വ്യത്യാസങ്ങള്‍ക്കു കാരണം. ചുറ്റിനും നിന്ന് ഈ പേശികള്‍ വലിക്കുമ്പോള്‍ ലെന്‍സ് എന്ന ബാഗ് വലിഞ്ഞ്, കൂടുതല്‍ പരന്നതാകുന്നു. ഈ പേശികള്‍ അയഞ്ഞാല്‍ ലെന്‍സ് വീര്‍ത്തു വരുന്നു. ഈ വീര്‍ക്കലും പരന്നുപോകലും അനുസരിച്ച് ലെന്‍സ് ഫോക്കസ് ചെയ്യുന്ന രൂപങ്ങള്‍ക്ക് വ്യതിയാനമുണ്ടാകും. ദൂരെയുള്ള വസ്തുക്കളെ കൃത്യമായി റെറ്റിനയില്‍ ഫോക്കസ് ചെയ്യാന്‍ ലെന്‍സ് പരന്നതാകണം. അടുത്തുള്ള വസ്തുക്കള്‍ക്കു മറിച്ചും(ഇതുവായിക്കുവാനും നിങ്ങളുടെ ലെന്‍സ് വീര്‍ത്തു നില്‍ക്കണം). ഇതിലേതെങ്കിലുമൊന്നിനു കഴിയാതെ വരുമ്പോഴാണ് നിങ്ങള്‍ക്ക് കണ്ണടകള്‍ ആവശ്യമായി വരുന്നത്.

റെറ്റിനയിലാണ് നാം ആദ്യം പറഞ്ഞ കോണ്‍കോശങ്ങളുള്ളത്. പ്രകാശത്തെയും നിറങ്ങളെയും തിരിച്ചറിയാന്‍ സഹായിക്കുന്നവയാണിവ. മറ്റൊരു കൂട്ടം കോശങ്ങളായ റോഡ് കോശങ്ങള്‍ ഇരുട്ടിനെ തിരിച്ചറിയാന്‍ സഹായിക്കുന്നു. (പ്രകാശത്തിന്റെ അഭാവമല്ല യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ അന്ധതയെന്ന നാം മസ്സിലാക്കണം. ഇരുട്ടിലും നിങ്ങളുടെ റോഡ്കോശങ്ങള്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നുണ്ട്.) കോണ്‍ കോശങ്ങള്‍ പേരുപോലെ കോണ്‍ ആകൃതിയിലാണിരിക്കുന്നത്. ഈ നീളന്‍ കോശങ്ങളുടെ ഒരറ്റത്ത് കാഴ്ചയെ സഹായിക്കുന്ന രാസവസ്തുക്കളുണ്ട് - വിഷ്വല്‍ പിഗ്മന്റുകള്‍. ജീവകം-എ(വിറ്റാമിന്‍ എ)യും ഓപ്സിന്‍ എന്ന പ്രോട്ടീനും ചേര്‍ന്ന സംയുക്തമാണ് വിഷ്വല്‍ പിഗ്മെന്റ്. പ്രകാശത്തിലെ ഫോട്ടോണ്‍ കണികകള്‍ ഈ പിഗ്മെന്റില്‍ തട്ടുമ്പോള്‍ അതിലെ ഊര്‍ജ്ജകൈമാറ്റ രാസപ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ കോശത്തെ ഉത്തേജിതമാക്കുന്നു. പ്രകാശത്തിന്റെ തോതിനനുസരിച്ച് ഉത്തേജനവും വ്യത്യാസപ്പെടും. ഇതനുസരിച്ച് മസ്തിഷ്കത്തിലേക്ക് ഈ കോശങ്ങളയക്കുന്ന സിഗ്നലുകളും വ്യത്യാസപ്പെടുന്നു. അതനുസരിച്ച് നമ്മുടെ ദൃശ്യത്തെ മസ്തിഷ്കം വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു.

മ്യൂട്ടേഷനുകളിലൂടെ സ്വാംശീകരിക്കപ്പെടുന്ന ക്രമാനുഗതമായ മാറ്റങ്ങളിലൂടെയാണ് പരിണാമം സംഭവിക്കുന്നതെന്നു നാം പറഞ്ഞല്ലോ. ഭ്രൂണാവസ്ഥയിലോ അതിനു മുന്‍പോ സംഭവിക്കുന്ന മ്യൂട്ടേഷനുകളാണ് ഒരു ജന്തുവിന്റെ ഘടനയിലോ ശാരീരികപ്രവര്‍ത്തന ക്ഷമതയിലോ ഒക്കെയുള്ള മാറ്റങ്ങളായി പിന്നീട് കാണപ്പെടുന്നത്. പ്രജനനശേഷിയുളള കോശങ്ങളില്‍ സംഭവിക്കുന്ന ഇത്തരം മ്യൂട്ടേഷനുകള്‍ പിന്നീട് സന്തതി പരമ്പരകളിലേയ്ക്കും പകരുന്നു. ഇത്തരമൊരു പരിണാമ-മാതൃകയെ കംപ്യൂട്ടര്‍ പ്രോഗ്രാമുകളിലൂടെ പുനരാവിഷ്കരിക്കുന്നതിനുള്ള പ്രശസ്ത ശാസ്ത്രകാരനായ റിച്ചാര്‍ഡ് ഡോക്കിന്‍സിന്റെ ശ്രമങ്ങളാണ് ബയോമോര്‍ഫ് പ്രോഗ്രാമിന്റെ ആവിര്‍ഭാവത്തിനു കാരണമായത്. ബോയോമോര്‍ഫ് എന്നാല്‍ ജൈവരൂപം എന്ന് വാച്യാര്‍ത്ഥം. യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഇവ ജൈവരൂപങ്ങളല്ല ലളിതമായ ജൈവരൂപങ്ങളുടെ (ഉദാഹരണത്തിന് ഒരു ഷഡ്പദത്തിന്റെ)അയഥാര്‍ത്ഥമായ കംപ്യൂട്ടര്‍ പുനര്‍സൃഷ്ടിയാണ്. ആദ്യമായി ഒരു പൂര്‍വ്വികനെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ഏറ്റവും ആവശ്യമായ അവയവങ്ങളോ ജൈവപ്രവര്‍ത്തനങ്ങളോ മാത്രമുള്ള ഒരു അടിസ്ഥാന ജീവിയാണ് ഈ പൂര്‍വ്വകന്‍ 2. കണ്ണിനെ സംബന്ധിച്ചാണെങ്കില്‍, പ്രകാശത്തോട് പ്രതികരിക്കുന്ന ഒരു കൂട്ടം കോശങ്ങളുടെ ഒരു മെത്ത, പ്രകാശത്തെ ഒരു ദിശയിലൂടെ മാത്രം ഈ കോശങ്ങളിലേക്കു കടത്തിവിടാന്‍ സഹായിക്കുന്ന ഒരു സ്ക്രീന്‍ (സ്ക്ളീറ), പ്രകാശ കോശങ്ങളെ പുറംലോകവുമായി നേരിട്ട് സംവദിക്കാന്‍ അനുവദിക്കാതെ അവയ്ക്കുമേല്‍ പരന്നു നില്‍ക്കുന്ന വിട്രിയസ ്മാസ് എന്നു വിളിക്കാവുന്ന (കഞ്ഞിപ്പശപോലുള്ള) പാട, എന്നീ അടിസ്ഥാന ഘടകങ്ങള്‍ ഉള്ള ഒരു പരന്ന തകിടാണ് ഈ പൂര്‍വ്വികന്‍. കണ്ണിന്റെ ഈ പൂര്‍വ്വികന്‍പോലും അല്പം സങ്കീര്‍ണ്ണമാണ്; എന്നാല്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു വൃക്ഷശിഖരത്തിന്റെ ശാഖകള്‍ ഉണ്ടാകുന്നതിനെക്കുറിച്ചാണു ബയോമോര്‍ഫ് പ്രോഗ്രാമുപയോഗിച്ചു പഠിക്കേണ്ടതെന്നിരിക്കട്ടെ. ഒരു നേര്‍ത്ത വരമാത്രമാണ് ആദിപൂര്‍വ്വികന്‍ !

ആദിപൂര്‍വ്വിക ജീവിയെ നാം തെരെഞ്ഞെടുത്തുകഴിഞ്ഞു. ഇനി, കമ്പ്യൂട്ടറിന്റെ പരിണാമഭൂമികയില്‍ ഈ പൂര്‍വ്വികന്‍ മാറ്റങ്ങള്‍ക്കു സംഭവിച്ച് പല തലമുറകളിലൂടെ കടന്ന് ഒടുവില്‍ എന്തായിത്തീരുന്നുവെന്നും അറിയണ്ടേ? പ്രകൃതിനിര്‍ധാരണത്തിന് മ്യൂട്ടേഷനുകളിലൂടെ മാത്രമേ പ്രവര്‍ത്തിക്കാനാവൂ എന്നു നാം കണ്ടുകഴിഞ്ഞു. അപ്പോള്‍ ഇവിടെയും മ്യൂട്ടേഷനുകള്‍ വേണം. ഒരു ശിഖരത്തിന്റെ വളര്‍ച്ചയെ സംബന്ധിച്ചാണെങ്കില്‍ അതില്‍ എത്ര ഉപശാഖകള്‍ ഉണ്ടാകുന്നു, എവിടെയാണുണ്ടാകുന്നത്, എത്രതവണ ആ ഉപശാഖകള്‍ കുറേക്കൂടി ചെറിയ ഉപശാഖകളായി പിരിയുന്നു, കാതല്‍ തടിയും ശാഖയും തമ്മില്‍ ഉണ്ടാക്കുന്ന ആംഗിള്‍ (കോണ്) എത്രയാണ് തുടങ്ങിയ വിവരങ്ങളാണ് അടിസ്ഥാനമായി വേണ്ടത്. ഈ വിവരങ്ങള്‍ അടങ്ങുന്ന കോഡാണ് ജനിതകവസ്തു അഥവാ ഡി.എന്‍.എ. ഈ അടിസ്ഥാന കാര്യങ്ങളില്‍ സംഭവിക്കുന്ന മാറ്റങ്ങളാണ് മ്യൂട്ടേഷനുകള്‍. ഈ മ്യൂട്ടേഷനുകള്‍ക്ക് ആദിപൂര്‍വ്വികന്റെ ഘടനയില്‍ വരുത്താവുന്ന മാറ്റങ്ങളുടെ പരിധികള്‍ മുന്‍കൂര്‍ നിശ്ചയിച്ചുകഴിഞ്ഞാല്‍ കമ്പ്യൂട്ടറില്‍ ഈ പ്രോഗ്രാം പ്രവര്‍ത്തിപ്പിച്ചു നോക്കുന്നു. പല തലമുറകളിലൂടെ ഈ പൂര്‍വ്വിക ജീവി കടന്നുപോകുന്നു. മ്യൂട്ടേഷനുകള്‍ അഥവാ, ഘടനാപരമായ മാറ്റങ്ങള്‍ സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പക്ഷേ യഥാര്‍ത്ഥലോകത്തില്‍ ഓരോ തലമുറയിലെ സന്തതികളെയും പ്രകൃതിയുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിനു വിധേയമാക്കുന്നുണ്ട്. കൂടുതല്‍ വേഗത്തില്‍ ഓടാന്‍ കഴിയുന്ന ജന്തു. അല്ലെങ്കില്‍ കൂടുതല്‍ ശക്തനായ ജന്തു. അതല്ലെങ്കില്‍ കൂടുതല്‍ കാഴ്ചശക്തിയുള്ള ജന്തു, എന്നിങ്ങനെ ഓരോ രംഗത്തെയും, ഓരോ പരിതസ്ഥിതിയിലെയും മികച്ചതിനെ മാത്രം തെരെഞ്ഞെടുക്കുന്ന പ്രകൃതിയ്ക്ക് തുല്യമായ ഒരു ശക്തി നമ്മുടെ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ പ്രോഗ്രാമിനും വേണം. ചില സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ അത് പ്രോഗ്രാമറുടെ അഭിരുചിയാകാം. മറ്റുചല സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ പ്രോഗ്രാമില്‍ത്തന്നെ തെരഞ്ഞെടുപ്പിനുള്ള മാനദണ്ഡങ്ങള്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളിക്കാം. ഉദാഹരണത്തിന് ശാഖയുടെ കാര്യത്തിലാണെങ്കില്‍ മനുഷ്യന്റെ (പ്രോഗ്രാമറുടെ) താല്‍പ്പര്യപ്രകാരം പുതിയ തലമുറകളിലെ ശാഖകളെ തിരഞ്ഞെടുക്കാം. അതേസമയം ഇത്തരമൊരു മാനദണ്ഡം കണ്ണിന്റെ കാര്യത്തില്‍ പറ്റില്ല. യഥാര്‍ത്ഥ പ്രകൃതിയില്‍ കാഴ്ചയുടെ മികവാണ് കണ്ണുകളുടെ ഡിസൈനിനെയും അവയുടെ തിരഞ്ഞടുപ്പിനെയും നിയന്ത്രിക്കുന്നത്. ഈ തരത്തിലുള്ള ഒരു മാനദണ്ഡം ബയോമോര്‍ഫ് പ്രോഗ്രാമില്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളിച്ചാല്‍ കണ്ണിന്റെ യഥാര്‍ത്ഥ ജൈവപ്രപഞ്ചത്തിലെ പരിണാമം എപ്രകാരമായിരുന്നുവെന്നതിന്റെ ഒരു വ്യക്തമായ ചിത്രം നമുക്കു കിട്ടും. പ്യൂപ്പിള്‍ കടത്തിവിടുന്ന വെളിച്ചത്തെ കൃത്യമായും റെറ്റിനയിലേക്ക് ഫോക്കസ് ചെയ്യാനുള്ള കണ്ണിന്റെ (ഓരോ തലമുറയിലെയും) കഴിവാണ് ഈ പ്രോഗ്രാമിന്റെ പ്രകൃതിനിര്‍ദ്ധാരണ മാനദണ്ഡം.

ഇപ്രകാരം ഒരു അജൈവ, അയഥാര്‍ത്ഥ ലോകത്തില്‍ ജൈവലോകത്തിലെ പരിണാമത്തെ -കണ്ണിന്റെപരിണാമചരിത്രത്തെ- പുനര്‍സൃഷ്ടിക്കുക എന്ന വിദ്യയാണ് നില്‍സണും പെല്‍ജറും സാധിച്ചെടുത്തത്. നമ്മള്‍ ആദ്യം പറഞ്ഞ അടിസ്ഥാന ഘടകങ്ങള്‍ മാത്രമുള്ള ഒരു പൂര്‍വ്വിക നേത്രത്തില്‍ നിന്നും ഒരു മത്സ്യത്തിന്റേതിനു സമാനമായ ഒരു കണ്ണിലേക്കുള്ള പരിണാമത്തിന് 1,829 ഘട്ടങ്ങളാണുണ്ടായിരുന്നത്. ഓരോ ഘട്ടത്തിലും (ഓരോതലമുറയിലെന്നും പറയാം) ഒരു ശതമാനം വീതം മ്യൂട്ടേഷന്‍ അഥവാ മാറ്റമാണ് നില്‍സണ്‍-പെല്‍ജര്‍ മാതൃകയില്‍ ഉള്‍ച്ചേര്‍ത്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നത്. ഒരു ശതമാനം മാറ്റമെന്നത് അടിസ്ഥാനഘടനയിലെ ഏതു ഘടകത്തിനും സംഭവിക്കാം. അത് പ്രകാശ-കോശങ്ങളുടെ "മെത്ത"യുടെ കട്ടികൂട്ടുന്നതാകാം, അല്ലെങ്കില്‍ വിട്രിയസ്മാസ് എന്ന പാടയുടെ കട്ടികൂടുന്നതാകാം അല്ലെങ്കില്‍ സ്ക്ളീറ എന്ന സ്ക്രീനിന്റെ (തകിടിന്റെ) കുഴിവ് വര്‍ദ്ധിക്കുന്നതാകാം. എതു ദിശയിലേക്കും പോകാനുള്ള പരിണാമ സ്വാതന്ത്യ്രം ഈ പ്രോഗ്രാമിനുണ്ട്. പരിണാമപരമായി പുരോഗമിക്കാനും പിന്നോക്കം പോകാനുമുള്ള സ്വാതന്ത്യ്രം നമ്മുടെ കണ്ണുകളുടെ ഓരോ തലമുറയ്ക്കും നല്‍കിയിരുന്നു എന്നര്‍ത്ഥം. 1,829 ഘട്ടങ്ങളിലൂടെ കടന്ന് ഒടുവില്‍ നമ്മുടെ പൂര്‍വ്വികനേത്രം എന്തായി എന്നറിയണ്ടേ? തകിട് കുഴിഞ്ഞ്, ഒടുവില്‍ നാം ആദ്യം കണ്ട പന്തിന്റെ രൂപത്തിലായി. പന്തിന്റെ ഉള്‍ഭാഗത്ത് പ്രകാശകോശങ്ങള്‍ (കോണ്‍, റോഡ് കോശങ്ങള്‍ക്കു തുല്യമായവ) ഒരു മെത്തയായി നിരന്നു. സ്ക്ളീറ എന്ന പുറം തകിടിന് ഒരു സുപ്രധാന മാറ്റം സംഭവിച്ചു. അത് ഉരുണ്ട് പന്ത്പോലെ ആയതൊടൊപ്പം ഒരു വശത്തുമാത്രം ഒരു വിടവ്-പ്രകാശം കടത്തിവിടാനുള്ള ഒരു കുഞ്ഞുതുള- ഉണ്ടായി. അത്യത്ഭുതകരമായ ഒരു കാര്യം കൂടിയുണ്ട്. പ്രകാശകോശങ്ങള്‍ക്കു മേല്‍ ഉണ്ടെന്ന് ആദ്യം പറഞ്ഞ വിട്രിയസ്മാസ് എന്ന പാട ഈ പന്തിനകം മുഴുവന്‍ നിറഞ്ഞു. മാത്രമോ പ്രകാശം കത്തിവിടുന്ന സുഷിരത്തിനു തൊട്ടുപിന്നിലായി ഈ വിസ്ട്രിയസ്മാസിന്റെ ഒരു ഭാഗം സാന്ദ്രയാര്‍ന്ന്, ഒരു ലെന്‍സ് ആയി രൂപാന്തരപ്പെട്ടു!

അതേ! പ്രകാശത്തോടു പ്രതികരിക്കുന്ന ഒരു കൂട്ടം കോശങ്ങള്‍ക്ക് കണ്ണായി രൂപം പ്രാപിക്കാന്‍ തീര്‍ച്ചയായും സാധിക്കുമെന്ന ഡാര്‍വീനിയന്‍ പരിണാമ സിദ്ധാന്തത്തിന് അടിവരയിടുകയായിരുന്നു ഈ ബയോമോര്‍ഫ് പ്രോഗ്രാമുകള്‍ 4. യഥാര്‍ത്ഥ ജൈവലോകവുമായി ഈ പരിണാമ മാതൃകയ്ക്കുള്ള സാമ്യം വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കാന്‍ ചില സങ്കല്‍പ്പങ്ങള്‍കൂടി പെല്‍ജര്‍,നില്‍സണ്‍ എന്നിവര്‍ ചെയ്തിരുന്നു. ഒരു മ്യൂട്ടേഷന്‍ ഒരു തലമുറയില്‍ നിന്നും അടുത്തതിലേക്ക് പോകാനുള്ള സാധ്യത യഥാര്‍ത്ഥലോകത്ത് അമ്പതുശതമാനത്തോളമാണ്. കുറഞ്ഞ ഈ നിരക്കിലുള്ള സാധ്യതയെ അങ്ങനെതന്നെ ബയോമോര്‍ഫ് പ്രോഗ്രാമില്‍ ഉള്‍ച്ചേര്‍ത്തിരുന്നു. മാത്രമല്ല പ്രകൃതിനിര്‍ധാരണമാനദണ്ഡങ്ങളനുസരിച്ച്, ഓരോ തലമുറയിലെയും മികച്ച 101 കണ്ണുകളോടൊപ്പം അത്രതന്നെ മികച്ചതല്ലാത്ത 100 കണ്ണുകളും തെരെഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്നതായി നില്‍സണ്‍-പെല്‍ജര്‍ മാതൃകയില്‍ സങ്കല്‍പ്പിച്ചിരുന്നു. ഇതിന് കാരണമുണ്ട്. തങ്ങളുടെ പരിത:സ്ഥിതിയുമായി ഇണങ്ങിയാണ് ഓരോരുത്തരും ജീവിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടു തന്നെ പരിതസ്ഥിതിയില്‍ മാറ്റമില്ലാത്തിടത്തോളം ജീവികളും മാറ്റമില്ലാതെ (പര്യാപ്തരായി) തുടരുന്നു. അത്തരമൊരു അവസ്ഥയില്‍ ഒരു മ്യൂട്ടേഷനെ, അഥവാ ജനിതകവൈജാത്യത്തെ, പ്രകൃതി നിര്‍ധാരണത്തിനു വിധേയമായി തെരെഞ്ഞെടുക്കുക എന്ന പ്രക്രിയ അതീവ സാവധാനത്തിലുള്ളതും സംഭാവ്യത കുറഞ്ഞതുമാണ.് കണ്ണിന്റെ കാര്യത്തിലാണെങ്കില്‍ മികച്ചകാഴ്ച നല്‍കുന്ന കണ്ണുകള്‍ മാത്രമേ തെരെഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളൂ എങ്കില്‍ ഇന്ന് വിരകളിലും, ഷഢ്പദങ്ങളിലും കാണുന്ന പ്രാകൃത കണ്ണുകളെങ്ങനെ നിലനില്‍ക്കുന്നുവെന്ന ചോദ്യമുണ്ട്. ഈ സാധ്യതയെക്കൂടി കണ്ടുകൊണ്ടാണ് 101 ന് 100 എന്ന അനുപാതത്തില്‍ , മികച്ചതും അല്ലാത്തതുമായ കണ്ണിന്റെ ജൈവരൂപങ്ങളെ (ബയോമോര്‍ഫുകളെ) ഓരോ തലമുറയില്‍ നിന്നും തെരെഞ്ഞെടുപ്പിനു വിധേയമാക്കുവാന്‍ പെല്‍ജറും നില്‍സണും തീരുമാനിച്ചത്.
മ്യൂട്ടേഷന്റെ സാധ്യതയെത്തന്നെ തീരെച്ചുരുക്കുക എന്നതായിരുന്നു മൂന്നാമത്തെ നിബന്ധന. ഓരോ തലമുറയിലും ഏതെങ്കിലുമൊക്കെ ഘടകങ്ങളില്‍ ഒരു ശതമാനം വീതം മാറ്റം സംഭവിക്കുന്നുവെന്ന് മാനദണ്ഡം വച്ചപ്പോള്‍ 1,829 ഘട്ടങ്ങള്‍/തലമുറകള്‍ വേണ്ടിവന്നു. ആധുനിക കണ്ണിന്റെ ആവിര്‍ഭാവത്തിന്. ഈ സാധ്യത 0.005% ആക്കുമ്പോള്‍ തലമുറകളുടെ എണ്ണം 3,64,000 ആയി വര്‍ദ്ധിക്കും. 0.005% എന്ന മ്യൂട്ടേഷന്‍ സാധ്യതയെക്കാള്‍ കൂടുതലാണ് യഥാര്‍ത്ഥലോകത്തിലെ മ്യൂട്ടേഷന്‍ സാധ്യതയെന്നോര്‍ക്കണം. എന്നിരുന്നിട്ടും ഇത്രയും കുറഞ്ഞൊരു നിരക്ക് വയ്ക്കാന്‍ കാരണമുണ്ട്. കണ്ണ് പോലെ അതിസങ്കീര്‍ണ്ണമായ ഒരു അവയവം ഡാര്‍വീനിയന്‍ തത്വമനുസരിച്ച് പരിണമിച്ച് ഉരുത്തിരിഞ്ഞുവരാന്‍ വേണ്ടുന്ന സമയമൊന്നും ജീവികളുടെ ഭൂമിയിലെ ചരിത്രത്തിലില്ല എന്ന ആരോപണം പരിണാമവിരോധികളുടെ ശക്തമായ ഒരായുധമാണ്. ഈ ഒരു ആരോപണം നിലനില്‍ക്കെ വികാസം പ്രാപിച്ച ഒരു ആധുനിക നേത്രം ബയോമോര്‍ഫ് പ്രോഗ്രാമിലൂടെ ഉരുത്തിരിയാനുള്ള സാധ്യതകളെ പരമാവധി കുറയ്ക്കുകയും അതിനു വേണ്ടുന്ന സമയത്തെ പരമാവധി വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടത് ആവശ്യമാണല്ലോ. എന്നിട്ടും 3,64,000 തലമുറളെ വേണ്ടിവന്നുള്ളൂ, ഇത്തരമൊരു കണ്ണ് പരിണമിച്ചുണ്ടാകാന്‍. നമമുടെ ആദിപൂര്‍വ്വിക നേത്രത്തിനു സമാനമായ കണ്ണുകള്‍ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ മിക്കയിനം വിരകള്‍ക്കും, ചില പ്രാചീന ഷഡ്പദങ്ങള്‍ക്കും ഉണ്ട്. ഇവയുടെ പ്രജനനകാലയളവ് നോക്കിയാല്‍ ഒരു തലമുറയില്‍ നിന്നും മറ്റൊന്നുണ്ടാവാനുള്ള സമയം ഒരു വര്‍ഷത്തിലും താഴെയാണ്. ഒരു വര്‍ഷം എന്ന് കണക്കിയാല്‍പോലും അഞ്ചുലക്ഷത്തില്‍ത്താഴെ മാത്രമേ വരൂ, ഈ സമയം! ഓരോ തലമുറയിലും വരുന്ന പ്രജനന ശേഷിയുടെ വ്യത്യാസങ്ങളെ മാറ്റിനിര്‍ത്തിക്കൊണ്ടാണിത്. ഒരു നാടവിര 34,000 മുതല്‍ 40,000 വരെ മുട്ടകള്‍ ഒറ്റയിരിപ്പിനിടും. ഈ വ്യത്യാസങ്ങളൊക്കെ കണക്കിലെടുത്താല്‍ അഞ്ചുലക്ഷം എന്നത് വീണ്ടും കുറയാനാണു സാദ്ധ്യത. പക്ഷേ മ്യൂട്ടേഷന്റെ നിരക്കും അത് തലമുറകളിലൂടെ കൈമാറുന്നതിനുള്ള സാധ്യതയും വളരെ കുറഞ്ഞതാണ്. യഥാര്‍ത്ഥ ലോകത്തിലെ ഈ സാധ്യതകളെക്കൂടി കണക്കിലെടുത്താല്‍ പോലും ഒരു ആധുനിക നേത്രം ഉരുത്തിരിഞ്ഞുവരാന്‍ പത്തുലക്ഷം വര്‍ഷത്തില്‍ത്താഴെ മാത്രം സമയം മതി എന്നു കാണാം. ഭൂമിയിലെ ജീവന്റെ ചരിത്രത്തിന് 400 കോടിയ്ക്കടുത്ത് വര്‍ഷങ്ങള്‍ പഴക്കമുണ്ട്; ആവശ്യമായതിന്റെ നാലായിരം ഇരട്ടി വര്‍ഷങ്ങള്‍ !!

പരിണാമ സിദ്ധാന്തത്തെ തലകീഴായി നിര്‍ത്തുമ്പോള്‍ !

ശരീഖ് വെള്ളറക്കാടിന്റെ ശാസ്ത്രം, ദൈവം, ചില കണ്ടെത്തലുകള്‍ എന്ന ലേഖനത്തിലെ ഈ കമന്റാണ് ഈ പ്രതികരണത്തിനാധാരം. ( ആ പോസ്റ്റിന്റെ ശാസ്ത്രീയതയെ കുറിച്ച് പിന്നീടെഴുതാം എന്നു കരുതുന്നു. )


ഇത് അവിടെയിട്ട കമന്റ് :

സൂരജ് :: suraj said...

പ്രിയ ശരീഖ് ജീ,

ദൈവം എന്ന സങ്കല്‍പ്പത്തെയും ദൈവീക സൃഷ്ടികര്‍മ്മം എന്ന സങ്കല്പത്തിനും എതിരാണ് പരിണാമ സിദ്ധാന്തം എന്ന് ധരിച്ചിട്ടാണ് അങ്ങു പരിണാമസിദ്ധാന്തത്തെ എതിര്‍ക്കുന്നതെന്നാണ് അങ്ങയുടെ പല കമന്റുകളില്‍ നിന്നും പോസ്റ്റുകളില്‍ നിന്നും ഞാന്‍ മനസിലാക്കുന്നത്. (ഇനി, അങ്ങനെയല്ലെങ്കില്‍ എന്റെ മനസിലാക്കലിലെ പിഴവാണ് ക്ഷമിക്കുക)
അങ്ങനെയാണെങ്കില്‍ താങ്കള്‍ ഫിസിക്സിന്റെ നെടും തൂണായ ആപേക്ഷികതാ സിദ്ധാന്തം മുതല്‍ക്കാണ് എതിര്‍ത്തു തുടങ്ങേണ്ടത്. കാരണം പരിണാമ സിദ്ധാന്തത്തെക്കാള്‍ ഉച്ചത്തില്‍ ദൈവത്തെ തള്ളിപ്പറയുന്നവയാണ് റിലേറ്റിവിറ്റിയുടെയും മാറ്റര്‍-എനര്‍ജി പാരസ്പര്യത്തിന്റെയും സന്തതിയായി വന്നിട്ടുള്ള സിദ്ധാന്തങ്ങള്‍ എന്ന് അവയെ ആഴത്തില്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍ മനസിലാകും.

ഏതായാലും താങ്കളുടെ ആ വിശ്വാസങ്ങള്‍ എന്തോ ആവട്ടെ, തിരുത്താന്‍ ഞാനാളല്ല. അതില്‍ പരാതികളുമില്ല. വിശ്വാസ സ്വാതന്ത്ര്യം എല്ലാവര്‍ക്കും തുല്യം.

പക്ഷേ, താങ്കളുടെ ഈ വാചകം :
“Earnest Haeckel ( 1834-1919)ലിന്റെ "ontogeny recapitulate phylogeny" എന്ന വഞ്ചനപരമായ ചിത്രരചന മാത്രം മതി ഡാര്‍വ്വനിസം എന്ന അശാസ്ത്രീയ സിദ്ധന്തത്തിന്റെ മുഖം മൂടി വലിച്ചു കീറാന്‍..”
ശാസ്ത്രീയമായ ഒരടിസ്ഥാനവുമില്ലാത്തതാണ് എന്ന് ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തുവാ‍ന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

ചില പ്രാഥമിക സ്കൂള്‍ ടെക്സ്റ്റു ബുക്കുകളില്‍ ഹേയ്ക്കലിന്റെ ontogeny തിയറിയെ പരിണാമ സിദ്ധാന്തത്തിനെ പിന്താങ്ങുന്ന പത്തോ പന്ത്രണ്ടോ ഉദാഹരണങ്ങളിലൊന്നായി അച്ചടിച്ചു വചിട്ടുണ്ട്(ഞാന്‍ SSLCയിരുന്നപ്പോള്‍ പഠിച്ചതിലും).
അതു പൂര്‍ണ്ണമായും ശരിയല്ല.
ഹെയ്ക്കലിന്റെ തിയറിയനുസരിച്ച് ഗര്‍ഭസ്ഥ ശിശുവിന്റെ ഭ്രൂണാവസ്ഥയില്‍ കാണുന്ന രൂപപരമായ പല ഘട്ടങ്ങളും മുന്‍ കാല ജീവികളുടേതിനു സമമാണ്. ഹേയ്ക്കല്‍ ഇതിനെ പരിണാമത്തിന്റെ തെളിവായി കണ്ടു. യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഹോമിയോട്ടിക് ജീനുകള്‍ (Hox genes) എന്ന ജീന്‍ ശൃംഖലയുടെ പല ഘട്ടങ്ങളിലായുള്ള activation ആണ് ഭ്രൂണങ്ങളിലെ ഫൈലോജനിയുടെ ഈ ആവര്‍ത്തനത്തിനു കാരണം.

ഹേയ്ക്കലിന്റെ കാലത്ത് ഹോക്സ് ജീനുകളെക്കുറിച്ച് അറിവുണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നതിനാല്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശദീകരണം തെറ്റി എന്നേയുള്ളൂ.(അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിരീക്ഷണമല്ല വിശദീകരണമാണ് തെറ്റിയത് എന്നോര്‍ക്കുക).

ഹോക്സ് ജീനുകളെക്കുറിച്ചുള്ള കൂടുതല്‍ പഠനങ്ങള്‍ പരിണാമസിദ്ധാന്തത്തിലെ ഒട്ടനവധി തെറ്റിദ്ധാരണകള്‍ക്ക് തിരുത്തലായി എന്നുമാത്രമല്ല പല സംശയങ്ങള്‍ക്കും അറുതിവരുത്തുകയും പരിണാമസിദ്ധാന്തത്തെ കൂടുതല്‍ ബലപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട് എന്നത് പില്‍ക്കാല ചരിത്രം. കേ-റ്റി ബൌണ്ടറി എന്നറിയപ്പെടുന്ന ക്രിറ്റേഷ്യസ്-ടേര്‍ഷ്യറി ബൌണ്ടറി എന്ന പരിണാമ ചരിത്രത്തിലെ അഴിയാക്കുരുക്കിന് വിശദീകരണം കിട്ടിയത് ഹോക്സ് ജീനുകളില്‍ നിന്നാണ് എന്നത് ഒരുദാഹരണം.
വിവിധ ജീവികുലങ്ങളുടെ HOX ജീനുകളെ വച്ച് mapping നടത്തുമ്പോള്‍ ജന്തു പരിണാമത്തിന്റെ കുറെക്കൂടി പൂര്‍ണ്ണമായ ചിത്രം ചുരുള്‍ നിവര്‍ന്നു വരുന്നതും കാണാനാകും.

അതുകൊണ്ട് ഹേയ്ക്കലിനെ വച്ച് പരിണാമത്തെ എതിര്‍ക്കുന്നത് രാഷ്ട്രീയക്കാരെ ചുണ്ടിക്കാട്ടി ജനാധിപത്യത്തിന്റെ കുറ്റം പറയുന്നതുപോലെയാണ്.

ശാസ്ത്രത്തിലെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ അവതരിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ അതിനെ ശാസ്ത്രീയമായി ആഴത്തില്‍ പഠിച്ചിട്ടു വേണം എന്നൊരു അഭ്യര്‍ത്ഥന കൂടി. (ഹോമിയോട്ടിക് ജീനുകളെക്കുറിച്ചും ഭ്രൂണശാസ്ത്രത്തെ കുറിച്ചും പഠിക്കാന്‍ താല്പര്യമുണ്ടെങ്കില്‍ ലൂയി വോള്‍പ്പെര്‍ട്ടിന്റെ Principles of development തോംസന്റെ On growth and Form എന്നീ പുസ്തകങ്ങള്‍ വായിക്കുന്നതു നന്നായിരിക്കും. ആദ്യത്തെ ഗ്രന്ഥം യൂണിവേഴ്സിറ്റി തലത്തിലെ ടെക്സ്റ്റാണ്. തുടക്കക്കാര്‍ക്ക് നല്ലത് രണ്ടാമത്തെ പുസ്തകമാണ്.)


ശരീഖ് ജീ യുടെ ഈ കമന്റിനുള്ള പ്രതികരണമാണ് താഴെ :


പ്രിയ ശരീഖ് ജീ,

"...ഞാനിവിടെ പറഞ്ഞകാര്യങ്ങള്‍ എന്റെ ജീവിത കാഴ്ചപാടയി വിലയിരുത്തണമെന്നും.."

ഈ വാചകത്തിലെ ആത്മാര്‍ത്ഥതയും സത്യസന്ധതയും വെള്ളെഴുത്തിന്റെ ബ്ലോഗ് പോസ്റ്റിലെ ചര്‍ച്ചയില്‍ തന്നെ ബോധ്യപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നതിനാലാണ് താങ്കളുടെ ആത്മീയതെയോ ജീവിത കാഴ്ചപ്പാടിനേയൊ ഞാന്‍ ചോദ്യം ചെയ്യാത്തത്. എന്റെ വാദങ്ങള്‍ ശാസ്ത്രത്തിന്റെ മേഖലയില്‍ മാത്രമാണ്.അതിനുപുറത്തുള്ളത് എന്റെ വിഷയമല്ല.

ശാസ്ത്രത്തിന്റെ മെഖല യുക്തിയുടേത് മാത്രമാണ്. ഈശ്വരനെന്ന സങ്കല്പം യുക്തിക്ക് കീഴൊതുങ്ങുന്നതല്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ശാസ്ത്രത്തിന്റെ വിഷയവുമല്ല.ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞനായ പിയറി ലാപ്ലാസ് ഖഗോളങ്ങളുടെയും സൌരയൂഥത്തിന്റെയും ഭ്രമണത്തെക്കുറിച്ചു നെപ്പോളിയന്‍ ബോണപ്പാര്‍ട്ടിനോട് വിശദീകരിക്കവെ നെപ്പോളിയന്‍ അദ്ദേഹത്തോടു ചോദിച്ചു : “ഇതിലെവിടെയാണ് ദൈവം വരുന്നത് ?”
ലാപ്ലാസ് ഉടന്‍ മറുപടി കൊടുത്തത് ഇങ്ങനെയാണ്: “എനിക്ക് ഇതുവിശദീകരിക്കാന്‍ ആ തിയറി വേണ്ട !”
ഇതുതന്നെയാണ് പരിണാമസിദ്ധാന്തം മുതല്‍ ആപേക്ഷികതാ സിദ്ധാന്തവും പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ബ്രേന്‍ തിയറിയും വരെയുള്ള ശാസ്ത്രവിശകലനങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാന ലക്ഷ്യവും. പ്രകൃതിയെ വിശദീകരിക്കുമ്പോള്‍ അത് അതിഭൌതികമായ ഇടപെടലുകളെ പൂര്‍ണ്ണമായും ഒഴിവാക്കുന്നു. ആ ഒഴിവാക്കലിന്റെ കാരണം ഏതെങ്കിലും ദൈവസങ്കല്പത്തോടുള്ള വിരോധമല്ല, മറിച്ച് ഒരു സംഗതിയെ വിശദീകരിക്കുമ്പോള്‍ ഏതെങ്കിലും പോയിന്റില്‍ വച്ച് ‘ഇതു ദൈവത്തിന്റെ കളിയാണ്’ എന്നുപറഞ്ഞ് നിര്‍ത്തിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ അതില്‍ എന്താണ് അന്വേഷിക്കാനുണ്ടാവുക ? പ്രപഞ്ചഗോളങ്ങള്‍ കറങ്ങുന്നത് ദൈവത്തിന്റെ കളിയാണ് എന്നു വിശ്വസിച്ചും അതേക്കുറിച്ചു തിയറികളുണ്ടാക്കിയവരെ ചുട്ടുകൊന്നും പീഡിപ്പിച്ച് നിശബ്ദരാക്കിയും മനുഷ്യ ബുദ്ധിയെ അടക്കിവാണ മതസംഹിതകളെ ധിക്കരിച്ച് ശാസ്ത്രലോകം മുന്നോട്ടു പോയതുകൊണ്ടാണ് ന്യൂട്ടോണിയന്‍ മെക്കാനിക്സും റിലേറ്റിവിറ്റിയും മുതല്‍ സകല ശാസ്ത്രവിശകലനങ്ങളും ഉണ്ടായതെന്നോര്‍ക്കണം.
ആ മഹായാത്രയുടെ ഏതെങ്കിലും പോയിന്റില്‍ വച്ച് മനുഷ്യന്‍ ‘ഇതിനപ്പുറം വിശദീകരിക്കാനാവില്ല, അതു ദൈവത്തിന്റെ കളിയാണ്’ എന്നു സ്വയം സമാധാനിച്ചു പിന്തിരിഞ്ഞു നടന്നിരുന്നെങ്കില്‍ ഇന്നീകാണുന്ന ശാസ്ത്രസൌഭാഗ്യങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകില്ലായിരുന്നു.

പിന്നെ,
സ്വന്തം ഉപപത്തികള്‍ ന്യായീകരിക്കാന്‍ ഒരുപാടു കുടില ബുദ്ധികള്‍ ശാസ്ത്രത്തെ ദുരുപയോഗം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. മനുഷ്യനെ സെലക്ടീവ് ബ്രീഡിംഗ് നടത്തണമെന്നു വാദിച്ച ഗാലന്‍ മുതല്‍ ആര്യന്‍ വംശത്തിന്റെ ഔന്നത്യം പറഞ്ഞ് തനികൂ കണ്ടുകൂടാത്തവരെയോക്കെ കൊന്നുതള്ളിയ ഹിറ്റലര്‍ വരെ! ആ പാപങ്ങളുടെ പട്ടിക ശാസ്ത്രത്തിനുമേല്‍ കെട്ടിവയ്ക്കുന്നത് മതപുരോഹിതര്‍ നടത്തിയ രതിപീഡകളുടെ പാപം ദൈവത്തിനു മേല്‍ കെട്ടിവയ്ക്കുന്നതിനു തുല്യമാണ് !

ദൈവമെന്ന അതീത ശക്തിയില്‍ വിശ്വസിക്കുന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാര്‍ ഒരുപാടുണ്ട്. അവര്‍ക്കവരുടേതായ ആത്മീയ ന്യായങ്ങളുമുണ്ട്. അവരതിനെ ശാസ്ത്രവുമായി കൂട്ടിക്കുഴയ്ക്കാറില്ല. പരിണാമ സിദ്ധാന്തത്തെ പ്രചരിപ്പിച്ചതില്‍ ഡാര്‍വിനോളം തന്നെ പങ്കുള്ള ആല്ഫ്രഡ് വാലസ് ഒരു ദൈവവിശ്വാസിയായിരുന്നു. ജീനുകളുടെ ഉല്പരിവര്‍ത്തനമാണ് (mutations) പ്രകൃതിനിര്‍ദ്ധാരണത്തിന്റെ കളിസ്ഥലം എന്ന് അന്നത്തെക്കാലത്ത് അറിയുമായിരുന്നില്ല. ആ പോയിന്റില്‍ സംശയങ്ങളുയര്‍ന്നിരുന്നപ്പോഴൊക്കെ ആല്ഫ്രഡ് വാലസ് ‘അത് ദൈവത്തിന്റെ ഇടപെടലാണ്’ എന്നായിരുന്നു പറഞ്ഞൊഴിഞ്ഞിരുന്നത്. (ഡാര്‍വിന്‍ പക്ഷേ വാലസുമായി ഇക്കാര്യത്തില്‍ വിയോജിച്ചിരുന്നു)

അനുബന്ധം:
പില്‍റ്റ് ഡൌണ്‍ ഫോസില്‍ ക്ഷിപ്ര പ്രശസ്തി ആഗ്രഹിച്ച ഒരു ആര്‍ക്കിയോളജിസ്റ്റിന്റെ കൃത്രിമ സൃഷ്ടിയായിരുന്നു. എന്നുകരുതി നിയാന്‍ഡര്‍താല്‍ ഫോസിലുകളെ ആ കൂട്ടത്തില്‍ പെടുത്തി discredit ചെയ്യരുത്. പില്‍റ്റ് ഡൌണ്‍ ഫോസില്‍ കള്ളത്തരമാണെന്ന് ലോകത്തിനുമുന്നില്‍ തുറന്നുകാട്ടിയത് ശാസ്ത്രലോകം തന്നെയാണ്. നിയാന്‍ഡര്‍താല്‍ മനുഷ്യന്‍ അത്തരത്തിലൊരു കൃത്രിമ സൃഷ്ടിയല്ല കേട്ടോ. നിയാന്‍ഡര്‍താല്‍ മനുഷ്യന്റെ ആദ്യ ഫോസില്‍ 1829-ലാണ് കിട്ടിയത്. ഡാര്‍വിന്റെ പരിണാമസിദ്ധാന്തം പുസ്തകമായി പ്രചരിച്ചുതുടങ്ങുന്നത് 1859-ലാണെന്നോര്‍ക്കണം!
അതിന്റെ 400-ഓളം അസ്ഥികള്‍ പലസ്ഥലങ്ങളില്‍ നിന്നായി പിന്നിട് കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്.(പില്‍റ്റ് ഡൌണിന്റെ ഒറ്റ ഫോസിലേ ഉള്ളൂ-അതു കുരങ്ങിന്റെയും മനുഷ്യന്റെയും എല്ലുകള്‍ ചേര്‍ത്തുവച്ചുണ്ടാക്കിയ ഒരു സങ്കരസാധനമായിരുന്നു)
March 19, 2008 9:15 PM

Mar 15, 2008

ശാസ്ത്രത്തെ കൂട്ടുപിടിച്ചു നടത്തുന്ന വിഡ്ഢി പ്രചാരണങ്ങള്‍ !

വിജയകൃഷ്ണന്റെ ലോകം എന്ന ബ്ലോഗില്‍ കണ്ട "എടത്തൂടെ എഴുന്നേറ്റാല്‍" എന്ന കുറിപ്പാണ് ഈ കമന്റിനാധാരം.

ദിവസത്തിന്റെ തുടക്കത്തില്‍ അസ്വസ്ഥരായി കാണുന്നവരോട്‌ നീയിന്നെന്താ എടത്തൂടാണോ എഴുന്നേറ്റത്‌ എന്നു ചോദിച്ചു കേട്ടിട്ടില്ലേ? അതിനെക്കുറിച്ചു മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞതിങ്ങനെയാണ്‌. ..നമ്മുടെ ശരീരത്തിനു ചുറ്റും രണ്ടു കാന്തികവലയങ്ങളുണ്ട്‌. ഒന്നു കാലില്‍ നിന്നു ശിരസ്സു വരേയും ശിരസ്സില്‍ നിന്ന്‌ കാലു വരേയും പ്രദക്ഷിണമായി പോകുന്നത്‌. രണ്ടാമത്തേത്‌ ശരീരത്തിന്റെ ഇടതുവശത്തുനിന്ന്‌ മുന്‍ഭാഗത്തു കൂടി വലത്തോട്ടും വലതു വശത്തുനിന്ന്‌ പിറകില്‍ക്കൂടി ഇടതുവശത്തേക്കും പൊയ്‌ക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്‌. ശരീരമാകുന്ന യന്ത്ര സജ്ജീകരണത്തിന്റെ നിലനില്‍പ്പ്‌ ആദ്യത്തെ വലയത്തെയും പ്രവര്‍ത്തനക്ഷമതയും ബലവും രണ്ടാമത്തെ വലയത്തേയും ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.ഈ കാന്തികവലയത്തിന്റെ ഗതിക്കനുസരിച്ച ശരീരചലനം കാന്തികവലയത്തിന്റെ winding ദൃഢപ്പെടുത്തും. മറിച്ചായാല്‍ ഈ വൈന്‍ഡിംഗ്‌ അഴിഞ്ഞ്‌ യന്ത്രസംവിധാനത്തിനു തന്നെ പ്രവര്‍ത്തനശേഷി ക്ഷയിക്കാനിടവരും. ശരീരം വലതുവശം തിരിഞ്ഞെണീക്കുന്നത്‌ ഈ വൈന്‍ഡിംഗ്‌ കൂടുതല്‍ ദൃഢമാക്കുകയും ആയതിനാല്‍ ഉന്മേഷം പ്രദാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇടതുവശം തിരിഞ്ഞെണീറ്റാല്‍ ശരീരത്തിന്റെ കാന്തികവലയത്തിലെ ബലക്കുറവിനാല്‍ ശരീരത്തില്‍ താത്‌കാലികമായ അസ്വസ്ഥകള്‍ ഉണ്ടാകുന്നു. ഇതു മുത്തശ്ശിയുടെ ന്യായം...


വിജയകൃഷ്ണന്‍ ജീ എഴുതിയ അശാസ്ത്രീയ കുറിപ്പ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുത്തശ്ശിയുടെ അഭിപ്രായമാണ് എന്നൊരു ജാമ്യമെങ്കിലും ഉണ്ട്. എന്നാല്‍ ആ കുറിപ്പിനു വന്ന പിന്മൊഴികളില്‍ ആ വിഡ്ഢിത്തത്തെ ശാസ്ത്ര സത്യമായി ന്യായീകരിക്കാനുള്ള ശ്രമം നടക്കുന്നുവെന്ന് കണ്ട് ഇട്ട കമന്റാണ് ഇത് :

സൂരജ് :: suraj said...
തുറന്നു പറയുന്നതു കൊണ്ട് ഒന്നും വിചാരിക്കരുതേ...
ഇത്തരം വിഡ്ഢിത്തങ്ങള്‍ പ്രചരിപ്പിക്കാന്‍ മലയാളം ബ്ലോഗെഴുത്തുകാരെങ്കിലും കൂട്ടുനില്‍ക്കരുത് .

കാന്തികവലയം, പോസിറ്റീവ് എനര്‍ജിയുടെ ആവരണം, ഓറ എന്നിങ്ങനെയുള്ള വിഡ്ഢിത്തങ്ങളും അശാസ്ത്രീയ കല്പനകളും കൊണ്ട് സ്വന്തം ശരീരത്തെയും പ്രകൃതിയേയും രോഗത്തെയും കുറിച്ച് അടിസ്ഥാനരഹിതമായ ഭയമുണ്ടാക്കാം എന്നല്ലാതെ ഒരു വിശേഷവുമില്ല.

ഇടതുവശം തിരിഞ്ഞെഴുനേറ്റാല്‍ അറ്റാക്കു വരാന്‍ സാധ്യത കൂടുതലുണ്ട് എന്ന് പറയുന്ന സഞ്ജുവിന് ആ വിവരം എവിടുന്നു കിട്ടിയെന്നു പറയാമായിരുന്നു. ഹൃദയത്തിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനം വിവരിക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും പ്രൈമറി സ്കൂള്‍ പുസ്തകമെങ്കിലുംവായിച്ചാല്‍ തീരാവുന്ന ഒരു തെറ്റിദ്ധാരണയെ ഇങ്ങനെ ശാസ്ത്രമെന്നമട്ടില്‍ ഇവിടെ പ്രസ്താവിക്കുമ്പോള്‍ അത്രയും ഉത്തരവാദിത്വമെങ്കിലും ആവാം!

പ്രിയാ ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍ പറയുന്ന ശാസ്ത്രീയ-ആചാരങ്ങള്‍ക്കൊക്കെ എന്ത് ശാസ്ത്ര പിന്തുണയാണാവോ ഉള്ളത് ?
മതപരമായ ആചാരങ്ങള്‍ക്കും പഴകിപ്പുളിച്ച പേക്കൂത്തുകള്‍ക്കുമൊക്കെ ശാസ്ത്രാടിസ്ഥാനമുണ്ടെന്ന മട്ടില്‍ ഏറെക്കാലമായി പ്രചാരണം നടക്കുന്നുണ്ട് നാട്ടില്‍. ഇതിനൊക്കെ ശാസ്ത്രീയമായ തെളിവുകള്‍ ഉണ്ടെന്നു വാദിക്കുന്നവര്‍ ദയവ് ചെയ്ത് അത്തരം തെളിവുകള്‍ വിശദീകരിക്കുന്ന റെഫറന്‍സുകളോ ഗവേഷണ പേപ്പറുകളൊ ക്വോട്ട് ചെയ്യുക. ഒരുപാട് അന്ധകാരത്തില്‍ നിന്നു അറിവിന്റെ ശക്തിയാല്‍ ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേറ്റ ഒരു ജനതയാണ് നാം. വീണ്ടും ആ അന്ധകാരത്തിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുപോകരുതേ എന്ന ഒരു പ്രാര്‍ത്ഥനയേ ഉള്ളൂ‍.

പ്രിയാ ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍ എന്ന ബ്ലോഗര്‍ ഇതിന് ഇങ്ങനെ മറുപടി പറയുന്നു :

ഉത്തരം ലളിതം: എന്തുകൊണ്ട് ഇന്നത്തെ ജനത യോഗയിലേയ്ക്ക് തന്നെ തിരിച്ചുപോകുന്നു എന്നു ചിന്തിക്കുക

ഇതിനു മറുപടിയായിട്ടാണ് ഈ കമന്റ് :


സൂരജ് :: suraj said...

പ്രിയാ ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍ ആദ്യ കമന്റില്‍ പറഞ്ഞത് ഇങ്ങനെയല്ലേ :
"..രാവിലെ എഴുന്നേറ്റാല്‍ ആദ്യം ഭൂമിയില്‍ തൊട്ട് തൊഴണം, സ്ത്രീകള്‍ നിവര്‍ന്ന് കിടന്നു നമസ്കരിക്കരുത്, സന്ധ്യയ്ക്ക് ആഹാരം കഴിക്കരുത്, അങ്ങനെ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങളുണ്ട്... അതിലെല്ലാം തന്നെ സത്യങ്ങളും.."

ഇതിലെവിടെയാണ് ശാസ്ത്ര സത്യം എന്നു പറയുമോ? എന്നിട്ട് പോരെ യോഗയിലേക്ക് ആളുകള്‍ കൂടുതല്‍ വരുന്നതിന്റെ കാരണം തിരയുന്നത് ?

പിന്നെ, ഒരു പ്രത്യേക ജീവിത രീതിയോ ആചാരമോ ഇന്ന് ആളുകള്‍ കൂടുതലായി അനുധാവനം ചെയ്യുന്നു എന്നതൊന്നുമല്ല കേട്ടോ ഒരു സംഗതിയുടെ ശാസ്ത്രീയ വശമോ, ക്വാളിറ്റിയോ നിശ്ചയിക്കാനുള്ള അളവു കോല്‍. അങ്ങനെയാണെങ്കില്‍ ലൈംഗിക തൊഴിലാളികള്‍ പണ്ടുള്ളതിന്റെ എത്രയോ ഇരട്ടിയായിട്ടുണ്ട് ഇന്ന്, എന്നു വച്ച് വേശ്യാവൃത്തി എന്നത് എന്തോ കിടിലന്‍ സംഭവമാണെന്ന് പ്രിയാ ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍ പറയുമോ?

മനുഷ്യശരീരത്തിലെ ജലതന്മാത്രകളും, ഒരു പാട് ion-കളും diamagnetic ആണ് എന്നത് ഒരു ശാസ്ത്ര സത്യം. എന്നുവച്ച് മനുഷ്യശരീരത്തിലൂടെ നാം സാധാരണ കാണുന്ന കാന്തങ്ങളിലേതു പോലുള്ള ഒരു കാന്തിക വലയം കടന്നു പോകുന്നുവെന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാല്‍ അത് വിവരക്കേടാണ്.

ഭൂമിയുടെ കാന്തിക ഫീല്‍ഡും മനുഷ്യന്റെ ശരീരത്തിലുണ്ടെന്നു പറയുന്ന ഈ കാന്തികതയും തമ്മിലെന്തോ പ്രതിപ്രവര്‍ത്തനമുണ്ടെന്നും അതു കൊണ്ടാണ് ‘വടക്കോട്ട് തലവച്ചു കിടക്കരുത്’ എന്ന് പണ്ടുള്ളവര്‍ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത് എന്നുമൊക്കെയുള്ള സ്റ്റുപ്പിഡ് പ്രചാരണങ്ങള്‍ നടക്കുന്നുണ്ട് ശാസ്ത്രീയം എന്ന പേരില്‍!
ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ മാഗ്നെറ്റോ തെറാപ്പി എന്നൊരു ചികിത്സാരീതി പോലുമുണ്ട്! ഇടയ്ക്കിടെ ടെലി ബ്രാന്റ് ഷോയിലും മറ്റും ഇതുപോലുള്ള കാന്ത-മാല, കാന്ത-ബെല്‍റ്റ് തുടങ്ങിയ ആനവിഡ്ഢിത്തങ്ങളും കാണാം.(സായിപ്പും അന്ധവിശ്വാസത്തില്‍ ഒട്ടും മോശമല്ലല്ലോ!!)

മാഗ്നെറ്റിസം എന്താണ് എന്നു പോലും ഒന്നു ഗൂഗിള്‍ സെര്‍ച്ച് ചെയ്യാതെ ഇതൊക്കെ തൊണ്ടതൊടാതെ വിഴുങ്ങാന്‍ 100% സാക്ഷരതയുണ്ടെന്നഭിമാനിക്കുന്ന ഒരു വിഭാഗമുണ്ടല്ലോ എന്നു കാണുമ്പോള്‍ സങ്കടം തോന്നുന്നു!
ചുമ്മാതല്ല ഈ നാട്ടില്‍ പത്തിരുന്നൂറ് കൊല്ലം വിദേശികള്‍ കയറി നിരങ്ങി ഭരിച്ചത്!

അറിവില്ലായ്മ ഒരു തെറ്റല്ല. പക്ഷേ അറിവ് നേടാനുള്ള ഉപാധികള്‍ ഇങ്ങനെ വിരല്‍ തുമ്പില്‍ പരന്നു കിടക്കുമ്പോള്‍ അതിനു നേരെ കണ്ണടച്ചിട്ട് വിശ്വാസങ്ങളെ അന്ധമായി പിന്താങ്ങുന്നത് തെറ്റാണെന്നു മാത്രമല്ല പൂര്‍വികരോടും പില്‍ക്കാല തലമുറകളോടും വരെ ചെയ്യുന്ന മഹാപാതകം കൂടിയാണ്.
March 15, 2008 8:12 AM

ജിഹേഷ് ജി യുടെ ഈ കമന്റിനിട്ട മറുപടിയാണ് താഴെ :


പ്രിയ ജിഹേഷ് ജീ,

"...പക്ഷേ വടക്കോട്ട് തലവെയ്ക്കരുത് എന്നതില് എന്തെങ്കിലും ശാസ്ത്രം ഉണ്ടാകും എന്നു വിശ്വസിക്കാനാണു എനിക്കു താല്പര്യം.. ഒരു പക്ഷേ ഭൂമിയുടെ കാന്തിക മണ്ഡലം രക്തത്തിലെ അയേണിനെ സ്വാധീനിക്കുകയും തന്മൂലം രക്തപ്രവാഹത്തില് കൂടുതല് ഫ്രിക്ഷ്ന് ഉണ്ടാകുകയും അത് ഹൃദയത്തെ ബാധിക്കുകയും ചെയ്യുമായിരിക്കും..."

താങ്കളുടെ പ്രൊഫൈലില്‍ കാണുന്നത് താങ്കള്‍ എഞ്ചിനിയറിംഗ് മേഖലയില്‍ ജോലിചെയ്യുന്ന ഒരാളാണെന്നാണ്. എന്നിട്ട് ഇത്ര ഉത്തരവാദിത്വമില്ലാതെ എങ്ങനെ ഈ ശാസ്ത്രാബദ്ധം ഇങ്ങനെ പറയാന്‍ കഴിയുന്നു ?! ഇന്റര്‍നെറ്റില്‍ എത്രയോ ശാസ്ത്ര വെബ്സൈറ്റുകളുണ്ടായിരുന്നു ഇതൊക്കെ വെരിഫൈ ചെയ്യാന്‍ ! ഒന്നും കണ്ടില്ലേ ?

മാഗ്നെറ്റിസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അടിസ്ഥാന പാഠങ്ങള്‍ താങ്കള്‍ പത്താം ക്ലാസില്‍ പഠിച്ചിട്ടില്ലേ ? പ്ലസ് വണ്ണിലും ടൂവിലും മാഗ്നെറ്റിക് ഫില്‍ഡ് വച്ചുള്ള ഒരു പരീക്ഷണം പ്രാക്ടിക്കല്‍ പരീക്ഷയ്ക്കുവേണ്ടിയെങ്കിലും പഠിച്ചിട്ടുണ്ടാകുമെന്നു കരുതുന്നു :))

(ഇത് എഞ്ചിനിയറിംഗും മെഡിസിനുമൊക്കെ പഠിച്ച് ഉന്നതബിരുദമെടുത്തിട്ടും ഫൂഷ്വേയും ജ്യോത്സ്യവും കാന്തചികിത്സയേയും പോലുള്ള എന്തിനേയും അന്ധമായി വിശ്വസിക്കുന്ന എല്ലാവരോടും ചോദിക്കേണ്ട ചോദ്യമാണ്)

മാഗ്നെറ്റിക് ആയ ഒരു വസ്തുവിന്റെ തന്മാത്രാതലത്തില്‍ closed ആയ current loop-കള്‍ ഉണ്ട്. ഇത് ആ തന്മാത്രകളിലെ ആറ്റങ്ങളില്‍ ചലിക്കുന്ന ഇലക്ട്രോണുകളാല്‍ ഉണ്ടാകുന്നതാണ്. ഓരൊ കറണ്ട് ലൂപ്പിനും അതിന്റേതെന്നു പറയാവുന്ന ഒരു മാഗ്നെറ്റിക് ഡൈപ്പോള്‍ മൊമെന്റ് (magnetic dipole moment) ഉണ്ട്.

ഒരു സ്ഥായിയായ magnetic dipole moment ഉള്ള വസ്തുവിലാണ് ഫെറോമാഗ്നെറ്റിസം കാണുന്നത്.ഫെറോമാഗ്നെറ്റ് എന്നാല്‍ സ്വയമേവ കാന്തമാകാന്‍ കഴിവുള്ള വസ്തുക്കള്‍. ഇരുമ്പ്, കൊബാള്‍ട്ട്, നിക്കല്‍ തുടങ്ങിയ ലോഹങ്ങളാല്‍ ഉണ്ടാക്കുന്ന ഫെറോമാഗ്നെറ്റുകളിലെ ion-കള്‍ക്കൊരു പ്രത്യേകതയുണ്ട്. ഇവയ്ക്ക് Pauli-യുടെ exclusion principle വച്ചു നോക്കുമ്പോള്‍ ജോഡിയില്ലാത്ത ഇലക്ട്രോണുകള്‍ (unpaired electrons) ഉണ്ണ്ടെന്നു കാണാം. ഉദാഹരണത്തിന് കാന്തിക ഇരുമ്പിന്റെ രണ്ട് 'ഒറ്റയാന്‍' ഇലക്ട്രോണുകളെ ഓര്‍ക്കുക. ഇരുമ്പിന്റ്റെയും അതുപോലുള്ള ഫെറോമാഗ്നെറ്റിക് (സ്വയമേവ കാന്തമായ) വസ്തുക്കളുടെയും സകല മാഗ്നെറ്റിക് കളികളും ഈ ഒറ്റയാന്‍ ഇലക്ട്രോണുകളുടെ magnetic dipole moment-നെ ആശ്രയിച്ചാണിരിക്കുന്നത്. കാന്തമായ ഒരു കഷ്ണം ഇരുമ്പിലെ ശതകോടിക്കണക്കിനു ആറ്റങ്ങളിലെ ജോഡിയില്ലാ-ഇലക്ട്രോണുകള്‍ തങ്ങളില്‍ ഉള്ള ഒരു self-aligning പാരസ്പര്യമാണ് കാന്തത്തെ കാന്തമാകുന്നത്. ഇത്തരത്തില്‍ സ്വയമേവ align ചെയ്ത് magnetic domain-കള്‍ ഉണ്ടാകാനൊന്നുമുള്ള കപ്പാസിറ്റി ശരീരത്തില്‍ ചിതറിക്കിടന്ന് ഒഴുകുന്നതും കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടുന്നതുമായ ഒരു ion-നുമില്ല !

ഒന്നാമത് , ശരീരത്തിലെ ഇരുമ്പ് ഫെറോമാഗ്നെറ്റിക് അല്ല ...! ശരാശരി മനുഷ്യശരീരത്തില്‍ ആകപ്പടെ ഉള്ളത് 4 ഗ്രാം ഇരുമ്പാണ് ! ഹ ഹ ഹ!

ഹീമോഗ്ലോബിനും ഹീമോസിഡറിനും ഫെറിറ്റിനുമൊക്കെയായി ശരീരത്തില്‍ കാണുന്ന ഈ ഇരുമ്പ് ഏറിയ കൂറും പാരാമാഗ്നെറ്റിക് ആണ്. ഒരുകഷ്ണം ഇരുമ്പ് മാഗ്നെറ്റ് ആകുമ്പോള്‍ അതിലെ മുഴുവന്‍ ജോഡിയില്ലാ-ഇലക്ട്രോണുകളുടെയും axis-കള്‍ പുറമേ നിന്നും കൊടുക്കുന്ന ഫീല്‍ഡിന്റെ അതേ ദിശയിലാകുന്നു. ഇതിനെ മാഗ്നെറ്റിക് സാച്ചുറേഷന്‍ എന്നു ലളിതമായി പറയാം. പാരാമാഗ്നെറ്റിക് ആയ വസ്തുക്കള്‍ മാഗ്നെറ്റിക് സാച്ചുറേഷനിലെത്തുമ്പോഴേ ഫെറോമാഗ്നെറ്റുകളെപ്പോലെ സ്വയം കാന്തിക ശേഷിയുള്ളതായി മാറൂ.. ശരീരത്തിലെ ഇരുമ്പോ മറ്റു ലോഹങ്ങളുടെയോ തന്മാത്രകളോ ചാര്‍ജ്ജുള്ള അയോണുകളോ ഒന്നും ദുര്‍ബലമായ ഒരു കാന്തിക ഫീല്‍ഡ് ഉളവാക്കാന്‍ പോലുമുള്ള alignment ശരീരത്തില്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്നില്ല.

കാരണം :

1) ശരീരത്തിലെ അയോണുകള്‍ ഒറ്റയ്ക്കൊറ്റയ്ക്കാണ് ഏറിയപങ്കും സഞ്ചരിക്കുന്നത്.

2) ഇവയെ കൃത്യമായ ഒരു ദിശയിലേക്ക് കൂട്ടമായി ആട്ടിത്തെളിച്ചുകൊണ്ടുപോകാനോ ഒരു ഫീല്‍ഡ് സൃഷ്ടിക്കാനോ ഒന്നും നമ്മുടെ രക്തത്തിനോ മറ്റു സ്രവങള്‍ക്കോ കഴിവില്ല.

3) ശരീരത്തിലെ കോശാന്തര്‍ഭാഗങ്ങളിലായാലും രക്തത്തിലായാലുമെല്ലാം, തെര്‍മല്‍ ചലനം (thermal motion) കാരണം അയോണുകളും തന്മാത്രകളുമൊക്കെ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും തട്ടിക്കളിക്കപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയുണ്ട്. ഈ തെര്‍മല്‍ ചലനത്തെ ആദ്യം അടക്കിയാല്‍ മാത്രമേ തന്മാത്രകള്‍ക്ക് സ്വസ്ഥമായി മേല്‍പ്പറഞ്ഞപോലെ ഒന്ന് align ചെയ്ത് മാഗ്നെറ്റിക് ഡൊമെയിനുകള്‍ സൃഷ്ടിക്കാനും മാഗ്നെറ്റിക് ഫീല്‍ഡ് ഉണ്ടാക്കാനും കഴിയൂ. നമ്മുടെ തെര്‍മല്‍ ചലനത്തെ പൂര്‍ണ്ണമായി അടക്കണമെങ്കില്‍ മനുഷ്യശരീരത്തെ പൂജ്യം ഡിഗ്രി സെന്റീഗ്രേഡിലും വളരെ താഴേക്ക് താപനില താഴ്ത്തണം. ലബോറട്ടറി കണ്ടീഷനുകളില്‍ പോലും വളരെ ശ്രമകരമാണ് ഇതെന്നിരിക്കെ ജീവനോടെയുള്ള ഒരു ശരീരത്തില്‍ ഇങ്ങനെ ഡൊമെയിനുകളെ ഉണ്ടാക്കുന്നതെങ്ങനെ ?

ആറ്റങ്ങളുടെ മാഗ്നെറ്റിക് ഡൈപ്പോള്‍ മൊമെന്റിന്റെ ആയിരക്കണക്കിനിരട്ടി ദുര്‍ബലമായ മറ്റൊരു magnetic moment കാണിക്കുന്നുണ്ട് അവയുടെ ന്യൂക്ലിയസുകള്‍. ഇത് പ്രോട്ടോണുകളാല്‍ ഉളവാകുന്നതാണ്. ശരീരത്തിലെ ജലതന്മാത്രകളിലെ ഈ പ്രോട്ടോണുകള്‍ക്ക് അതിശക്തമായ ( പലപ്പൊഴും 1.5 Tesla-ക്കു മേല്‍ വരുമേ ഇത് ) മാഗ്നെറ്റിക് ഫീല്‍ഡിനുള്ളില്‍ ഉണ്ടാകുന്ന alignment വ്യതിയാനവും ഫീല്‍ഡ് മാ‍റുമ്പോഴുള്ള ഉര്‍ജ്ജ വ്യതിയാനവുമൊക്കെ ഉപയോഗപ്പെടുത്തികൊണ്ടാണ് നമ്മുടെ MRI scan യന്ത്രങ്ങള്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത്. രക്തത്തിലെ ചുവന്ന കോശങ്ങളിലെ ഓക്സിജന്‍ വാഹകരായ ഹീമോഗ്ലോബിന്‍ തന്മാത്രകള്‍ നിരോക്സീകരിക്കപ്പെട്ട അവസ്ഥയില്‍ പാരാമാഗ്നെറ്റിക്കും, ഓക്സിജനെ വഹിക്കുമ്പോള്‍ ഡയാമാഗ്നെറ്റിക്കുമാണ്. ഈ തത്വമുപയോഗപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടാണ് നമ്മള്‍ എം.ആര്‍.ഐ. സ്കാനുകള്‍ ഉപയോഗിച്ച് തലച്ചോറിലെ രക്തയോട്ടത്തിന്റെ ചിത്രമെടുക്കുന്നത്. ഭൂമിയുടെ മാഗ്നെറ്റിക് ഫീല്‍ഡ് ഏതാണ്ട് 0.00006 Tesla ആണെങ്കില്‍ ഒരു എം.അര്‍.ഐ സ്കാന്‍ ഉളവാകുന്നത് ഇതിന്റെ പതിനായിരം മടങ്ങിലേറെ വരും. ഇ പോസ്റ്റിലും പല കമന്റുകളിലും പറയും പോലെ മനുഷ്യശരീരത്തിന് സ്വന്തമായി ഒരു കാന്തിക ഫീല്‍ഡ് ഉണ്ടെങ്കില്‍ ഒരു എം.ആര്‍.ഐ സ്കാനെടുക്കൊമ്പോഴേക്ക് രോഗി പൊട്ടിത്തെറിച്ചു കഷ്ണം കഷ്ണമാകണമല്ലോ !!

കണക്കും ഫിസിക്സും കണ്ടു കണ്ണുതള്ളി ബയോളജിയെടുത്ത് പഞ്ചായത്തുവിട്ട ഒരു മെഡിക്കല്‍ വിദ്യാര്‍ത്ഥി ഒരു എഞ്ചിനിയറെ ഇതൊക്കെ പഠിപ്പിച്ചു കളയാമെന്നു കരുതി പറഞ്ഞതല്ല. പക്ഷേ സ്കൂള്‍ കാലത്തെ അറിവുകള്‍ പോലും നിത്യ ജീവിതത്തിലുപയോഗിക്കാതെ 'അതു വിശ്വസിക്കാനാണിഷ്ടം, ഇതുവിശ്വസിക്കാനാണിഷ്ടം' എന്നു പുലമ്പുന്ന മനുഷ്യരാണ് ഇന്ത്യ എന്ന അപാരമായ പൊട്ടന്‍ഷ്യലുകളുള്ള ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ ശാപം എന്നു മനസിലാക്കുന്നതുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു പോയി എന്നുമാത്രം. ക്ഷമിക്കുക!
March 16, 2008 2:46 PM

Mar 12, 2008

ജോധാ-അക്ബര്‍ : ദൃശ്യന്റെ സിനിമാ ലേഖനം

ദൃശ്യന്റെ സിനിമാക്കാഴ്ചയില്‍ ലേഖനം: "ജോധാ അക്‍ബര്‍: ചരിത്രവും ഭാവനയും ചേര്‍ന്ന നല്ല മിശ്രണം"

‘ലഗാന്‍’ എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെ ബോളിവുഡിലെ ‘കലാബോധമുള്ള’ സംവിധായകരുടെ ഗണത്തില്‍ ചേര്‍ന്നയാളാണ് അഷുതോഷ് ഗവാരിക്കര്‍. ‘സ്വദേശ്’ എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെ പ്രേക്ഷകര്‍ അതിനടിവരയിടുകയും ചെയ്തു. ചരിത്രപരമായ തര്‍ക്കവിതര്‍ക്കങ്ങള്‍ മറന്ന് ഒരു സിനിമ എന്ന നിലയില്‍ വിലയിരുത്തിയാല്‍, അഷുതോഷിന്റെ രണ്ട് മുന്‍‌ചിത്രങ്ങളേക്കാളും മികച്ച ഒന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുതിയ ചിത്രം - ഹൃതിക്ക് റോഷന്‍, ഐശ്വര്യ ബച്ചന്‍ എന്നിവര്‍ ടൈറ്റില്‍ കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ച ‘ജോധാ-അക്‍ബര്‍’.

അവിടെയിട്ട കമന്റ് :

ചിത്രം കണ്ടത് തിരുവനന്തപുരത്ത് നിന്നും അത് ഹോള്‍ഡ് ഓവര്‍ ആകുന്നതിനു തൊട്ടു മുന്‍പായിരുന്നു. കാരണം പലരും പറഞ്ഞിരുന്നു പടം പോക്കാണെന്ന്. എങ്കിലും സ്വദേശ് എടുത്ത അശുതോഷിന് ഒരിക്കലും ഒരു പാഴ് പടം എടുക്കാനാവില്ല എന്ന് വിശ്വസിച്ചുകൊണ്ട് പോയി കണ്ടു. കണ്ടില്ലായിരുനെങ്കില്‍ മികച്ച ഒരു ചിത്രം മിസ് ചെയ്തേനെ എന്നും മനസിലായി.

ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തു വച്ചിരുന്ന പ്ലസ് പോയിന്റുകളത്രയും ദൃശ്യന്‍ ജീ ഇവിടെ നിരത്തിയിരിക്കുന്നു.(വിന്‍സ് ജീയുടെ പോസ്റ്റും ഇഷ്ടപ്പെട്ടു) സമാന രീതികളില്‍ ആസ്വദിക്കുന്നവരുണ്ട് എന്ന് അറിയുന്നതില്‍ സന്തോഷം.

സൂഫി പാരമ്പര്യത്തിലെ ഖ്വാജാ മേരെ ഖ്വാജാ എന്ന കവ്വാലി ഗാനമാണ് സിനിമയ്ക്കു പിന്നിലെ ഗവേഷണ ബുദ്ധി വ്യക്തമാക്കുന്നത് എന്നെനിക്കു തോന്നിയിരുന്നു. ദര്‍വേഷുകള്‍ എന്നു വിളിക്കുന്ന സഹ നര്‍ത്തകരുടെ (ഇവരുടെ പ്രധാന ഹൈലൈറ്റായ whirling motion ഉള്‍പ്പടെ) ഇറാനിയന്‍ പാരമ്പര്യത്തിലുള്ള വേഷ വിധാനങ്ങള്‍, കൂമ്പന്‍ തൊപ്പി, അടക്കം സകലതും വളരെ നന്നായി അഭ്രപാളിയിലേക്ക് തര്‍ജ്ജമ ചെയ്തിരിക്കുന്നു സംവിധായകന്‍.

സൂഫിവര്യനായ ചിസ്തിയുടെ ഖബറില്‍ ചെന്ന് വിവാഹത്തിനു മുന്‍പ് പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു സമ്മതം വാങ്ങുന്ന, റൂമി കവിതകളില്‍ പ്രണയം തേടുന്ന, വിവാഹത്തലേന്ന് ദര്‍വേഷുകളുമൊത്ത് ആത്മീയാ‍നന്ദത്തില്‍ ചുവടുവയ്ക്കുന്ന, ജോധയുടെ ഭജന് കാതോര്‍ത്ത് അവളുടെ സിന്ദൂരം വാങ്ങുന്ന ജലാലുദ്ദീന്‍ മുഹമ്മദ് ആണ് പില്‍ക്കാലത്ത് ഇസ്ലാം-ഹൈന്ദവ-സൂഫി സംസ്കാരങ്ങളുടെ സമന്വയമായ ‘ദീന്‍ ഇലാഹി’ യുടെ സൃഷ്ടാവും ഇന്ത്യാചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ കലാസ്വാദകനും ജനപ്രിയനുമായ അക്ബര്‍ ചക്രവര്‍ത്തി ആയി രൂപാന്തരം പ്രാപിക്കാന്‍ പോകുന്നത് എന്ന് ചിത്രത്തിലാകെ വിതറിയിരിക്കുന്ന കൊച്ചു കൊച്ചു സൂചനകളിലൂ‍ടെ സംവിധായകന്‍ നമ്മോട് സംവദിക്കുന്നുണ്ട്. (ബീര്‍ബല്‍, താന്‍സെന്‍ തുടങ്ങിയ പ്രസിധ ഭരണതന്ത്രജ്ഞരും കലാകാരന്മാരുമടങ്ങുന്ന അക്ബര്‍ സദസ്സിലെ നവരത്നങ്ങള്‍ വരുന്നത് അക്ബറിന് 50 വയസ്സിന് മേല്‍ പ്രായമാകുമ്പോഴാണ്. അതറിയാതെ പലരും അവരൊക്കെ സിനിമയില്‍ എവിടെ എന്ന് അശുതോഷിനെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത് ചില റിവ്യൂകളില്‍ കണ്ടിരുന്നു).

അക്ബര്‍ എഴുത്തും വായനയും ഔദ്യോഗികമായി പരിശീലിച്ചിരുന്നില്ല എന്ന സത്യം വെളിപ്പെടുന്ന രംഗം മനോഹരമായിരുന്നു. (അക്ബര്‍ തന്റെ കുട്ടിക്കാലമത്രയും മാതാപിതാക്കളില്‍ നിന്നും വേര്‍പെട്ട് അഫ്ഘാനിസ്ഥാനില്‍ ബൈറാം ഖാനെപ്പോലുള്ള യുദ്ധവീരന്മാരുടെ സംരക്ഷണയിലാണ് കഴിഞ്ഞിരുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാതാപിതാക്കള്‍ പേര്‍ഷ്യയിലുമായിരുന്നു എന്ന് ചരിത്രം)

ചരിത്രപരമായ പിഴവുകളില്‍ വിവാദമായത് ജോധ എന്ന പേര് മാത്രമാണെങ്കിലും മറ്റു ചിലതു കൂടി ചിത്രത്തില്‍ കാണാം. ഉദാഹരണത്തിനു കുട്ടിയായിരിക്കുമ്പോള്‍ ജലാലുദ്ദീന്‍ ബൈറാം ഖാന്റെ ‘എതിരാളിയുടെ തലയറുക്കലി’നെ എതിര്‍ത്തിരുന്നു എന്നൊരു സൂചന ഹേമചന്ദ്ര വിക്രമാദിത്യനെ വധിക്കുന്ന രംഗത്തില്‍ ഉണ്ട്. അതു ചരിത്രപരമായി ശരിയല്ല. ഹേമുവിന്റെ വധത്തിനു ശേഷവും ചില യുദ്ധതടവുകാരുടെ വധശിക്ഷകള്‍ ജലാലുദ്ദീന്‍ അക്ബര്‍ നടത്തിയിരുന്നു. വളര്‍ത്തമ്മ മഹാം അംഗ കുത്തിരിപ്പുണ്ടാക്കിയതിനാല്‍ ജലാലുദ്ദീന്‍ ബൈറാം ഖാനെ തെറ്റിദ്ധരിക്കുകയും പിന്നീട് കീഴടക്കിയശേഷം മക്കയിലേക്ക് പരിവാരസമേതം ആദരപൂര്‍വ്വം നാടുകടത്തുകയുമാണ് ചെയ്തത്. അല്ലാതെ യുദ്ധത്തടവുകാരനായ ഒരു രാജാവിനെ വധിക്കുന്നതിനെ ചൊല്ലിയല്ല അക്ബറും ബൈറാം ഖാനും പിണങ്ങുന്നത്. (യോദ്ധാവായ അക്ബറിന്റെ നിര്‍ദ്ദയത്വവും ക്രൌര്യവും തന്റെ അര്‍ദ്ധ സഹോദരനെ മട്ടുപ്പാവില്‍ നിന്ന് ചാകും വരെ എറിഞ്ഞു കൊല്ലാന്‍ നിര്‍ദ്ദേശിക്കുന്നതിലൂടെ ചലച്ചിത്രത്തില്‍ ഒന്നു പരാമര്‍ശിച്ചു പോകുന്നുണ്ട് എന്നതു മറന്നൂകൂടാ)
ജോധ എന്ന് സിനിമയില്‍ വിളിക്കപ്പെടുന്ന രജപുത്രരാജകുമാരിയെ ജലാലുദ്ദീന്‍ വിവാഹം കഴിക്കുന്നത് യുദ്ധവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു രാഷ്ട്രീയ അടവു നയമായിരുന്നുവെങ്കിലും അതിനെ രണ്ടു സംസ്കാരങ്ങളുടെ സമന്വയമായി അതിമനോഹരമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചിരിക്കുന്നിടത്താണ് ഗോവാരിക്കറുടെ പാടവം.

പലപ്പോഴും അലക്സാണ്ടര്‍, ട്രോയി, ഗ്ലാഡിയെറ്റര്‍ തുടങ്ങിയ പടങ്ങള്‍ കാണുമ്പോള്‍ തോന്നിയിട്ടുണ്ട്, നമ്മുടെ ചരിത്രത്തെ അതുപോലെ പ്രൌഡിയോടെ അവതരിപ്പിക്കാന്‍ ഷാറുഖ് ഖാനെപ്പോലുള്ള ബ്രഹ്മാണ്ഡ വേസ്റ്റുകളെ വച്ച് കോടികള്‍ മുടക്കി കളിക്കുന്ന ബോളിവുഡിനാവുന്നില്ലല്ലോ എന്ന്. മുഗള്‍-ഇ-ആസമിനു ശേഷം ആ കുറവു നികത്തിയത് ജോധാ-അക്ബര്‍ ആണ് എന്ന് നിസ്സംശയം പറയാം.നമുക്കഭിമാനിക്കാവുന്ന ഒരു സുവര്‍ണ്ണ കാലഘട്ടത്തെ - വിശ്വപ്രസിദ്ധമായ മുഗള്‍ വാസ്തുശില്പകലയുടെ മുഴുവന്‍ ഭംഗിയും ആവാഹിക്കുന്ന സെറ്റുകളും കോസ്റ്റ്യൂം ഡിസൈനും വഴി ആവാഹിച്ചിട്ടുണ്ട് - ദൃശ്യന്‍ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയ കണ്ണാടിയിലെ ആ പ്രഭാത ദൃശ്യം തന്നെ മികച്ച ഉദാഹരണം.

ആകെ കല്ലുകടിയായി തോന്നിയത് രാമായണ-മഹാഭാരത സീരിയലുകളിലെ പോലെ രണ്ടു പക്ഷത്തേയും സൈനികര്‍ ഓടിവന്ന് ഏറ്റുമുട്ടുന്ന സീനുകളാണ്. മിലിട്ടറി ചിട്ടയില്‍ മാര്‍ച്ചുചെയ്യുന്ന രീതി അലക്സാണ്ട്രിയന്‍ പടയോട്ടകാലത്തു തന്നെ ഇന്ത്യയില്‍ വ്യാപകമായികഴിഞ്ഞതാണ് എന്നിരിക്കെ പട്ടാളക്കാര്‍ ഒരു ചിട്ടയുമില്ലാതെ ഓടിവന്ന് ഏറ്റുമുട്ടുന്ന സീന്‍ ഔചിത്യമില്ലാത്തതായി - പിന്നോട്ട് അതിവേഗം നീങ്ങി സൂം ഔട്ട് ചെയ്യുന്ന ക്യാമറാ മോഷന്‍ അടിപൊളിയായിരുന്നെങ്കിലും. മാത്രമല്ല അമ്പും വില്ലും ഉപയോഗിക്കുന്ന വിഭാഗം കാലാള്‍പ്പടയുടെയൊപ്പം നേരിട്ട് യുദ്ധഭൂമിയിലിറങ്ങുന്നതും പ്രാചീന സ്ട്രാറ്റജിയായിരുന്നില്ല.
ആനയെ മെരുക്കുന്ന അക്ബര്‍ നന്നായിരുന്നുവെങ്കിലും ജോധയുടെ മുന്‍പില്‍ ആക്ഷന്‍ പോസുകള്‍ കാട്ടി മസിലുപെരുപ്പിക്കുന്നിടത്ത് മഹാനായ അക്ബര്‍ വെറും ഹൃത്തിക് റോഷനായി ചുരുങ്ങി പോയി :)

തെറ്റുകുറ്റങ്ങള്‍ ചെറുതും മെറിറ്റുകള്‍ വലുതുമാണ് അശുതോഷിന്റെ ഈ ഗംഭീര ചിത്രത്തില്‍. മറ്റൊന്നും അംഗീകരിച്ചില്ലെങ്കിലും, ഗ്രീക്കുകാരനും റോമാക്കാരനും ബ്രിട്ടീഷുകാരനും മാത്രമല്ല നമുക്കുമുണ്ട് അതുല്യമായ പ്രൌഡിയുള്ള ഒരു ചരിത്രം എന്ന് ലോകത്തോട് വിളിച്ചു പറയാന്‍ പോന്ന ഒരു സിനിമ എടുത്തതിന് അദ്ദേഹത്തെ എത്ര അഭിനന്ദിച്ചാലും മതിയാവില്ല - അതും ഇന്ത്യയെപ്പോലെ സാംസ്കാരിക വൈവിധ്യമുള്ള ഒരു ദേശത്തിനു മാത്രം പറയാവുന്ന ഒരു സൌഹാര്‍ദ്ദത്തിന്റെ സന്ദേശവും ഉള്‍ച്ചേര്‍ത്ത്.

സി.കെ ബാബു മാഷിന്റെ ലേഖനം : ‘ഗോവസൂരിപ്രയോഗത്തിന്റെ ഉത്ഭവം‘

സി.കെ ബാബു മാഷിന്റെ ലേഖനം : ഗോവസൂരിപ്രയോഗത്തിന്റെ ഉത്ഭവം

"എനിക്കു് വെമ്പോളം (cow-pox) വന്നതാ. അതുകൊണ്ടു് എനിക്കിനി മസൂരി വരൂല്ല." താന്‍ ഒരിക്കല്‍ ചികിത്സിച്ച ഒരു പശുനോട്ടക്കാരിപ്പെണ്ണിന്റെ ഈ വാചകം ഡോക്ടര്‍ എഡ്വേര്‍ഡ്‌ ജെന്നറുടെ തലയില്‍ പതിഞ്ഞതു് മായ്ക്കാനാവാത്തവിധം ആഴത്തിലായിരുന്നു. കാര്യം ശരിയാണു്. താരതമ്യേന ഹാനികരമല്ലാത്ത ഗോവസൂരി വന്നിട്ടുള്ള ആര്‍ക്കും പിന്നീടു് മാരകമായ മസൂരി വന്നതായി ജെന്നര്‍ കേട്ടിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ടു് അതു് ശാസ്ത്രതത്വമാക്കാവുന്ന ഒരു വസ്തുത ആവണമെന്നുണ്ടോ? അദ്ദേഹം‍ ഈ ആശയത്തില്‍ അങ്ങേയറ്റം ആകൃഷ്ടനാവുകയും അങ്ങനെയൊരു സാദ്ധ്യതയില്‍ വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു....

അവിടെയിട്ട കമന്റ് :

സൂരജ് :: suraj said...

ഒരു മഹാരോഗത്തെ കീഴടക്കിയതിലെ മനുഷ്യ പ്രയത്നത്തിന്റെ മാഹാത്മ്യത്തെ ബാബു മാഷ് അതി മനോഹരമായി പകര്‍ത്തിയിരിക്കുന്നു.

ഒരല്‍പ്പം ഇന്ത്യന്‍ ചരിത്രം ഇതോടൊപ്പം ചേര്‍ത്തോട്ടെ:
യൂറോപ്യന്‍ രീതിയിലുള്ള വസൂരി അച്ചുകുത്ത് വരുന്നതിനു മുന്‍പേതന്നെ ബംഗ്ലാ/ ബനാറസ്/ വൃന്ദാവന്‍ ബ്രാഹ്മണരുടെ വാക്സിനേഷന്‍ പ്രചാരത്തിലുണ്ടായിരുന്നു എന്നതിനു രേഖകളുണ്ട് . ഈ പരിപാടി 150 വര്‍ഷത്തോളം മുന്‍പേ ബംഗ്ലാക്കാരുടെയിടയില്‍ പ്രചരിച്ചിരുന്നതാണെന്ന് 1731ല്‍ റൊബര്‍ട്ട് കോള്‍ട്ട് ഡോ: ഒളിവര്‍ കോള്‍ട്ടിന് എഴുതിയ കത്തില്‍ പറയുന്നു.
ഭാമനിയന്‍ രേഖകള്‍പ്രകാരം ചമ്പാനീര്‍ ഭാഗത്തെ ധന്വന്തരി എന്ന വൈദ്യന്‍ ഈ വാക്സിനേഷന്റെ ഉസ്താദായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു. (ദുനുന്ദുരി എന്ന പേര് ധന്വന്തരി ആണെന്ന് Dharampal പറയുന്നത് വിശ്വസിക്കാം - വൈദ്യദേവന്‍ ധന്വന്തരിയാണോ ഇങ്ങേര്‍ ? ആവോ! ).
പക്ഷെ, ഈ അച്ചുകുത്തു ചരിത്രവും അന്നത്ത്യോ ഇന്നത്തെയോ വ്യവസ്ഥാപിത ആയുര്‍വേദവുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമുണ്ടെന്നു പറയാനാവില്ല. ആ കാ‍ലഘട്ടത്തിലെയോ പിന്നിടോ ഉള്ള അയുര്‍വേദ പാഠങ്ങളിലൊന്നും വാക്സിനേഷന്റെ പ്രാഥമിക വിവരണം പോലുമില്ല. ആയുര്‍വേദത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത രീതികള്‍ വിട്ട് മറ്റു രീതിയില്‍ ചികിത്സകള്‍ നടത്തേണ്ടീവന്ന ജനവിഭാഗങ്ങളുടെ സംഭാവനയാകാം ഈ പ്രാചിന ഇന്‍ഡ്യന്‍ അച്ചുകുത്ത് .

റൊബര്‍ട്ട് കോള്‍ട്ടിന്റെ കുറിപ്പില്‍ പറയുന്നതിനനുസരിച്ച് കൂര്‍ത്ത സൂചി ഉപയോഗിച്ച് മുറിവുണ്ടാക്കിയാണ് വസൂരിത്തൈലം പുരട്ടിയിരുന്നത്. നെറ്റിയിലും അച്ചുകുത്തിയിരുന്നു. ചില അവസരത്തില്‍ ഈ വസൂരിപ്പഴുപ്പ് അച്ചുകുത്തുന്നതിനു പകരം ചോറിനൊപ്പം കഴിക്കാനും (ഓറല്‍ പോളിയോ, ഓറല്‍ ടൈഫോയിഡ് വാക്സീനുകള്‍ പോലെ ??) കൊടുത്തിരുന്നു. ഇങ്ങനെ കഴിക്കുന്ന പഴുപ്പ്-മരുന്ന് കുത്തിവയ്പ്പിനേക്കാള്‍ വേഗത്തില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയും ചെയ്യുമെന്നു അവര്‍ കരുതിയിരുന്നു.

അല്‍ ബറൂണി യുടെ 1030 ലെ വിവരണമാണ് വസൂരി (മസൂരിക)യുടെ ആദ്യത്തെ അവെയ്ലബിള്‍ അക്കൌണ്ട് - "ലങ്കാദ്വീപില്‍ നിന്നും വീശുന്ന ദുഷിച്ചകാ‍റ്റില്‍ വരുന്ന മസുരികാവിത്തുകളെപ്പറ്റി". തങ്കഭസ്മം മരുന്നായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതിനെപ്പറ്റി വരെ എഴുതിയ അല്‍ ബറൂണി 'ശീതള' ദേവിയെക്കുറിച്ച് എഴുതിയില്ല. ശീതളാ ദേവിയാണ് വസൂരിയുടെ മാതാവ് എന്ന വിശ്വാസം പിന്നീടു വന്നതാവാം. പിന്നീട് 15-ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തില്‍ മാധവനിദാനത്തിന്റെ (മാധവകരന്റെ ആയുര്‍വേദ ടെക്സ്റ്റ്)എഡിഷനിലും 16-ആം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ഭാവപ്രകാശത്തിലും 'ശീതളാ'ദേവിയും വസൂരിയും വരുന്നുണ്ട് - കുരുക്കളുടെ ഡീറ്റെയില്‍ഡ് വിവരണവുമൊക്കെയായി. (അവിടേയും രോഗാണു തിയറിയോ വാക്സിനോ ഇല്ല.)

കേരളത്തില്‍ ഒടുവില്‍ ബ്രിട്ടീഷ് സഹായത്തോടെ 1800 കളുടെ തുടക്കത്തില്‍ അച്ചുകുത്ത് ആരംഭിച്ചപ്പോള്‍ അവര്‍ണ്ണ ജാതികളിലായി അകറ്റി നിര്‍ത്തപ്പെട്ടവരും മതംമാറ്റത്തിലൂടെ പുതിയ സ്വാതന്ത്ര്യങ്ങള്‍ കൈവരിച്ചവരുമൊക്കെയാണ് അഹമഹമികയാ വന്ന് ഇഞ്ചക്ഷന്‍ സ്വീകരിച്ചത്. നല്ലൊരു പങ്ക് ബ്രാഹ്മണര്‍ തങ്ങളുടെ ബ്രാഹ്മണ്യം പോകുമോയെന്നു ഭയന്ന് ഈ അച്ചുകുത്ത് സ്വീകരിച്ചില്ല എന്ന് ചരിത്രം.

Mar 4, 2008

വെള്ളെഴുത്തിന്റെ ലേഖനം : ദൈവമേ...!

വെള്ളെഴുത്തിന്റെ ലേഖനം : ദൈവമേ......

.....ദൈവം ഒരു മൂലകാരണമാണ്. അല്ലെങ്കില്‍ മൂല്യസഞ്ചയമാണ്. അതുമല്ലെങ്കില്‍ ഒരു അതീതത്വമാണ്. ‘ദൈവത്തെക്കുറിച്ച് നാം ആലോചിക്കുമ്പോള്‍ അതിനേക്കാള്‍ വലിയ മറ്റൊരു തത്ത്വം നിലനില്‍ക്കുന്നില്ല എന്നാണ് നാം അര്‍ത്ഥമാക്കുന്നത് ‘ സെന്റ് ആന്‍സ്‌ലെം പറയുന്നു. മനുഷ്യബുദ്ധിയ്ക്ക് അപ്രാപ്യമായ ഒരു അപരിമേയത്വത്തെയാണ് ദൈവസത്ത എന്നു വിളിക്കുന്നത്. പരിപൂര്‍ണ്ണതയെ. പ്രാര്‍ത്ഥനയപ്പോള്‍ അത്തരമൊരു അവസ്ഥയിലേയ്ക്കു കുതിക്കാനുള്ള സഹജമായ ത്വരകൂടിയല്ലേ? ഒരിക്കലും സാഫല്യത്തിലെത്താന്‍ നിര്‍വാഹമില്ലാത്ത, എന്നാല്‍ അങ്ങനെയൊരിക്കലും ബോധത്തില്‍ തിരിച്ചറിയാത്ത ത്വര? മതഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ ശീലിക്കാന്‍ ഒത്താശ ചെയ്തു തരുന്ന ആത്മീയതയ്ക്കു വിരുദ്ധമാണീ സംഗതി. ‘ഞാന്‍’ എന്നും ‘എന്റേതെന്നു’മുള്ള ബോധമാണ് സകല തിന്മയ്ക്കും കാരണം എന്നാണ് ആത്മീയത ഉപദേശിക്കുന്നത്. പ്രപഞ്ചമനസുമായുള്ള താദാത്മ്യത്തിലാണ് യഥാര്‍ത്ഥമോക്ഷം കുടിയിരിക്കുന്നത്. ‘ഞാനും നീയുമെന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തില്‍ നിന്ന്, ഞാന്‍ നിന്നില്‍ ലയിച്ച് നീ മാത്രമായി അവശേഷിക്കുന്ന അവസ്ഥ. ഒന്നും ഒന്നും കൂടെ കൂടിയ ഇമ്മിണി ബല്യ ഒന്ന്. ‘അഹമേവ വിശ്വതനു‘. അനല്‍ ഹക്ക്. ‘ഞാന്‍‘ എന്ന ബോധത്തിന്റെ നാശത്തിലാണ് ആ അവസ്ഥയുടെ ജനനം. എന്നാല്‍ ‘അഹം’ബോധമില്ലാത്തവന് സംഘര്‍ഷമെവിടെ? എത്തേണ്ട അവസ്ഥയെക്കുറിച്ചുള്ള തിരിച്ചറിവ് എവിടെ? അവിടെയ്ക്കുള്ള വഴി അന്വേഷിക്കേണ്ട ആവശ്യമെവിടെ? പ്രാര്‍ത്ഥനയെവിടെ?....

അവിടെ ഇട്ട ആദ്യ ‘ചൊറി’ കമന്റ് ഇതാണ്. എന്നാല്‍ വെള്ളെഴുത്ത് മാഷ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് ഈ കമന്റ് ഇട്ടു :


പ്രിയ വെള്ളെഴുത്ത് മാഷേ,

"കണ്ണൂസേ അതു നന്നായി. നളനും സൂരജിനും കാര്യങ്ങള്‍ പറയാമായിരുന്നു..."

ശരി...റൈറ്റ്...എന്റെ അറിവുകളുടെ പരിമിതിയെ വച്ച് ജാമ്യമെടുത്തോണ്ട് ഇതാ ഇത്തിരി സൈക്കോ ന്യൂറോളജി തുടങ്ങാന്‍ പോകുന്നു - എല്ലാരും ശ്രദ്ധിച്ചിരിക്കണം..ആരും ഉറക്കം തൂങ്ങരുത്...തൂങ്ങിയാല്‍ ഗെറ്റ് ഔട്ട് അടിക്കുമേ...ബോറഡിച്ചാല്‍ തിരിച്ചടിച്ചോണം :)

മനുഷ്യന്റെ തലച്ചോറില്‍ - നമ്മുടെ ചെവികളുടെ സ്ഥാനത്തിനു മുകളിലായി - ഉള്ള ഭാഗമാണ് പാര്‍ശ്വദളങ്ങള്‍ അഥവാ Temporal Lobe-കള്‍.
പാര്‍ശ്വദളങ്ങളില്‍ നിന്നും ഉളവാകുന്ന സിഗ്നലുകളുടെ അമിതപ്രഭാവത്താല്‍ ഉണ്ടാകുന്ന അപസ്മാരമാണ് ടെമ്പറല്‍ ലോബ് എപ്പിലെപ്സി. ഇത്തരം രോഗികളില്‍ kindling അഥവാ ഉദ്ദീപനം എന്നൊരു പ്രതിഭാസം കൂടുതലായി കാണപ്പെടുന്നു. ഈ kindling മൂലം ഇവരുടെ തലച്ചോറിലെ വികാര-ക്ഷേത്രങ്ങളില്‍ (emotional centers) സാധാരണക്കാരുടേതിലും കൂടുതല്‍ ആത്മനിഷ്ഠവും തീവ്രവുമായ വികാരങ്ങളാണ് ഉണ്ടാകുക. ഇത് അവരുടെ വ്യക്തിത്വത്തെ തന്നെ ഉടച്ചുവാര്‍ക്കുന്നതും പതിവാണ്. ഇതിനേക്കുറിച്ചുള്ള കൂലങ്കഷമായ പഠനങ്ങള്‍, തലച്ചോറില്‍ ഒരു 'ആത്മീയ-സെന്റര്‍' ഉണ്ടെന്ന സ്തോഭജനകമായ സാധ്യതയാണ് നമുക്കു മുന്നില് തുറന്നു വച്ചത്.

ആത്മീയമായ/ആധ്യാത്മികമായ വികാരങ്ങളുടെ ഇരിപ്പിടമാണിതെന്ന് ലളിതമായി പറയാം. നാമിടപെടുന്ന പരിത:സ്ഥിതി, വ്യക്തികള്‍, ദൈനം ദിന സംഭവങ്ങള്‍ തുടങ്ങി കല്ല് കരട് കാഞ്ഞിരക്കുറ്റിയും, മുള്ള് മുരട് മൂര്‍ഖന്‍ പാമ്പും വരെയുള്ള സകലതിനും അപാരമായ ഒരു ആധ്യാത്മിക പ്രാധാന്യവും ആഴവും ഉണ്ട് എന്ന് മസ്തിഷ്കത്തിലെ ഈ 'ആത്മീയ-കേന്ദ്രം' നമ്മെ വിശ്വസിപ്പിക്കുന്നു/തോന്നിപ്പിക്കുന്നു. (വികാരങ്ങളുടെ relay കേന്ദ്രമായ Papez-limbus-circuit-ലെ ഒരു ഭാഗമായ അമിഗ് ഡാല ആണ് ഈ 'ദൈവ-സെന്റര്‍' എന്നു വിശ്വസിക്കാന്‍ തെളിവുകളുണ്ട്.)

ആനന്ദം, ക്രോധം, ലൈംഗികത തുടങ്ങിയ വികാരങ്ങള്‍ പ്രോസസ് ചെയ്യുന്ന രീതിക്കു തന്നെയാണ് ശരീരം ഈ 'ആത്മീയത'യെയും കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത്. [ടെമ്പറല്‍ ലോബ് അപസ്മാര രോഗികളില്‍ ഇതിന്റെ തീവ്രമായ ഭാവമാണ് ഉണ്ടാകുക എന്നേയുള്ളൂ - സാധാരണ മനുഷ്യരിലും ഈ കേന്ദ്രം അതിന്റേതായ ജോലികള്‍ ചെയ്യുന്നുണ്ട്].

ഈ ആത്മീയതയെ ‘മതാത്മകത’യായി തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്. സ്വന്തം സത്ത, നാം കരുതുന്നതിലും വളരെ വളരെ പ്രധാനമാണ് എന്നും അതിനു പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഓരോ കണികയുമായും ബന്ധമുണ്ട് എന്നുമുള്ള ഒരു തരം profound sense of self-importance ആണ് മസ്തിഷ്കത്തിലെ ആത്മീയതയുടെ കാതല്‍. അതിന്റെ ഉപോല്‍പ്പന്നം മാത്രമാണ് മതപരമായ ചടങ്ങുകളിലുള്ള ആവേശവും, പുതുതായി രൂപം നല്‍കുന്ന ആചാരങ്ങളും (ഉദാഹരണത്തിന് ഒരു പുതിയ രീതിയിലുള്ള പൂജ, അല്ലെങ്കില്‍ അനുഗ്രഹ രീതി എന്നിങ്ങനെ), ആധ്യാത്മിക സിദ്ധാന്തങ്ങളുമൊക്കെ.

തലച്ചോറിനകത്ത് ഇത്തരമൊരു ഭാഗത്തിന്റെ ആവശ്യമെന്താണ് ?
പാരിണാമിക മന:ശാസ്ത്രം അഥവാ evolutionary psychology എന്ന ശാസ്ത്രവിഭാഗം പറയുന്ന ചില സാധ്യതകള്‍ നോക്കൂ :
1. മനസ്സിന്റെ ആത്മീയ/ആധ്യാത്മിക വ്യാപാരങ്ങളില്‍ അന്തര്‍ലീനമായി
നേതൃഗുണത്തിന്റെ ഒരു വിത്തുണ്ട്. “നിങ്ങള്‍ക്കറിയാത്ത ഒരു അഭൌമ സത്യം എനിക്കറിയാം; എന്റെ കൂടെ വരൂ, ഞാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്കതു പറഞ്ഞുതരാം” എന്ന ശൈലിയിലുള്ള ഒരു ‘അല്‍-മുസ്തഫ’ ഇതില്‍ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. (അല്‍മുസ്തഫ = ഖലീല്‍ ജിബ്രാ‍ന്റെ കൃതിയിലെ കേന്ദ്ര കഥാപാത്രമാണേ)

2. ഓരോ ‘അല്‍-മുസ്തഫ’യും പൊതുസമൂഹത്തിന്റെ ആത്മീയ വ്യാപാരങ്ങളുടെ stockist-ഉം retailer-ഉം ആയി മാറാം.

3. പുരോഹിതന്‍, രാജഗുരു, പ്രവാചകന്‍, സുവിശേഷകാരന്‍, മതാദ്ധ്യക്ഷന്‍, കള്‍ട്ട്
ഫിഗറുകള്‍, ഗോത്രത്തലവന്‍, രാജാവ്, ഭരണസാരഥി....ഇങ്ങനെ നീളുന്ന അധികാരശ്രേണിയുടെ സ്വാഭാവിക പാരിണാമിക പാതയിലേക്കാണ് ആധ്യാത്മികത നീളുക.

4. നമുക്കു ചുറ്റിനുമുള്ള പലതിനേയും കുറിച്ച് ഉണ്ടാകുന്ന മനസിന്റെ സംശയങ്ങള്‍
മനോ-നിര്‍മിതമായ ഒരു ലോകചിത്രത്തെ ഉടച്ചു കളയാന്‍ കെല്‍പ്പുള്ളതാണ്. അത്തരം
മുറിപ്പെടുത്തലുകള്‍ ഉണ്ടാക്കുന്ന മാനസിക-സംഘര്‍ഷത്തില്‍ നിന്നും ആധ്യാത്മികത നമ്മെ രക്ഷിക്കുന്നു - അറിഞ്ഞുകൂടാത്തതിനെക്കുറിച്ച് ആഴമേറിയതെന്ന് സ്വയം തോന്നുന്ന കുറേ ചിന്തകള്‍ ഉണ്ടാക്കി മനസ് മനസിനെത്തന്നെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നു. (ഒരു ആദിവാസി ഗോത്രാംഗത്തിനുള്ള ആത്മീയതയല്ല ഒരു മാത്തമാറ്റിക്കല്‍ ഫിസിസിസ്റ്റിന്
എന്നര്‍ത്ഥം!).


നമ്മിലോരോരുത്തരിലും ഉറങ്ങുന്ന, ഉദ്ദീപിക്കപ്പെടാത്ത അല്‍-മുസ്തഫ ആണ് ‘ദൈവത്തിന്റെ ഫ്രീക്വന്‍സിയിലേക്ക് ട്യൂണ്‍ ചെയ്തു വചിരിക്കുന്ന’ നമ്മുടെ radar എന്ന് ഇത്തിരി ഫിലോസഫിക്കലായിട്ട് പറയാം..ഹ ഹ ഹ!

എന്നാല്‍ പ്രതിഫലേച്ഛയോടെയുള്ള പ്രാര്‍ത്ഥന ആത്മീയതയുടെ അനേകം സൌകര്യപ്രദമായ ഉപോല്‍പ്പന്നം മാത്രമാണ്. അത് ആത്മീയതയുമായി നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെടുന്നില്ല - ഒരു തരം operant conditioning മാത്രം. ഉച്ചനേരത്ത് ക്ലോക്കിലേക്കു നോക്ക്കുമ്പോഴോ, അയലത്തെ ഹോട്ടലിലെ മീന്‍ മണം മൂക്കിലടിക്കുമ്പോഴോ ഉള്ള വിശപ്പില്ലേ, അതു പോലൊരു കണ്ടീഷന്‍ഡ് റെസ്പോണ്‍സ്.

ഇങ്ങനെ ധ്യാനിച്ചാല്‍, ഇങ്ങനെ കാണിക്കയിട്ടാല്‍, ഇങ്ങനെ നിസ്കരിച്ചാല്‍, ഇങ്ങനെ മെഴുകുതിരി കത്തിച്ചാല്‍, ഇങ്ങനെ മന്ത്രം ചൊല്ലിയാല്‍, ഇങ്ങനെ വഴിപാടു നേര്‍ന്നാല്‍, ഇങ്ങനെ പുകഴ്ത്തിയാല്‍, ഇങ്ങനെ ജീവിച്ചാല്‍ --- അങ്ങനെ പരീക്ഷ പാസാകും, അങ്ങനെ കുടുമ്പത്തിനൈശ്വര്യമുണ്ടാകും, അങ്ങനെ ബിസ്നസ് വളരും, അങ്ങനെ കല്യാണം നടക്കും, അങ്ങനെ മത്സരവിജയിയാകും, അങ്ങനെ മോക്ഷ് കിട്ടും, അങ്ങനെ സ്വര്‍ഗ്ഗം ലഭിക്കും, അങ്ങനെ ജന്മ-കര്‍മ്മ ചക്രങ്ങളില്‍ നിന്ന് മോചിതനാകും......!

തലച്ചോറില്‍ ആലേഖനം ചെയ്യപ്പെട്ട ആത്മീയതാക്ഷേത്രത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ നോക്കിയാല്‍ ഒരു മനുഷ്യനും absolute atheist ആകാന്‍ കഴിയില്ല. എന്നാല്‍ പ്രാര്‍ത്ഥനയും മതാ‍ത്മകതയും ആചാരബദ്ധമായ ജീവിതവുമൊക്കെ ആണ് അളവുകോലായി എടുക്കുന്നതെങ്കില്‍ ദൈവ വിശ്വാസി എന്നു പറയുന്നവര്‍ ആത്മീയ അനുഭൂതികളില്‍ പരമ ദരിദ്രരുമാണ് !!

ഈ വിഷയത്തെ കുറിച്ചുള്ള പ്രാഥമികമായ ആശയങ്ങള്‍ മാത്രമാണ് ഇത്. കൂടുതല്‍ ന്യുറോബയോളജിയൊക്കെ ചേര്‍ത്ത് വിശദമായി ഇതൊരു പോസ്റ്റാക്കി വേറൊരിക്കല്‍ ഇടാം.


ഓഫ് ടോപ്പിക്:

ഈ സയന്‍സിനൊരു കൊഴപ്പോണ്ട്... എന്തര് പറഞ്ഞാലും, എന്തര് കണ്ടാലും അതിനേ പിടിച്ച് അപനിഗൂഢവല്ക്കരിച്ചു (de-mystify) കളയും..അതോട ഫിലാസഫീട ആ ഒരു ഇദ് അങ്ങ് പോകും...ങ്ഹാ എന്തര് പറയാംഗ്... ഒന്നിന്റെ കട്ടയും പടോം തീരുമ്പം അടുത്തതിലോട്ട് പ്വോവും...അല്ലെങ്കീ അതീ തന്ന ഇട്ട് കിണ്ടിക്കോണ്ടിരിക്കും...അദ് തന്നെ ഏര്‍പ്പാട്..വെവരദോഷം(!) [കടപ്പാട്: Unweaving the Rainbow]


അവിടെ വെള്ളെഴുത്ത് മാഷിന്റെ ഈ കമന്റിനിട്ട മറുപടി :

വെള്ളെഴുത്ത് മാഷേ, നളന്‍സേ ...

താങ്കൂ‍! :)
നമ്മട വാചകമടി meta-narrative ആകുന്നുവെന്നോ ?
തള്ളേ! കിളി പറന്ന് നില്‍പ്പാണ് !

സയന്‍സിന്റെ സാര്‍വജനീനതയും സമഗ്രതയും ആണ് നമ്മട ഒരു ലൈന്‍...അതില് നമ്മള് ച്വോദ്യങ്ങള് ഇഷ്ടപ്പെടണില്ല, ഉത്തരങ്ങളിലാണ് ഇന്ററസ്റ്റ്. ഓരോ പ്രഹേളികയ്ക്കും ഉത്തരം റെഡിയാക്കി വച്ചോണ്ടാണ് ചോദ്യം ഇടണത് തന്ന! പക്ഷേ..ങേഹെ...ഉത്തരത്തീന്നു കൊളത്തില്‍ കൊളം തോണ്ടുന്ന ചോദ്യങ്ങള് നമ്മട ഉള്ളീന്ന് തന്നെ വേറേ വരും...അപ്പപ്പിന്നെ അദിന്റെ ഉത്തരമായി കടിപിടിയായി...പട്ടി സ്വന്തം വാലിലെ ചെള്ള് കടിക്കാന്‍ കിടന്നു തിരിയണ എടപാടില്ലേ..വോ അദ് തന്നെ!
അദ്ദാണ് ശാസ്ത്രവിദ്യാര്‍ത്ഥിയുടെ അവാച്യമായ അനുഭൂതി!

പിന്ന, സയന്‍സ് എല്ലാത്തിനേം കേറി വ്യക്തിക്കുള്ളിലേക്ക് കുത്തിച്ചെലുത്തുന്നു എന്ന് വെള്ളെഴുത്ത് മാഷിനു പരാതിയൊണ്ടാ ?
നോ..അപ്പടിയല്ലൈ!

എല്ലാ തൊന്തരവിനും മൈക്രോസ്കോപ്പിക് ലെവലില്‍ ഒരു കാരണമുണ്ട് - സകല കിടുതാപ്പിനേം പിടിച്ച് അഴിച്ചു പറക്കി, കീറി, തന്നം തുന്നന കിണ്ടി നോക്കി...ഒരു വര്‍ക്ക് ഷാപ്പ് പരിപാടി. ആ ചേലിക്ക് ഒരു അന്വേഷണം - അദ് കഴിയുമ്പം പതുക്കെ പതുക്കെ മൈക്രോസ്കോപ്പീന്ന് പൊറകോട്ട് മാറി, wholistic ആയി നോക്കും (holistic അല്ല!) : വലിയ പടത്തില് ഈ സുനാപ്പികള് വര്‍ക്ക് ചെയ്യണതെങ്ങനേന്ന് - ചിത്രശലഭത്തിന്റെ ചിറകടി കൊടുങ്കാറ്റാവണൊണ്ടാ, 11-ഡൈമെന്‍ഷന്‍ brane-ന്റെ തുമ്പത്ത് 4-ഡൈമെന്‍ഷന്‍ ലോകം ഇരിക്കുവോ....അങ്ങനെയങ്ങനെ.

അവിടെയാണ് ചെലപ്പോ ചെലവന്മാര് മെറ്റാഫിസിക്സ് കൊണ്ടിട്ട് ഇളക്കണത്! അദ് നമ്മ സമ്മതിക്കൂല...അദ് ഫിലാസഫിയിലായലും ശരി പൊളിട്ടിക്സ് ആയാലും ശരി...സയന്‍സ് വിട്ടൊരു കളിയില്ല ദിനേശാ ന്ന് പറയും. ഹ ഹ ഹ!

തലച്ചോറില്‍ നിന്നു മനസിലേക്കും, മനസില്‍ നിന്നും വ്യക്തിയിലേക്കും, വ്യക്തിയില്‍ നിന്നും കുടുമ്പത്തിലേക്കും, കുടുംബത്തില്‍ നിന്നും, സമജനിതകരിലേക്കും, സമ ജനിതകരില്‍ നിന്ന് സമുദായത്തിലേക്കും, പിന്നെ ഗോത്രത്തിലേക്കും, രാഷ്ട്രത്തിലേക്കും....അങ്ങനെയങ്ങനെ...വീണ്ടും നമ്മട bird's eye view തെളിഞ്ഞുവരുന്നു!
ഫോട്ടോണില്‍ നിന്നു തരംഗത്തിലേക്കും, തരംഗത്തില്‍ നിന്നു ഡിസ്പേര്‍ഷനിലേക്കും, പിന്നെ കോമ്പോസിറ്റ് വെളിച്ചത്തിലേക്കും ഒക്കെയായി മഴവില്ല് വീണ്ടും മഴവില്ലാകുകയും അമിഗ്ഡാലയിലെ രാസമാറ്റങ്ങള്‍ വീണ്ടും അദ്വൈത സിദ്ധാന്തമാകുകയും ചെയ്യും....പക്ഷേ ശാസ്ത്രത്തിന്റെ കണ്ണിലൂടെ കാണുന്നതിന്റെ സൌന്ദര്യം ഉള്‍ക്കൊള്ളണമെന്നു മാത്രം!


അവിടെ കണ്ണൂസ് ജി യുടെ കമന്റിനിട്ട മറുപടി :

പ്രിയ കണ്ണൂസ് ജീ,

"....ഇങ്ങനെ വെളിയില്‍ ഒരു അത്താണി വേണ്ടാതെ, സ്വയം അവനവന്റെ മനസ്സിനെ അത്താണിയായി രൂപപ്പെടുത്താനുള്ള വഴികള്‍ ഉണ്ടോ ശാസ്ത്രത്തില്‍ എന്നതാണ്‌ എന്റെ ചോദ്യം. സൂരജിന്റെ തന്നെ ഭാഷയില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ "അല്‍ മുസ്തഫ"യെ നല്ല നിലയില്‍ വളര്‍ത്തിയെടുക്കാന്‍ നളന്‍ പറഞ്ഞ തട്ടിപ്പുകളല്ലാത്ത എന്തെങ്കിലും മാര്‍ഗം?!!"

സത്യത്തില്‍ മതമോ ദൈവമോ ഇല്ലാതെ തന്നെ പരോപകാരിയും അന്യസ്നേഹിയും ആകാനുള്ള കഴിവ് ജന്തുക്കളുടെ മസ്തിഷ്കത്തില്‍ ഉണ്ട് എന്നത് മറ്റൊരു സ്തോഭ ജനകമായ അറിവാണ്. (നമ്മ ദേ പിന്നേം പോവേണ് ന്യൂറോളജീലോട്ട്...എന്ന തല്ലണ്ട വെള്ളെഴുത്തേ ഞാന്‍ നന്നാവൂല്ല!)

മറ്റൊരു ജന്തു വേദനിക്കുമ്പോള്‍, ഒരു സഹജീവിയുടെ സങ്കടം കാണുമ്പോള്‍, ഒരു കരച്ചില്‍ കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഒക്കെ ‘ആ സ്ഥാനത്ത് നമ്മള്‍ ആയിരുന്നെങ്കില്‍’ എന്ന ഒരു ആഴത്തിലുള്ള വികാരം നമ്മില്‍ ഉണ്ടാക്കാന്‍ കെല്പുള്ള ചില കോശങ്ങളുണ്ട് നമ്മുടെ തലച്ചോറില്‍! ദര്‍പ്പണ നാഡികള്‍ (mirror neurons) എന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന കോശങ്ങള്‍ ഇതിലെ ഒരു ടൈപ്പാണ്.

എന്തിനാണ് ജന്തുക്കളില്‍ ഈ ‘സഹതാപ’ സെന്റര്‍ ?

സാമൂഹിക ജീവിതം നയിക്കുന്ന ജീവികളില്‍ ഇത് വലിയൊരു സാധ്യത തുറക്കുന്നു. അന്യന്റെ വേദനയില്‍ ദു:ഖിക്കുക എന്നത് സാമൂഹിക സഹകരണത്തിന്റെ പരമമായ രൂപമാണ്.
സാമൂഹിക സഹകരണത്തിന്റെ ലക്ഷ്യമോ ?
ആ സമുദായത്തിന്റെ gene pool പരമാവധി വിതരണം നടത്തുക, പ്രജനനത്തിലൂടെ വ്യാപിക്കുക.

സഹതാപത്തിലൂടെയുള്ള ഈ സഹകരണം പരിണാമ വഴികളില്‍ ഒരു പുതിയ ജന്തു സ്വഭാവത്തിനു കൂടെ വഴിവച്ചു - ആത്മാഹൂതിയിലൂടെ സഹജീവികളെ/ബന്ധുക്കളെ രക്ഷിക്കുക എന്ന മാക്സിമം സഹകരണം! അമ്മ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ടിയും, സഹോദരന്‍ സഹോദരങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടിയും, ഭര്‍ത്താവ് ഭാര്യയ്ക്കു വേണ്ടിയും, വ്യക്തികള്‍ ഗോത്രത്തിനു വേണ്ടിയും, പട്ടാളക്കാരന്‍ രാജ്യത്തിനു വേണ്ടിയും...അങ്ങനെ ആത്മാര്‍ത്ഥമായി നടത്തപ്പെടുന്ന ചാവേര്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കും ഒരു കൃത്യമായ ന്യായമുണ്ടാകുന്നു.
ഇത് ബോധപൂര്‍വ്വം ആകണമെന്നില്ല കേട്ടോ. ചിലതരം താഴ്ന്ന ജന്തുക്കളില്‍ ഇതൊരു അബോധമായ impulsive/instinctual പ്രക്രിയയാണ്. ഇണ ചേര്‍ന്ന് കഴിഞ്ഞാല്‍ ഭാര്യ ഭര്‍ത്താവിനെ കൊന്ന് ശാപ്പിടും - മുട്ടയിടും മുന്‍പ് അമ്മയ്ക്ക് പരമാവധി പ്രോട്ടീന്‍ നിറഞ്ഞ ആഹാരം ശരീരത്തില്‍ സ്റ്റോക്കു ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്! ഒടുവില്‍ മുട്ടയിട്ട് കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ വിരിയും വരെ കാത്തിരുന്ന് വിശന്ന് അമ്മയും ചാകുന്നു. (നാമം ജപിക്കുന്ന പച്ചക്കുതിരയില്ലേ- praying mantis...ലത് ഏതാണ്ട് ഇതു പോലൊരു ചാവേര്‍ ഉദാഹരണമാണ്! നാമം ജപിക്കുന്ന പച്ചക്കുതിര! നല്ല പേര് അല്ലേ ?)

ഇത്തരത്തില്‍ നോക്കുമ്പോള്‍ ഒരു ദൈവ സങ്കല്‍പ്പവും ഇല്ലാതെ, ഒരു മൊറാലിറ്റി പോലീസുമില്ലാതെ, ഒരു അത്താണിയുമില്ലാതെ, വളരെ നൈസര്‍ഗ്ഗികമായിത്തന്നെ തന്നെ മനുഷ്യന്‍ സഹജീവി-സ്നേഹവും, പരോപകാരിയുമൊക്കെയാണ്.

ദൈവം എന്ന ‘അത്താണി’ക്കാകട്ടെ മുന്‍ കമന്റില്‍ പറഞ്ഞപോലെ ഗോത്ര/വംശ ശ്രേണികളിലെ അധികാരസ്ഥാപനത്തിനായുള്ള ഒരു പാരിണാമിക വിദ്യയെന്നതില്‍ കവിഞ്ഞ് പ്രത്യേകിച്ച് സാമൂഹിക റോള്‍ ഒന്നുമില്ല ജീവശാസ്ത്രപരമായി നോക്കിയാല്‍.

ഇതേ പോയിന്റിന്റെ ഒരു എക്സ്റ്റന്‍ഷനാണ് കണ്ണൂസിന്റെ ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം. ‘അല്‍മുസ്തഫ’ ആത്മീയതയുടെ തലത്തിലെ അലിഗറിയാണ്. അവിടെ ദൈവത്തിനു മുന്നിലെ സബ്മിഷനല്ല, മറിച്ച് പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ മുഴുവന്‍ ആത്മനിഷ്ഠമായ significance ആണ് ഉണരുന്നത്. എല്ലാരും അടിയറവു പറയേണ്ടുന്ന ഒരു ശക്തി ഉണ്ട് എന്നതിനേക്കാള്‍, എന്നിലും,എല്ലാരിലും,എല്ലാറ്റിലും ഒരു ശക്തിയുണ്ട് എന്നും, അത് പ്രപഞ്ചവുമായി കണക്ടഡ് ആണ് എന്നുമാണ് നമ്മിലെ ‘അല്‍മുസ്തഫ’ നമ്മെ വിശ്വസിപ്പിക്കാന്‍ വെമ്പുന്നത്. ഈ അല്‍മുസ്തഫയ്ക്ക് പ്രത്യേകം പരിശീലനം ആവശ്യമില്ല. അതൊരു സ്വാഭാവികമായ പ്രതിഭാസമാണ്. മാത്രമല്ല മതാത്മകമായ പരിശീലനം നല്‍കുന്തോറും നൈസര്‍ഗ്ഗികമായ ആ ആത്മീയ ഫീലിംഗ് നശിക്കുകയും അവിടെ സമൂഹം ഡിക്റ്റേറ്റ് ചെയ്യുന്ന താടിക്കാരുടെയും തൊപ്പിക്കാരുടേയുമൊക്കെ രൂപങ്ങള്‍ കയറി കുടിയിരിപ്പാവുകയും ചെയ്തേക്കും.

ചുരുക്കത്തില്‍ sense of self-significance-ന് ഒരു ദൈവചിന്തയുടേയും, ഒരു തത്വശാസ്ത്രത്തിന്റേയും ആവശ്യമില്ല. അതില്‍ നിന്നു ഉളവാകുന്ന ആത്മവിശ്വാസം കുറേക്കൂടി enduring ആണ്. അടിച്ചവഴിയേ പോയില്ലെങ്കില്‍ പോയവഴിയേ അടിക്കാം എന്ന് എളുപ്പം ചുവടുമാറ്റാന്‍ അത്തരം ആത്മവിശ്വാസത്തിനു കഴിയും.

അതേസമയം ഒരു പിതൃ ബിംബമോ മാതൃബിംബമോ പോലുള്ള external force-നെ അത്താണിയാക്കിക്കൊണ്ടാണ് ഒരാളുടെ പ്രവര്‍ത്തികള്‍ പോകുന്നതെങ്കില്‍ അത് വളരെ short-lived ആയ ഒരു ബാഹ്യ പ്രേരണയ്ക്കപ്പുറം ഒന്നും നമ്മില്‍ അവശേഷിപ്പിക്കില്ല. കാരണം ഓരോ നിമിഷവും നമ്മുടെ ആന്തരിക ലോജിക്കിനെ ചോദ്യം ചെയ്തുകൊണ്ടാണ് ഒരിക്കലും കാണുകയോ കേള്‍ക്കുകയോ ചെയ്യാത്ത അത്തരമൊരു ശക്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസങ്ങള്‍ ഉറപ്പിക്കാന്‍ നമ്മുടെ മനസ് ശ്രമിക്കുന്നത്.
എത്ര പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചിട്ട് പരീക്ഷയെഴുതാനിരുന്നാ‍ലും, ഒരു ചോദ്യം അറിഞ്ഞുകൂടാ എന്നു ഞെട്ടലോടെ മനസിലാക്കി അടുത്ത ചോദ്യത്തിലേക്കു പോകുമ്പോള്‍, തീര്‍ന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയത്തിനായി ക്ലോക്കിലേക്ക് നോക്കുമ്പോള്‍ ഒക്കെ ആ ‘അത്താണിയുടെ പവറില്‍’ നമുക്ക് ഇടയ്ക്കിടെ സംശയം തോന്നുന്നതും, ഒടുവില്‍ പ്രാര്‍ത്ഥന വിട്ട് ‘ എന്തരോ വരട്ട്..’ എന്ന് മനസ് നിസ്സഹായമാകുന്നതും അതുകൊണ്ടുതന്നെ.

സൈക്കോ തെറാപ്പിയില്‍ ഇത് വളരെ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു കണ്‍സെപ്റ്റാണ്.
തങ്ങള്‍ ബാഹ്യമായ ഒരു ശക്തിയാല്‍/ദൈവത്താല്‍/വിധിയാല്‍ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന് കരുതുന്ന (രണ്ടാമത്തെ തരം ക്ഷിപ്ര വിശ്വാസികള്‍) ആളുകള്‍ രോഗികളാകുമ്പോള്‍ ആത്മഹത്യാ പ്രവണത കൂടുതലായിരിക്കും. കാരണം അവരുടേത് ആത്മീയതയല്ല, വെറും ദൈവ വിശ്വാസം മാത്രമാണ്. ‘ദൈവം കൈവിടുന്നു’ എന്ന് തോന്നുന്ന പോയിന്റില്‍ അവര്‍ തകരുന്നു.... അതേ സമയം ആദ്യത്തെ ഗ്രൂപ്പ് എല്ലാത്തിലും ഒരു purpose കാണുന്നത് കൊണ്ട് കൂടുതല്‍ പോസിറ്റീവ് ആകുന്നു.

അപ്പോള്‍... വിധി,മാടന്‍, മറുത, ചാത്തന്‍, ശരി-തെറ്റുകളെക്കുറിച്ചുള്ള rigid ആയ കല്പനകള്‍, നരകത്തിലെ പാമോയില്‍ തിളക്കുന്ന അണ്ടാവ് എന്നിങ്ങനെയുള്ള ക്ഷുദ്രവിശ്വാസങ്ങളും, ആചാരബദ്ധ-മതവിശ്വാസങ്ങളും പിള്ളാരില്‍ പറഞ്ഞു ചെലുത്താതിരിക്കുന്നതാവും നല്ലത് !കുറഞ്ഞപക്ഷം മനുഷ്യനെ മനുഷ്യനായി മാത്രം കാണാനെങ്കിലും അയഞ്ഞ ആത്മീയത പിള്ളാരെ സഹായിക്കും.

ശരീഖ് ഹൈദര്‍ വെള്ളറക്കാട് മാഷിന്റെ ഈ കമന്റിനിട്ട മറുപടി :

പ്രിയ ശരീഖ് ജീ ,

എന്റെ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കു ഉത്തരമറിയാം എന്ന് അങ്ങ് അവകാശപ്പെട്ടപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അതിനായി ആത്മാര്‍ത്ഥമായി കാത്തിരുന്നു. ഞാന്‍ നിരാശനായി എന്നു പറയട്ടെ.

1. എങ്ങനെയാണ് മനുഷ്യന്റെ പരിമിതമായ യുക്തിക്കുള്ളില്‍ നിന്നു കൊണ്ട് അങ്ങേയ്ക്ക് “....പ്രപഞ്ചനാഥന്റെ ഇച്ചാനുസരണം അവന്‍ തിരഞ്ഞെടുത്ത ആളുകളിലൂടെ സത്യ പ്രബോധനം നടത്തി എന്നും അത്‌ ചിലപ്പ്പ്പോള്‍ അവന്റെ വചനങ്ങള്‍ എഴുതപ്പെട്ട ഗ്രന്ഥങ്ങളിലൂടെയും ആയിരുന്നു.....” എന്ന് പറയാന്‍ കഴിയുക ?

ഏതു ഗ്രന്ഥത്തെ പ്രമാണമായി എടുത്തിട്ടായാലും ശരി മനുഷ്യ യുക്തിക്കതീതനായ ഒരു ദൈവം ഉണ്ടെന്നോ ഇല്ലെന്നോ പറയാന്‍ എങ്ങനെ ‍സാധിക്കും ?

മനുഷ്യ യുക്തിക്കതീതനാണ് ഒരു വസ്തുവെങ്കില്‍ അത് ഉണ്ടെന്നോ ഇല്ലെന്നോ സ്ഥാപിക്കാന്‍ ആവില്ലല്ലോ. അതിനേകുറിച്ച് ആകെ പറയാവുന്നത് ഇത്രമാത്രം : “അതിനേക്കുറിച്ചറിയാന്‍ നമുക്ക് കഴിവില്ല”.
ആധുനിക ശാസ്ത്രവും ഇതു തന്നെയേ പറയുന്നുള്ളൂ: ദൈവമെന്ന ഒരു ശക്തി പ്രപഞ്ചത്തിനു പുറത്തുണ്ടെങ്കില്‍ അതിനേക്കുറിച്ചറിയാന്‍ മനുഷ്യന്റെ തലച്ചോറിനു കഴിവില്ല. കാരണം നമ്മുടെ തലച്ചോറിന്റെ പരിധിക്കുള്ളില്‍ വരുന്ന കാര്യങ്ങളെയേ ശാസ്ത്രത്തിന് കണ്ടെത്താനും ഗണിതസമീകരണങ്ങളിലൂടെ നിയമമായി കാച്ചിക്കുറുക്കാനും കഴിയൂ. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ദൈവത്തെ കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കുന്നതില്‍ ശാസ്ത്രത്തില്‍ സാംഗത്യവുമില്ല.

ഇനി ദൈവം പറഞ്ഞിട്ടോ അവന്റ്റെ/അവളുടെ വചനങ്ങള്‍ രേഖപ്പെടുത്തി വച്ചിട്ടുള്ളത് എന്നവകാശപ്പെടുന്നതോ ആയ ഏതെങ്കിലും പുസ്തകാമാണ് ഒരാള്‍ പ്രമാണ ഗ്രന്ഥമായി സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നത് എങ്കില്‍ ഏത് യുക്തി വച്ചാണ് അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് എന്നാണ് എന്റെ ചോദ്യം.

ഏതു യുക്തിവച്ചാണ് ഇന്നയിന്ന ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍, ഇന്നയിന്ന വചനങ്ങള്‍, ഇന്നയിന്ന പ്രാര്‍ത്ഥനാ നിര്‍ദേശങ്ങള്‍ ഒക്കെ പ്രാമാണികമാണ് എന്നും ദൈവം പറഞ്ഞ യഥാര്‍ത്ഥ ഉപദേശങ്ങളാണെന്നും അറിയുന്നത് ?

ഇനി തന്നെയറിയാനായിട്ടുള്ള പരിമിതമായ യുക്തി ദൈവം മനുഷ്യനു ജന്മനാ നല്‍കിയിട്ടുണ്ടെന്നു കരുതിയാലും പ്രശ്നമുണ്ട്. അങ്ങനെ വരുമ്പോള്‍ അതേ യുക്തിവച്ചു നമുക്കു ചോദിക്കാവുന്ന കാര്യമുണ്ട് : ദൈവത്തേക്കാള്‍ വലിയൊരു ദൈവത്തെ ദൈവത്തിനു ഉണ്ടാക്കാമോ എന്ന്. Ridiculous എന്ന് തോന്നാമെങ്കിലും അതിലൊരു ലോജിക്കുണ്ട്. ദൈവത്തേക്കാള്‍ വലിയൊരു ശക്തിയെ ഉണ്ടാക്കാനാവാത്ത് ഒരു ദൈവം എങ്ങനെ സര്‍വശക്തനാകും ? ഇനി ദൈവത്തേക്കാള്‍ വലിയൊരു ദൈവത്തെ ഉണ്ടാക്കുകയാണെങ്കില്‍ ആ ദൈവമല്ലേ ആദ്യത്തെ ദൈവത്തേക്കാള്‍ ശക്തനാകുക ? ഇത് തമാശയ്ക്ക് ഇടുന്ന ചോദ്യമല്ല. മനുഷ്യന്റെ logical reasoning ന്റെ പരിമിതിയെ തന്നെ പുറത്തു കൊണ്ടുവരുന്ന ഒരു പ്രശ്ന ചിന്തയാണ്.
മനുഷ്യന്റെ അല്പബുദ്ധിയെവച്ച് ദൈവത്തെ അളക്കരുത്- ദൈവം ഇന്ന രീതിയിലിരിക്കും എന്നോ ഇന്ന രീതിയില്‍ സംസാരിക്കുമെന്നോ ഇന്ന രീതിയില്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാനാവശ്യപ്പെടുമെന്നോ ഇന്ന രീതിയില്‍ വചനങ്ങള്‍ ഇറക്കുമെന്നോ, ഇന്ന രീതിയില്‍ പ്രവാചകന്മാരെ അയയ്ക്കുമെന്നോ ഇന്ന രീതിയില്‍ മനുഷ്യ ജീവിതങ്ങളെ വഴിക്കാട്ടും എന്നോ ഒക്കെ ആരെങ്കിലും പറയുമ്പോള്‍ അത് മേല്‍ പറഞ്ഞ വളരെ വളരെ ലിമിറ്റഡ് ആയ യുക്തി മാത്രമുള്ള മനുഷ്യ മസ്തിഷ്കത്തിന് എങ്ങനെയാണ് മനസിലായത് എന്ന് ചോദിക്കാമല്ലോ.

2 . "..അങ്ങിനെയായിരുന്നെങ്കില്‍ വാവ്വലിനൊപ്പ്പമെങ്കിലും നില്‍ക്കുന്ന ശ്രവണ ശകതിയും, നായയെ പോലെയുള്ള ഘ്രാണേന്ദ്രിയവും, ധ്രുവകരടിയുടെ നല്ല ചര്‍മ്മവും, ചീറ്റപുലിയുടെ വേഗതയുള്ള കാലുകളും ഒക്കെ കാണപ്പെടെണ്ടതായിരുന്നു, പക്ഷെ അതൊന്നും കാണപെടുന്നില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല മറ്റു ജന്തു വര്‍ഗ്ഗങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച്‌ നൈസര്‍ഗ്ഗീകമായ കഴിവുകളൊന്നുമില്ലാതെ ജനിക്കുന്ന..."

പരിണാമസിദ്ധാന്തത്തെ കുറിച്ച് ശാസ്ത്രീയമായ പാഠങ്ങളൊന്നുമറിയാത്ത ചിലര്‍ ‘കാഴ്ചബംഗ്ലാവിലെ കുരങ്ങന്മാരെന്താ മനുഷ്യരാവാത്തത്?’ എന്ന് ചോദിക്കുന്നത് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. മേല്‍ ക്വോട്ട് ചെയ്ത ശരീഖ് ജീ യുടെ വാചകവും അതേ ഗണത്തില്‍ തന്നെയാണ് പെടുന്നത്.

സൈക്ക്യാട്രി ക്ലിനിക്കില്‍ വയലന്റായി എത്തുന്ന രോഗികളെയൊക്കെ ആദ്യമേ പിടിച്ച് 110 കിലോ വോള്‍ട്ട് ഇലക്ട്രിക്ക് കണക്ഷനിലേക്ക് കണക്ടുചെയ്ത് ഷോക്കു കൊടുക്കുന്നതാണ് ഭ്രാന്താശുപത്രിയിലെ ഡോക്ടറ് ആദ്യം ചെയ്യുന്നത് എന്ന് നമ്മുടെ പല സിനിമകളും കണ്ടു കണ്ട് പൊതുജനം തെറ്റിദ്ധരിച്ചിട്ടുണ്ട്. യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഷോക്ക് എന്നാലെന്താണെന്ന് അറിയണമെങ്കില്‍ ശാസ്ത്രീയമായ അതിന്റെ വശങ്ങളറിയണം, രോഗം എന്തെന്നും ചികിത്സ എങ്ങനെ അതിനെ മാറ്റിമറിക്കുന്നു എന്നും സയന്റിഫിക്കായി സിസ്റ്റമാറ്റിക് ആയി പഠിക്കണം.

പരിണാമത്തെക്കുറിച്ച ആ സംശയങ്ങള്‍ക്ക് അങ്ങ് തന്നെ ഇവിടെ ഉദ്ധരിച്ച സ്റ്റീഫന്‍ ജേ ഗൂള്‍ഡിന്റെ അനേകമനേകം പുസ്തകങ്ങളില്‍ പരന്ന് കിടക്കുന്ന പരിണാമ ശാസ്ത്രത്തിന്റെ വിശാലമായ അറിവുകളില്‍ ഉത്തരങ്ങളുമുണ്ട്. ഡാനിയല്‍ ഡെന്നറ്റ്,റിച്ചാര്‍ഡ് ഡോക്കിന്‍സ്, പിങ്കര്‍, റിഡ്ലി തുടങ്ങിയവര്‍ എത്രയോ പുസ്തകങ്ങളിലൂടെ പരിണാമനിയമങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ പോപ്പുലര്‍ തെറ്റിദ്ധാരണകളെ ഖണ്ഡിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ശരീഖ് ജീ അതൊക്കെ അന്വേഷിച്ചു വായിക്കണം എന്നൊന്നും ഞാന്‍ പറയില്ല. അതൊക്കെ ഓരോരുത്തരുടേയും ഇഷ്ടവും വിശ്വാസവുമാണ്.
പക്ഷേ ശരീഖ് ജീ ഇവിടെ ഉദ്ധരിച്ചതുപോലെയൊന്നുമല്ല പരിണാമ നിയമങ്ങള്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത്. അത് വൈദ്യശാസ്ത്രമടക്കം സയന്‍സിന്റെ സമസ്ത മേഖലകളിലും സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്ന, ഗണിത സമീകരണങ്ങളിലൂടെയും അല്ലാതെയും അനേകം വിലപ്പെട്ട സംഭാവനകള്‍ നല്‍കുന്ന, വ്യക്തമായ നിയമങ്ങളും പ്രവര്‍ത്തന രീതികളുമുള്ള ഒരു ശാസ്ത്ര ശാഖയാണ്. അതേക്കുറിച്ച് കൂടുതലെഴുതാന്‍ ഏതായാലും സമയമനുവദിക്കുന്നില്ല.ഒന്നോരണ്ടോ ബ്ലോഗ് തുടങ്ങി എഴുതിയാലും അതൊന്നും തീരുകയുമില്ല.
(ആ വിഷയത്തെപ്രതിയുള്ള എന്റെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ ഈ പുസ്തകത്തിലൂടെ ഞാന്‍ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.)

Mar 1, 2008

വേദങ്ങളിലെ ഹിംസാത്മകമായ ഒരു ഉദാഹരണം .

അശോക് കര്‍ത്താ മാഷുമായി നടത്തിയ കമന്റ് സംവാദത്തില്‍ ഇങ്ങനൊരു വിശദീകരണം കര്‍ത്താവ് സാര്‍ ഇട്ടിരുന്നു, ഇവിടെ.

ആ വിഷയത്തെ കുറിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശദമായ കമന്റുകള്‍ ഇവയായിരുന്നു :

1. യജ്ഞത്തിലെ കുതിരയെപ്പറ്റി 'പണ്ഡിതന്മാര്‍' ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്നത്‌ കേട്ടപ്പോള്‍ ഒന്നിത്രടം വരെ വന്നു പോകാമെന്ന് കരുതി. തല്ലുന്നേല്‍ തല്ലട്ടെ! ഡിഗ്രിയും പത്രാസ്സുമുള്ളവര്‍ കാര്യങ്ങള്‍ നിശ്ചയിച്ചു കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ അതിനു മാറ്റമുണ്ടാവില്ലെന്നറിയാം. യജ്ഞത്തിലെ കുതിരയേക്കുറിച്ച്‌ ഡോക്ടറുടേയും ഉത്സാഹക്കമ്മിറ്റിക്കാരുടേയും അഭിപ്രായം അങ്ങനെ തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ. നാലടി നടന്നാല്‍, ഒരാണികേറ്റിയാല്‍ ചത്തുപോകുന്ന കുതിര! ആത്മതത്ത്വത്തേക്കുറിച്ച്‌ ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്നിടത്താണു ബീഫും പോര്‍ക്കും! ഹാ..ഹ. അവരുടെ അഭിപ്രായം മാറ്റാന്‍ ഞാന്‍ ആളല്ല. അതു മാറിയാല്‍ അവരുടെ പല സങ്കല്‍പങ്ങളും തകരും. എങ്കിലും ബൃഹാദാരണ്യം ഒന്നാം ബ്രാഹ്മണം ഒന്ന് വായിച്ചു നോക്കുക. "ഓംഃ ഉഷാവ അശ്വസ്യ മേധസ ശിരഃ സുര്യശ്ചക്ഷുവാദപ്രാണോ........" എന്ന് തുടങ്ങുന്നത്‌. അതില്‍ യാഗാശ്വത്തിന്റെ മുഖം, കൈകാലുകള്‍ തുടങ്ങി എല്ലാത്തിനേക്കുറിച്ചും പറയുന്നുണ്ട്‌. എന്നിട്ടും സ്വന്തം അഭിപ്രായമാണു ശരി എന്ന് തോന്നുന്നുവെങ്കില്‍ അതില്‍ ഉറച്ചു നില്‍ക്കുക. വേദങ്ങളുടെ 'പ്രകൃതം' അഹിംസയാണു. അതില്‍ നിന്നും വാച്യമായോ അല്ലാതെയോ അതിനു മാറിപ്പോവാനാവില്ല.

2. വേദങ്ങളുടെ വിശകലനങ്ങളാണു ഉപനിഷത്തുകള്‍. വേദം സവിശേഷമായ ഒരു ഗണിത ഭാഷയിലാണു രചിച്ചിരിക്കുന്നത്. അതിനെ നമ്മുടെ വ്യവഹാര ഭാഷകൊണ്ട് വായിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചാല്‍ അബദ്ധമാകും. ടെന്‍സര്‍ എന്ന ഗണിതം പഠിക്കാന്‍ അരിത്തമറ്റിക്ക് അപര്യാപ്തമാകുന്ന പോലെ. സൂരജിനു പറ്റിയ ഈ അബദ്ധം നമ്മുടെ മുനിമാര്‍ മുങ്കൂട്ടി കണ്ടിരുന്നു. അതു കൊണ്ട് വേദത്തിനു വിശകലനങ്ങള്‍ ഉണ്ടായി. അക്കൂട്ടത്തില്‍ വളരെ ശ്രേഷ്ഠമായതാണു, ബൃഹദാരണ്യകം. അത് വേദമായി തന്നെ കണക്കാക്കാം. അതിലെ ഒന്നാം ബ്രാഹ്മണത്തില്‍ യാഗത്തിലെ കുതിരയെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതാണു പ്രസക്ത സൂചന.

ഈ കമന്റുകള്‍ക്കുള്ള എന്റെ മറുപടി നീണ്ടുപോയതിനാലും, മെഡിസിന്‍ @ ബൂലോകത്തിലെ പോസ്റ്റില്‍ ഈ കമന്റ് ഓഫ് ടോപ്പിക് ആയതിനാലും ഇവിടെയിടുന്നു :

പ്രിയ അശോക് കര്‍ത്താ മാഷ്,

ഞാന്‍ വേദങ്ങളിലെ ഹിംസാത്മകമായ ഒരു ഉദാഹരണം പറഞ്ഞത് വ്യക്തമായ ധാരണകളോടെ തന്നെയാന്, അല്ലാതെ അമര്‍ചിത്രകഥ വായിച്ചുള്ള അറിവു വച്ചിട്ടൊന്നുമല്ല.

താങ്കള്‍ അവകാശപ്പെടുന്നതു പോലെ ഋഗ് വേദത്തില്‍ ഒരു ഗണിതഭാഷയുമില്ല. അതിന്റെ ഭാഷ വളരെ straight forward ആണ്. അതിനു ബൃഹദാരണ്യകത്തേക്കാള്‍ ചുരുങ്ങിയത് 1000 കൊല്ലമെങ്കിലും പഴക്കവുമുണ്ട്.
ഉപനിഷത്തുകളില്‍ ആദ്യത്തേതെന്നു കരുതപ്പെടുന്ന ബൃഹദാരണ്യകവും, ഛാന്ദോഗ്യവും ക്രിസ്തു വര്‍ഷപ്പിറവിക്കും 700-800 കൊല്ലം മുന്‍പ് എഴുതപ്പെട്ടതാണ്. എന്നാല്‍ ലോകത്തില്‍ ഇന്നറിയപ്പെടുന്നതില്‍ വച്ച് ആദ്യത്തെ ക്രോഡീകൃത മതഗ്രന്ഥമായ ഋഗ്വേദം ക്രിസ്തുവിനും സുമാര്‍ 1700 മുന്‍പ് എഴുതപ്പെട്ടതാണ്. ഇതില്‍ ഉപനിഷത്തുക്കള്‍ വേദങ്ങളുടെ പുനര്‍ വ്യാഖ്യാനങ്ങളായി പറയാറുണ്ട്ടെങ്കിലും ഋഗ് വേദത്തിനു ഐതരേയ ബ്രാഹ്മണത്തിലും കൌശിതകീ ബ്രാഹ്മണത്തിലുമല്ലാതെ ഒരു ഉപനിഷത്തിലും വ്യക്തമായ പുനരാഖ്യാനങ്ങളോ വ്യാഖ്യാനങ്ങളൊ ഇല്ല. കാരണം ഋഗ് വേദം ഇന്‍ഡോ-ഇറാനിയന്‍ സംസ്കാരം ഇന്ത്യയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന ആര്യഗോത്രത്തിന്റെ അന്നത്തെ പ്രാചീന ദേവതകളെ സ്തുതിക്കാനും, പര്‍വ്വതം, നദി അശ്വം, യജ്ഞം, മൃഗ ബലി, ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കാനുള്ള പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍ , എന്നിങ്ങനെയുള്ള അവരുടെ ദൈനം ദിന ജീവിതത്തിലെ അനവധി കാര്യങ്ങളെ മന്ത്രങ്ങളാക്കി സൂക്ഷിക്കാനും ഉപയോഗിച്ച കാവ്യരീതി മാത്രമാണ്. അതില്‍ തത്വചിന്തയും സൈദ്ധാന്തിക ചര്‍ച്ചകളും വളരെ കുറവും ഭാഷ താരതമ്യേന ഋജുവുമാണ്. (ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന സംസ്കൃതം ഇന്നുള്ളതില്‍ നിന്നും അല്പം പഴയതാണെങ്കിലും).

ഉപനിഷത്തുകളിലൂടെ പ്രചരിച്ച ആ‍ധ്യാത്മിക തത്വചിന്തകളും മറ്റും പില്‍ക്കാലത്ത് ഭാരതീയ തത്വചിന്താശാഖ വളര്‍ന്നപ്പോള്‍ ഉണ്ടായവയാണ്.

ഋഗ് വേദത്തില്‍ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് എഴുതപ്പെട്ട മന്ത്രങ്ങളിലെ 1% ദേവതകളെ പോലും ഇന്ന് ഇന്ത്യയില്‍ ആരാധിക്കുന്നില്ല - കാരണം ഋഗ് വേദം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത് ഇന്നത്തെ ദേവതാ സങ്കല്‍പ്പമേ അല്ല എന്നതു തന്നെ. അതിലെ ജീവിതരീതികളും യജ്ഞ്നുഷ്ഠാനങ്ങളുമൊക്കെ പില്‍ക്കാല വേദങ്ങളിലേതില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്ഥമാണ് പലപ്രകാരത്തിലും.

പിന്നെ ഋഗ്വേദത്തില്‍ അശ്വമേധത്തെക്കുറിച്ചു വിവരിക്കുന്ന ഭാഗം നോക്കിയാല്‍ ആര്‍ക്കും മനസിലാകും അതില്‍ മൃഗബലിയെത്തെന്നെയാണ് വിവരിച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന്:

ഒന്നാം മണ്ഡലം, അദ്ധ്യായം 22 സൂക്തം 162-ല്‍ ദീര്‍ഘതമസ്സ് ഋഷി ക്രോഡീകരിച്ച കാവ്യശകലങ്ങള്‍ നോക്കുക:

"ദേവകള്‍ക്കയക്കേണ്ടുന്ന ഹവിസ്സ് (ഹോമിക്കുന്ന വസ്തു) ആകാന്‍ പോകുന്ന അശ്വത്തെ ആളുകള്‍ കാലേകാലേ മൂന്നു വലം വയ്ക്കും. അഗ്നിയുടെ ഭാഗമായിത്തിര്‍ന്ന ആട് യജ്ഞത്തെക്കുറിച്ച് ദേവന്മാരെ അറിയിക്കാന്‍ മുന്‍പേ പോകും" (4); "ഈ കുതിരയെ ആടിനോട് കൂടെ ത്വഷ്ടാവു അമൃതേത്തിനെടുക്കുന്നു."
6-ആം മന്ത്രത്തില്‍ അശ്വത്തെ ഹോമിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങള്‍ പറയുന്നത് നോക്കുക: "അശ്വത്തെ കെട്ടാനുപയോഗിക്കുന്ന തൂണിനു മരം മുറിക്കുന്നവര്‍, ആ തൂണ് ചുമക്കുന്നവര്‍, അതില്‍ കെട്ടുന്ന ബന്ധന വലയം ഉണ്ടാക്കുന്നവര്‍ കുതിരയെ വേവിക്കാന്‍ ഒരുക്കം ചെയ്യുനവര്‍- ഈ ആളുകളുടെ കര്‍ത്തവ്യബുദ്ധി വര്‍ധിച്ചു വരട്ടെ".

"മുതുകു തഴച്ച ഈ മൃഗം ദേവകളുടേ ആശ നിറവേറ്റട്ടെ. നന്നായി കെട്ടിയ ഇതിനെ ദേവകളുടെ പുഷ്ടിക്ക് ഉപയോഗിക്കാം." (7)
അശ്വമേധത്തെ ക്കുറിച്ചുള്ള കൂടൂതല്‍ വിശദമായ graphical വിവരണമാണ് യജുര്‍വേദത്തില്‍ കാണുന്നത്. ശതപഥബ്രാഹ്മണത്തിലും ഇതിനെക്കുറിച്ച് വിശദമാക്കുന്നുണ്ട്. ബലിനല്‍കുന്ന കുതിരയ്ക്കുപുറമേ 609 മൃഗങ്ങളേക്കൂടി ബലികഴിക്കുന്നതിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നതിനേക്കുറിച്ച് യജുര്‍വേദത്തില്‍ കൃത്യമായ വിശദീകരണമുണ്ട്(അ:22 മുതല്‍ 25 വരെ).

യജുര്‍വേദത്തിലെത്തുമ്പോള്‍ അശ്വമേധത്തിന്റെ മുഴുവന്‍ ക്രൌര്യവും തെളിഞ്ഞുവരുന്നതായിക്കാണാം. (ഇത് ഒരുപക്ഷേ ആര്യസംസ്കാരം ഉറച്ചതിനു ശേഷമുള്ള നാഗരിക ജീവിതത്തിന്റെ സംഭാവനയുമാകാം.) കുതിരയെ ബലി കൊടുത്തതിനു ശേഷം അതിന്റെ ശവത്തിനു ചുറ്റും രാജ്ഞിയും സപത്നിമാരും നിലവിളിക്കുകയും മന്ത്രോച്ചാരണത്തോടെ പ്രദക്ഷിണം വയ്ക്കുകയും ചെയുന്നു. മഹാരജ്ഞി ഇതിനിടെ ചത്ത കുതിരയുമായി ലൈംഗികക്രീഢയില്‍ ഏര്‍പ്പെടുന്നതായും വിവരണമുണ്ട്. ഒരു രാത്രി കുതിരയുടെ (ശവ) ഭോഗം നടത്തുന്ന മഹാരാജ്ഞിയെ ആ പാപത്തില്‍ നിന്നും മോചിപ്പിക്കാന്‍ ഋക്കിലെ 4-ആം മണ്ഡലത്തിലെ 39,40 സൂക്തങ്ങളിലെ 11 മന്ത്രങ്ങള്‍ ഉരുക്കഴിക്കുന്നു. ഇത് അഗ്നിദേവന്റെ അശ്വരൂപമായ ദധിക്രാവ് എന്ന ദേവനെ സ്തുതിക്കുന്ന മന്ത്രങ്ങളാണ് ( ...അതി വേഗമുള്ള ദധിക്രാവിനെ നാം ക്ഷിപ്രം സ്തുതിക്കുക...വാനൂഴികളില്‍ തീറ്റയും വിതറിക്കൊടുക്കുക.. എന്നിങ്ങനെ തുടങ്ങുന്ന മന്ത്രം).

ഇതിനു ശേഷം രാജ്ഞിയും സപത്നിമാരും കുതിരയെ കീറിമുറിക്കാനുള്ള ശൂലങ്ങള്‍ സ്വീകരിക്കുന്നു. കുതിരയെ (മറ്റു അറവുകാര്‍ ചേര്‍ന്ന്) കീറിമുറിച്ചശേഷം ശവത്തില്‍ നിന്നും ഓരോ‍ ശരീരാവയവങ്ങളായി എടുത്ത് ഓരോ ദേവതയ്ക്കായി ഹോമിക്കുന്നു. ഇത് പ്രത്യേകം തയാറാക്കിയ വേവ് ചട്ടികളിലാണ് ചെയ്യുന്നത്.

ഋഗ് വേദ മന്ത്രങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെയാണ് : “ കുതിരയുടെ കഴുത്തു കയര്‍, കാല്‍ക്കയര്‍, ശിരസിലെ കടിഞ്ഞാണ്‍, വായില്‍ വയ്ക്കപ്പെട്ട പുല്ല്, ഇതൊക്കെ ദേവന്മാരിലെത്തട്ടെ” (8); ‘ഈച്ച തിന്ന കുതിരയുടെ പച്ചമാംസം അറവുകത്തിയിലും മഴുവിന്മേലും പുരണ്ടത് അറവുകാരന്റെ കൈയ്യില്‍ പുരണ്ടത് നഖത്തില്‍ പുരണ്ടത് - അല്ലയോ കുതിരേ, നിന്റെ ഇതൊക്കെയും ദേവകളിലെത്തി അവരില്‍ പ്രീതിയുണ്ടാക്കട്ടെ.(9);

നിന്റെ വയറ്റിലെ അല്പം ദഹിച്ചപുല്ല് പുറത്തുവരുന്ന്നതും, വേവാത്ത മാംസത്തിന്റെ ഗന്ധം പുറപ്പെടുന്നതുമൊക്കെ നിന്റെ അറവുകാര്‍ ഒഴിവാക്കട്ടെ. അങ്ങനെ അവയവങ്ങള്‍ ശരിക്കു വേവിക്കട്ടെ(10).

നിന്റെ മാംസം വേവിക്കുമ്പോള്‍ പുറപ്പെട്ടതോ, കശാപ്പുചെയ്യുമ്പോള്‍ ആയുധത്തില്‍ തറച്ചതോ ഒന്ന്നും ഭൂമിയില്‍ പറ്റരുത്. പുല്ലുകളില്‍ പതിയരുത്. അത് ഹവിസ് മോഹിക്കുന്ന ദേവതകള്‍ക്കുള്ളതായി തീരട്ടെ.(11).

അശ്വത്തെ വേവിക്കുന്നത് നോക്കിക്കാണുന്നവര്‍ ‘നല്ല വാസന, ഇത്തിരി മാംസം തരൂ’ എന്ന് അപേക്ഷിക്കുന്നവര്‍, കുതിരയുടെ ബാക്കിമാംസം ഇരക്കുന്നവര്‍ - ഇവരൊക്കെ നമുക്കു ചുറ്റും വന്നു ചൂഴട്ടെ. (അത്ര ഗംഭീരമായ് ഈ ദഹനം നടക്കട്ടെ)(12)

മാംസം വേവിക്കുന്ന ഉരുളിയുടെ മരം കൊണ്ടുള്ള പിടിയില്‍, തിളയെടുത്ത് പകരുന്ന പാത്രങ്ങള്‍, ആവിയടക്കികള്‍, മാംസ പാത്രങ്ങളുടെ അടപ്പുകള്‍, അടയാള വസ്തുക്കള്‍, കത്തികള്‍ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് 13-ആം മന്ത്രത്തില്‍ വിശദീകരിക്കുന്നു.


എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് ചില സുഖിപ്പിക്കല്‍ മന്ത്രങ്ങള്‍ കൂടിയുണ്ട്: ‘കുതിരേ, നിന്നെ ഈ അഗ്നിയുടെ പുക ചിനപ്പിക്കരുത്. ഗന്ധവും തിളക്കവുമുള്ള ഈ ഉരുളി അധികം ചൂടു വയ്ക്കരുത്...(നിനക്കു ജീവനുണ്ടായിരുന്നപ്പോള്‍) നീ തളര്‍ന്നുപോയാല്‍ നിന്റെ പുറത്തേറിയവന്‍ നിന്നെ ഒച്ചയിട്ടും മടമ്പുകൊണ്ടോ ചമ്മട്ടികൊണ്ടോ നിന്നെ ഉപദ്രവിച്ചിട്ടുണ്ടാകുമല്ലോ. നിന്റെ ആ വേദനയൊക്കെ ഞാ‍ാന്‍ മന്ത്രം കൊണ്ട് തീര്‍ത്തുതരാം(15,17)

‘ഉയര്‍ന്നുയര്‍ന്നു പോകുന്ന നിന്റെ അരുമയായ ശരീരം ദു:ഖിപ്പിക്കരുത്. മഴു നിന്റെ അവയവങ്ങളെ ഏറെ നേരം നിര്‍ത്തരുത്. വെട്ടിക്കീറാന്‍ അറിഞ്ഞുകൂടാത്ത അറവുകാരന്‍ നിന്നെ വാള്‍ കൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു വെറുതേ തുണ്ടു തുണ്ടാക്കരുത്.(19); തീര്‍ച്ചയായും നീ ഇപ്പോള്‍ മരിക്കുന്നില്ല. ഹിംസിക്കപ്പെടുന്നില്ല, നീ ദേവകളുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് പോകുകയാണ്...അശ്വം നമുക്ക് നല്ല പശുക്കളേയും നല്ല കുതിരകളേയും പുരുഷപ്രജകളേയും വിശ്വപോഷകമാ‍ായ ധനത്തേയും തരട്ടെ. ഹോമിക്കപ്പെട്ട ഈ കുതിരയുടെ അവയവങ്ങള്‍ നമുക്കു ബലം തരട്ടെ...!(22)


അശോക് കര്‍ത്താ മാഷ് പറയുന്ന ബൃഹദാരണ്യകോപനിഷത്തില്‍ മാത്രമല്ല, അവധൂതോപനിഷത്തിലും ബ്രഹ്മവൈവര്‍ത്തെ പുരാണത്തിലും ഒക്കെ അശ്വമേധത്തിന്റെ ബിംബാത്മക പ്രാധാന്യത്തെ എടുത്ത് പറയുന്നുണ്ട്.

ഇതില്‍ തന്നെ ബൃഹദാരണ്യകത്തില്‍ അശ്വമേധം എന്ന concept-നെയല്ല ‘മരണ’വുമായി താരതമ്യം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്, മറിച്ചാണ്. അശ്വത്തിന്റെ കീറിമുറിക്കപ്പെടുന്ന ശരീരമായി സംവത്സരത്തെയും സൂര്യന്റെ താപത്തെ ഹോമാഗ്നിയായും സങ്കല്‍പ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.

എന്നാല്‍ ഈ സൈദ്ധാന്തിക രൂപത്തിലുള്ള അശ്വമേധത്തെ പുരാണങ്ങളില്‍ കാണാനാവില്ല. രാമായണത്തില്‍ ദശരഥന്‍ നടത്തുന്ന അശ്വമേധത്തില്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മൂത്ത രാജ്ഞിയായ കൌസല്യ കുതിരയുടെ ശവത്തിനൊപ്പം രാത്രിചെലവഴിക്കുന്നുണ്ട്. മഹാഭാരത്തതില്‍ യുദ്ധശേഷം യുധിഷ്ടിരന്‍ നടത്തുന്ന അശ്വമേധത്തിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാജ്ഞി ദ്രൌപതി കുതിരയുടെ ശവഭോഗം നടത്തുന്നു. പില്ക്കാലത്ത് മൌര്യവംശത്തിലെ രാജാക്കന്മാരടക്കം പലരും വേദാനുസാരിയായി അശ്വമേധം ചെയ്തിരുന്നതായി ചരിത്രം തെളിവു നല്‍കുന്നു.

അശ്വത്തെ ബലികൊടുക്കുന്ന രീതി ഇന്ത്യയില്‍ തുടങ്ങിയതൊന്നുമല്ല. അതിനു ആര്യന്മാര്‍ക്കും മുന്‍പുള്ള ഇന്‍ഡോ യൂറോപ്പിയന്‍ സംസ്കാരങ്ങളുമായും പില്‍ക്കാല ഗ്രീക്ക് സംസ്കാരവുമായുമൊക്കെ ബന്ധമുണ്ട്.

പിന്നെ വേദവും ആയുര്‍വേദവുമൊക്കെ അപൌരുഷേയങ്ങളാ‍ണെന്നും അലംഘനീയ തത്വങ്ങളുടെ സമാഹാരങ്ങളാണെന്നും വിശ്വസിക്കുന്ന താങ്കള്‍ക്ക് അതു തുടര്‍ന്നും വിശ്വസിക്കാം. പക്ഷെ ബാക്കിയൂള്ളവര്‍ മണ്ടന്മാരാണെന്ന് കരുതരുത്.

There was an error in this gadget

Topics | Tags

“ഊത്ത് “ ഫോര്‍ ഈക്വാളിറ്റി (1) Art of Living (1) Biennale (1) British Library (1) cartoon (1) Kerala LAC Election 2011 (1) Life of Pi (1) Matrix the movie (1) Papez-limbus-circuit (1) saraswati (1) Tao of Physics (1) Writing Britain (1) അതിരാത്രം (1) അദ്വൈതവും ക്വാണ്ടം ഫിസിക്സും (1) അപാര്‍തൈഡ് (1) അമൃതാനന്ദമയി (1) അശ്വമേധം (1) ആണത്ത നിര്‍വചനങ്ങള്‍ (1) ആത്മാവ് (3) ആത്മീയത (4) ആമവാതം (1) ആയുര്‍വേദം (5) ആയുര്‍വേദ തത്വങ്ങളുടെ ശാസ്ത്രീയത (2) ആരോഗ്യ മേഖല (9) ആര്യന്മാര്‍ (1) ഇസ്രയേല്‍ (1) ഉണ്ടച്ചുരുട്ട് (3) ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസം (2) ഋഗ്വേദം (1) എം.എഫ് ഹുസൈന്‍ (1) എതിരവന്‍ (1) എൻഡോസൾഫാൻ (1) എന്തരോ (4) എളമരം കരീം (1) ഏ. അയ്യപ്പൻ (1) ഐ.എസ്.ആര്‍.ഓ (2) ഒറ്റമൂലി ചികിത്സ (3) ഓർമ്മ (1) കണ്ണുകള്‍ (1) കമലാസുരയ്യ (1) കല (2) കാളിയംബി (1) കുഴൂര്‍ (1) കൃഷ്ണന്‍ (1) കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍ (1) കേരള നിയമസഭാ ഇലക്ഷൻ 2011 (1) ക്ലോണിംഗ് (1) ക്വംകാംബ (1) ഖുര്‍ ആനിലെ സയന്‍സ് (2) ഗീത (1) ഗോപാലകൃഷ്ണന്‍ (2) ചരിത്രം (1) ചര്‍ച്ച (1) ജനിതകം (1) ജീര്‍ണലിസം (1) ജോധ-അക്ബര്‍ (1) ടാറ്റയുടെ കാര്‍ (1) ടിബറ്റ് (1) ഡാര്‍വിന്‍ (1) ഡി.പി.ഇ.പി പാഠ്യപദ്ധതി (2) തത്വചിന്ത (1) തീട്ടം (3) തെരഞ്ഞെടുപ്പുരാഷ്ട്രീയം (3) തേന്‍ ചുമയ്ക്ക് (1) ദേവസേന (1) ദൈവത്തെ തേടുന്ന ലോജിക് (2) ദൈവവിശ്വാസം (5) നരവംശ ശാസ്ത്രം (2) നിരീശ്വരത്വം (2) നോബൽ സമ്മാനം 2010 (1) ന്യായാസനം (1) പരിണാമം (1) പരിണാമസിദ്ധാന്തം (2) പര്‍ദ്ദ (1) പാഞ്ഞാള്‍ അതിരാത്രം (2) പാഠപുസ്തക വിവാദം (1) പാപിലോമാ വൈറസ് (1) പാരമ്പര്യം (1) പാരമ്പര്യ വാദം (3) പിന്നോക്ക ജനത (1) പുരാണങ്ങളിലെ സയന്‍സ് (1) പൈങ്കിളിവിപ്ലവം (1) പൈതൃക അറിവുകള്‍ (1) പൈതൃക ഉഡായിപ്പ് (2) പൈതൃക ജാഡ (1) പ്രണയം (1) പ്രതിഭ (1) പ്രതിരോധക്കുത്തിവയ്പ് (1) പ്രപഞ്ചം (3) പ്രപഞ്ചവികാസം (2) പ്രൈമറി സ്കൂള്‍ വിദ്യാഭ്യാസം (1) പ്ലസീബോ (1) ഫലസ്തീന്‍ (1) ഫാഷിസം (1) ബൂലോകകവിത (1) ഭക്തിക്കച്ചവടം (1) ഭാരതീയ ശാസ്ത്രപാരമ്പര്യം (3) ഭാഷയിലെ ശ്ലീലാശ്ലീലങ്ങള്‍ (1) ഭാസില്‍ രമിക്കുന്നത് (1) ഭൌതിക ശാസ്ത്രം (1) ഭ്രൂണ രഹിത ഭ്രൂണ കോശം (1) ഭ്രൂണശാസ്ത്രം (1) മതം കൊണപ്പിക്കല്‍ (2) മതേതരത്വം (1) മനസ്സിലായില്ല എന്ന നിഷേധ വാക്യം (1) മനസ്സ് (3) മരുന്നു ഗവേഷണം (4) മരുന്ന് ഗവേഷണം (1) മലയാളിയുടെ ആഹാര ശീലം (1) മാതൃഭൂമി (1) മാധ്യമങ്ങളിലെ പിഴവുകള്‍ (1) മിഡില്‍ ക്ലാസ് സ്നോബറി (1) മൃഗബലി (1) മെഡിക്കല്‍ വിദ്യാഭ്യാസം (1) യുക്തിവാദം (2) രാഷ്ട്രീയം (4) ലൈംഗികത (1) വനിതാസം‌വരണ ബില്‍ (1) വര്‍ഗ്ഗീയത (2) വംശീയവിവേചനം (1) വസൂരിയുടെ ഇന്ത്യന്‍ ചരിത്രം (1) വേദാന്തം (5) വൈയക്തികം (1) വ്യവസായ വകുപ്പ് 2006-11 (1) ശാസ്ത്ര തെറ്റിദ്ധാരണകള്‍ (9) ശാസ്ത്രീയത (1) സംഘപരിവാരം (1) സരസ്വതി (1) സംവരണം (1) സംവരണ ചര്‍ച്ച (2) സംവരണവിരുദ്ധത (2) സാനിട്ടറി നാപ്കിന്‍ (1) സാമ്രാജ്യത്വം (1) സായിബാബ (1) സാരംഗി (1) സാഹിത്യം (1) സാഹിത്യനിരൂപണം (1) സാഹിത്യവാ‍രഫലം (1) സാഹിത്യവിമര്‍ശം (1) സി.ആര്‍ . നീലകണ്ഠന്‍ (1) സിനിമ (5) സിനിമയിലെ വേദാന്തം (1) സൈക്കിയാട്രി (1) സ്ഥലമെഴുത്ത് (1) സ്മാട്ട് സിറ്റി (1) സ്വാര്‍ത്ഥികളായ ജീനുക്കള്‍ (1) ഹോക്കിംഗ് (1) ഹോമിയോപ്പതി (4)